Follow by Email

2016, ഓഗസ്റ്റ് 29, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഫെമിനിസം എന്ന അശ്ലീലം


ആ-മുഖം : ഈ തലതിരിഞ്ഞ കുറിപ്പ് വായിച്ചു ഏതെങ്കിലും സ്വയം പ്രഖ്യാപിത സ്ത്രീവിരോധികൾ അല്ല സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യവിരോധികൾ നന്നാവുമെന്നോ മാറി ചിന്തിക്കുമെന്നോ ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.  മറിച്ചു ടിപ്പിക്കൽ ഫെമിനിസ്റ്റ് ബിച്ച് ആയി എന്റെ സിംഹാസനം ഉറപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ഉദ്ദേശം.  ദയവായി എന്റെ ഉദ്ദേശശുദ്ധി നിങ്ങ സോദ്യം സെയ്യരുത്.

ഫെമിനിസം അശ്ലീലം ആയി മാറിയിരിക്കുന്ന ഒരു യുഗത്തിലാണ് സൂർത്തുക്കളെ നുമ്മ ജീവിക്കുന്നത്.  ഈ യുഗത്തിനെ നുമ്മക്ക് "കൊച്ചമ്മ യുഗം" എന്ന് വിളിക്കാം.  കലിയുഗത്തിന് ശേഷമോ ഒപ്പമോ ആകാം ഈ യുഗം.  കൊച്ചമ്മ യുഗത്തിന്റെ സവിശേഷത എന്തെന്നാൽ അതിൽ ഫെമിനിസം ചില കൊച്ചമ്മമാർ ഏറ്റെടുക്കുകയും തദ്വാരാ സ്ത്രീവിരുദ്ധർക്കു കുറ്റം പറയാനും ഫെമിനിസം എന്ന നിലവാരം കുറഞ്ഞ ഇസത്തെ കീറിമുറിച്ചു നാലു പേർക്ക് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാനും അവസരം ലഭിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. ഞാൻ പറയുന്ന ഫെമിനിസം ഈ ടൈപ്പ് അല്ലെന്നു ആണയിടുന്ന നിഷ്കളങ്ക ഫെമിനിസ്റ്റ് മങ്കമാരുടെ വാക്കുകൾ വനരോദനം ആകുകയും ഞാൻ ആ ടൈപ് അല്ല ചേട്ടാ.. ഫെമിനിസം എന്നാൽ എനിക്ക് അറപ്പാണ് ചേട്ടാ എന്ന കിളികൊഞ്ചലുകൾ റെക്കോർഡ് ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അതിവിശിഷ്ടമായ സ്ഥിതിവിശേഷം ആണിവിടെ സംജാതം ആയിരിക്കുന്നത് സൂർത്തുക്കളെ...

ലിംഗസമത്വം ആണ് ഫെമിനിസം എന്ന് ഒരു NRI ബിച്ച് മൊഴിഞ്ഞാലും കൊച്ചമ്മമാർ ഉള്ളിടത്തോളം അത് വിലപ്പോവില്ല. ഉദാഹരണത്തിന് ഇസ്ലാമോഫോബിയ എന്നാൽ എല്ലാ ഇസ്ലാമിനോടും ഉള്ള ഫോബിയ ആകുന്നു. കാരണം isis.  ഇപ്പോൾ നിങ്ങക്കു പിടി കിട്ടി കാണുമല്ലോ സംഗതിയുടെ ഗുട്ടൻസ്. ഇനി ലിംഗസമത്വത്തിലേക്കു വരാം. അത് കേട്ട് നെറ്റി ചുളിക്കണ്ട. എല്ലാവരുടെയും ലിംഗം ഒരേ വലിപ്പം ആകുന്നത് എത്ര മാത്രം പ്രായോഗികം അല്ലയോ അത് പോലെ തന്നെയാണ് കേരളത്തിൽ സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വം എന്ന ലിംഗസമത്വത്തിന്റെ അപ്രയോഗികത.  എന്ന് വെച്ചാൽ ഫെമിനിസം എന്ന അശ്ലീലം ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാൻ പുരുഷമേധാവിത്വ സമൂഹം സമ്മതിക്കില്ല.  അതിനു ചൂട്ടു പിടിക്കുന്ന കൊലനാരീമണികളും.. അപ്പോൾ സൂർത്തുക്കളെ നിങ്ങ സോദിക്കും പിന്നെ നീയെന്തിനാ ഇങ്ങനെ കൊരക്കുന്നതെന്നു അല്ലേ? ഉത്തരം ലളിതം. കൊച്ചമ്മക്കും കൊലസ്ത്രീക്കും ഇടക്ക് കിടന്നു ഞെളിപിരി കൊള്ളുന്ന ഒരു പാവം സ്വയംപ്രഖ്യാപിത ഫെമിനിസ്റ്റിന്റെ (അഭിമാനപൂർവം ഉള്ള) കുര തന്നെയാണിത്.   ഫെമിനിസം സിന്ദാബാദ്...

നന്ദി : നന്നായിട്ടൊന്നും എഴുതാൻ കിട്ടാതെ ചൊറീം കുത്തി ഇരുന്ന ഈ ടിപ്പിക്കൽ .... നു എഴുതാൻ ഒരു ത്രെഡ് തന്ന ഒരു പഴയ ഫ്‌ബി ഫ്രണ്ടിന്..

2016, ഓഗസ്റ്റ് 24, ബുധനാഴ്‌ച

Personal note

ജീവിതം രസമാണ്...
സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം...
ഒഴുക്കിന് എതിരെ നീന്തുമ്പോൾ,
ആവുന്നത്ര വേഗത്തിൽ പായുമ്പോൾ
പുറകിൽ ബന്ധിച്ചിടുന്ന ചില ചരടുകൾ
അത്യുച്ചത്തിലുള്ള പിൻവിളികൾ


ഏകാന്തത രസമാണ്..
സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ മാത്രം..
എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു ഏകാന്തതയുമൊത്തു
രമിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോളാണ് ചില മരപ്പട്ടികൾ തട്ടിൻപുറം തകർക്കുക
മുഖത്തു മൂത്രമൊഴിക്കുക..
മുൻജന്മപാപം തന്നെയാണിത്...

സൗഹൃദങ്ങൾ രസമാണ്..
അന്യോന്യം മനസിലാക്കിയാൽ മാത്രം..
സ്വന്തം അഭിരുചികൾ, താല്പര്യങ്ങൾ ഉള്ളവരുമായി മാത്രം..
സൗഹൃദകടലിൽ മുങ്ങി നിവരുമ്പോൾ
കയത്തിലേക്ക് വലിച്ചിടാത്തവരാണെങ്കിൽ മാത്രം...

പ്രണയം രസമാണ്
പ്രണയം തന്നെയാണത്
 എന്നുറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ
മാത്രം....

എല്ലാം രസമാണ്...
ഒറ്റപ്പെട്ടു തുരുത്തിൽ ഒളിച്ചു വാഴുമ്പോൾ...

2016, ഓഗസ്റ്റ് 21, ഞായറാഴ്‌ച

വിട



ഒരിക്കൽ വിട പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞ
ഒരു നാട്ടിലേക്കു തിരികെ
ചെല്ലുകയെന്നാൽ
മരിച്ചവൻ ഉയിർത്തു വരുന്നതിനു
തുല്യമാവുന്നു...

ചില തെരുവുകൾ തുറിച്ചു നോക്കുന്നു
മറ്റു ചിലവ പാളി നോക്കുന്നു
വേറെ ചിലവ പ്രണയർദ്രമായി
ഇനിയും ചിലവ സൗഹാർദ്ദപൂർവം

ഞാൻ ഇല്ലാതെ പെയ്ത മഴകൾ
എന്റെ മേൽ പതിയാത്ത വെയിൽ
അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം
ഒരു ദീർഘ ഇടവേളക്കൊടുക്കം
തഴുകി തലോടികടന്നു പോവുന്നു.. എവിടെയായിരുന്നു?
എന്നോ മറ്റോ ഒരു അലസമായ ചോദ്യം..

പിന്നെയും ചില കിളികൾ,
കടുത്ത നിറമുള്ള വൈകുന്നേരങ്ങൾ, തണുത്ത രാത്രികൾ..
തളം കെട്ടി കിടക്കുന്ന തടാകത്തെ നോക്കി
വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്ന കര...
അവിടെ എന്നെ കാത്ത് ആളൊഴിഞ്ഞ
ബഞ്ച്.. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ...

അപരിചിതത്വം....
യാത്രാമൊഴികൾ എല്ലാം വേദനാഭരിതമാണ്..
മരണമൊഴിയാണ്..
പുനർജനി ഇല്ലാത്തതാണ്...
വിട......

2016, ഓഗസ്റ്റ് 2, ചൊവ്വാഴ്ച

ചിതറിയ ചിന്തകൾ

ഇല്ല സാർ, വരില്ല.. 
എന്നെ പോലുള്ള എൻ ആർ ഐ ആന്റിമാർക്കൊന്നും രാജ്യസ്നേഹം വരൂല്ല...
സമാധാനമായി കുടുംബത്തോടൊത്തു യാത്ര ചെയ്യാൻ, വഴിയിലെ ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗങ്ങളെ ഭയപ്പെട്ടു, പകൽ മാത്രം പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മതിയെന്നും, ഹെല്പ് ലൈനിൽ കെല്പില്ലാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് ഉള്ളതെന്നും വിലക്കി, വീട്ടിൽ ഒതുക്കി ശീലിച്ച വ്യവസ്ഥിതിയിൽ, ഞെങ്ങി, ഞെരുങ്ങി, ഒടുങ്ങാൻ തരിമ്പും മനസ്സില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം നാട് വിട്ടു പോയി, മറ്റൊരു നാട് കനിഞ്ഞു നൽകിയ സുഖസൗകര്യങ്ങളിലും സുരക്ഷിതത്വത്തിലും മുങ്ങി ഓണത്തിനും വിഷുവിനും മാത്രം നോസ്ടാല്ജിക് ആകുന്ന ഈ ആന്റിക്ക്‌ എന്ത് രാജ്യസ്നേഹം?  അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ സ്വന്തം ജനതയെ ജാതിയുടെ, മതത്തിന്റെ, ദേശീയതയുടെ പേരിൽ കൂട്ടക്കുരുതി നടത്തിയ പല ഗവൺമെന്റുകൾ മാറി മാറി ഭരിച്ചു മുടിച്ച, പെണ്ണിന് രണ്ടാം കിട പരിഗണന മാത്രം കിട്ടുന്ന ഈ നാടിനോട് എന്തിനാണ് എനിക്ക് ഒരു സ്നേഹം.  ഓ, വളർത്തി വലുതാക്കിയ നന്ദി.  അത് ഉണ്ട്.  അത് ഉണ്ട്.  അതാണല്ലോ, പുതിയ തലമുറയെങ്കിലും മാറി ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നതും, സങ്കടപെടുന്നതും. എങ്കിലും  ഇന്ത്യക്കാരി ആയതിൽ അഭിമാനം ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല.  കാരണം, നമുക്ക് ഒരു കാര്യം അഭിമാനത്തിന് വക നൽകണ മെങ്കിൽ അത് നാം ആര്ജിച്ചെടുത്ത കാര്യങ്ങൾ ആകണം.  അല്ലാതെ, ജന്മനാ കിട്ടിയ ഒന്നും അഭിമാനിക്കാൻ വകയുള്ളത് അല്ല. ആശ്വാസം ഉണ്ട്.  സിറിയയിലോ, ഇറാഖിലോ, ആഫ്രിക്കയിലോ ജനിച്ചില്ലെന്നുള്ളതിൽ.  എന്നാൽ,  പാഴാക്കി കളയുന്ന മനുഷ്യവിഭവശേഷിയും, പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും, മതത്തിനും, ദൈവത്തിനും, അടിമപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ വികലമായ മനസ്സിനെയും ഓർത്തു വല്ലാത്ത സഹതാപവും ഉണ്ട്.  പലനാടുകളിൽ യാത്ര പോകുമ്പോൾ നെടുവീർപ്പോടെ ഓർക്കുന്ന എന്റെ നാടിൻറെ തലവിധി.. നിങ്ങള്ക്ക് മനസിലാവില്ല.  കാരണം, നിങ്ങൾക്കു അതൊരു നോൻറെസിഡണ്ട് ഇന്ത്യന്റെ രാജ്യസ്നേഹമില്ലാത്ത പുച്ഛം മാത്രമാണ്‌.  ജയ് ഹിന്ദ്..