Follow by Email

2016, ജനുവരി 25, തിങ്കളാഴ്‌ച

എൻറെ ഉച്ചവട്ടുകൾ



ഞാനൊരു സവർണ്ണകുലജാതയാണ്..
ഞാനതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളാറുണ്ട്‌..
വല്ലാതെ... 
അവർണ്ണജാതികളെ എനിക്ക് വല്ലാത്ത 
പുച്ഛമാണ്... കീഴ്ജാതികൾ...
എന്താണ് അതെന്നു എനിക്കറിയില്ല 
അവരെ കാണുമ്പൊൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത 
അഹന്ത തോന്നാറുണ്ട്.. 
എന്റെ അപ്പൂപ്പൻമാർ രാജാവിന്റെ 
അടുത്ത ആൾക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ആവണം.. 
ആനയുള്ള തറവാട്ടിൽ ജനിച്ചതിനാലും ആവാം.. 
ആന ആരായിരുന്നു എന്നുള്ളത് ഒരു ചോദ്യമാണ്!
എങ്കിലും ഞാനതിനെ അവഗണിക്കുന്നു.. 
ഒരു പക്ഷെ, നിങ്ങൾ ചോദിക്കുമായിരിക്കും 
മേല്ജാതിയിൽ ജനിച്ചതിൽ എനിക്കെന്തു കേമത്തരം 
പറയാനാണെന്ന് അല്ലേ?  ചിലപ്പോൾ കീഴ്ജാതിയിലും 
ആകാമായിരുന്നല്ലോ എൻറെ ജനനം എന്ന്?
അങ്ങിനെ സംഭവിക്കില്ല; കാരണം ഞങ്ങൾ പുണ്യം 
ചെയ്ത ആൾക്കാരാണ്...  എപ്പോഴെന്നല്ലെ? 
കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ... അത് കൊണ്ട് ഈ ജന്മത്തിൽ 
സവർണകുലസ്ത്രീ ആയി ജനിച്ചു... 
അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദിക്കും, ഈ ജന്മത്തിലെ 
എന്റെ പാപങ്ങൾ കൊണ്ട് അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ഞാൻ 
അവർണ്ണസ്ത്രീ ആയിക്കൂടെ എന്ന്..
ഇല്ല..ഒരിക്കലുമില്ല... ഇനി ഒരു ജന്മം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ 
ഞാൻ ഒരു പാട് പൂജകൾ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട് 
ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്ന എന്റെ ഈശ്വരന്മാർ എനിക്ക് 
അങ്ങിനെ ഒരു ദുർഗതി വരുത്തില്ല ;
ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദിക്കും, അപ്പോൾ അവർണ്ണത 
ദുർഗതി ആണെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു അല്ലെ എന്ന് ?
ഉത്തരം ലളിതമാണ്...
ദേവന്മാർക്ക് ശാപം കിട്ടിയല്ലേ അവർ മനുഷ്യരാവുക?
ശാപമോക്ഷം കൊടുക്കാൻ ആരെങ്കിലും വരാറുണ്ടായിരുന്നു 
കഥകളിലൊക്കെ... ഇപ്പോ അതൊന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് 
ചുട്ടു ചാമ്പലാക്കപ്പെടാനോ, മരക്കൊമ്പിൽ തൂങ്ങിയാടാനോ 
കരിമ്പ്‌ പോലെ ചതഞ്ഞരയാനോ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല 
എനിക്കെന്നും സവർണനായി ജനിച്ചാൽ മാത്രം മതി







അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ