Follow by Email

2015, നവംബർ 28, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രവാസദുഃഖങ്ങൾ



അസഹിഷ്ണുത

 ആ നാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ ഭയമാകുന്നു
എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞതേ ഉള്ളു..
ഉടനെ പാകിസ്ഥാൻ വിസ റെഡി
ആർക്കാടാ അസഹിഷ്ണുത?
നിന്റെ ബിച്ചിനേം(ബീവി ആയിരിക്കും കവി ഉദേശിച്ചത്)
കൊണ്ട് പൊക്കോണം പാകിസ്ഥാനിലേക്ക്...
എന്നൊരു കുഞ്ഞു താക്കീത് മാത്രം പറഞ്ഞു
ഉദാരമതികളായ അവരെന്നോട് ക്ഷമിച്ചു


മാതൃനിന്ദ

 മാതാവായാലും പിതാവായാലും ഇരിക്കേണ്ടിടതിരിക്കണം
ഇല്ലെങ്കിൽ മാറ്റി  ഇരുത്താൻ മക്കൾക്ക്‌ അവകാശം ഉണ്ട്
 അതിനെ മാതൃനിന്ദയുടെ വകുപ്പിൽ പെടുത്താൻ പറ്റില്ല

നൊസ്റ്റാൾജിയ

എനിക്ക് വല്ലാത്ത നൊസ്റ്റാൾജിയ ആണ്
ഇവിടെ ഈ കോണ്ക്രീറ്റ് വനത്തിനു നടുവിൽ
ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോഴും, തിരക്കിൽ ഞെരുങ്ങുമ്പോഴും
 നാടിന്റെ മണം,വെള്ളം, കാറ്റ്, മഴ, വെയിൽ 
ഓർക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത നൊസ്റ്റാൾജിയ ആണ്
എന്നാൽ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ പൊടിയുടെ അലർജി കാരണം
ഞാൻ എസി ഇട്ട കാറിൽ ഗ്ലാസ്‌ ഉയർത്തി
വെച്ച് അതിലൂടെയാണ്  പ്രകൃതിഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്നത്
എന്ത് കഷ്ടമാണ്..................

ദേശസ്നേഹം

വല്ലാത്ത ദേശസ്നേഹമാണെനിക്ക്‌
പാകിസ്ഥാനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ..
ക്രിക്കറ്റ്‌ കാണുമ്പൊൾ....
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പ്രസംഗം കേൾക്കുമ്പോൾ...
കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ നാടിൻറെ പുരോഗതി..
കണ്ണടച്ച് തുറക്കും മുൻപേ നാട് മാറിയ മാറ്റം..
അത്ഭുതമാണ്‌... എന്ത് സുന്ദരമാണ് എന്റെ നാട്

നാട്ടിൽ വന്നു താമസിക്കാൻ വല്ലാത്ത കൊതിയാണ്..
മടുത്തു, ഈ പ്രവാസജീവിതം... പോകണം..പ്രധാനമന്ത്രി  വിളിക്കാറുണ്ട്...ചെല്ലാൻ...
മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല...നല്ല ജോലിയും  ഇവിടെ കിട്ടുന്ന സൌകര്യവും
കിട്ടില്ല...അതോണ്ടാ...ഇല്ലേ നമ്മ തകർതേനേ..



 

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ