Follow by Email

2016, ജൂലൈ 18, തിങ്കളാഴ്‌ച

നീലിച്ച ഓർമ്മകൾ



നിന്റെ ദംശനമേറ്റു
നീലിച്ചു പോയ
എന്റെ കൈത്തണ്ടിലെ
 ഞരമ്പുകളിൽ 
വീണ്ടും ഞാൻ പെത്തടിൻ 
കുത്തി വെക്കുന്നു

പ്രണയമോ മരണമോ 
എന്നൊരു കൂട്ടു വഴിയിൽ
ഒരിക്കൽ എന്നെ ഒറ്റക്കാക്കി പോയ
നിന്റെ നീലനിഴലിനെ 
കൗശലക്കാരനായ കുറുക്കൻ
എന്നു ഞാൻ ഇന്നു വരെ വിളിച്ചിട്ടില്ല

പ്രണയം പ്രണയം എന്ന
അലമുറകളെ ചവിട്ടി തള്ളി
ഇഴയടുക്കാത്ത സൗഹൃദത്തെ
ദിനാന്ത്യങ്ങളിലെ അസ്തമയങ്ങളിൽ
കടലിൽ ഒഴുക്കി കളയുന്നു

എന്നിട്ടും 
അടുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ
സുപ്രഭാതം ചൊല്ലി 
അവ കരയിലേക്ക്
എടുത്തെറിയപ്പെടുന്നു.. 
നിലവിളിയോടെ..

അപ്പോഴും, എപ്പോഴും
സമയം തെറ്റി പൂത്ത(പൂക്കാറുള്ള) 
ഒരു കൊന്നമരം
ആരെയോ കാത്തെന്ന പോലെ?

ഞാനിപ്പോഴും ആ പഴയ 
കുങ്കുമപൊട്ടാണ്
മായിച്ചു കളഞ്ഞിട്ടും 
നിറം കെട്ടു കിടക്കുന്ന
നിന്റെ നെറ്റിയിലെ നേർത്ത രേഖ...



അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ