Follow by Email

2015, ഒക്‌ടോബർ 27, ചൊവ്വാഴ്ച

നമ്മൾ



നിൻറെ ശരങ്ങളേറ്റു ഞാൻ
പാതിവഴിയിൽ മുറിവേറ്റു വീഴുന്നു
 കരയിലിട്ട മീനെ പോലെ പിടയുന്നു;
ചോദ്യം ചെയ്യാൻ നിന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന്
മരണപിടച്ചിലിലും എനിക്ക് തോന്നതിരിക്കുന്നതെന്ത്?

നീ വളരുകയാണ്..
എൻറെ കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം
എൻറെ ചിന്തയ്ക്കപ്പുറം..
എങ്കിലും...
ഞാൻ വ്യത്യസ്ഥയെന്നും നിൻറെ ഭാഗ്യമെന്നും
നീ ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു
എത്ര തീർത്താലും തീരാത്തത്ര കടപ്പെട്ട മനസുമായി
നിമിഷങ്ങൾ എണ്ണുന്നത് ഞാൻ മറച്ചു വയ്ക്കുന്നു

കുഞ്ഞികണ്ണുകളിൽ കൗതുകം നിറച്ചു
നീ പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദ്യങ്ങൾ എയ്യുന്നു
പിടഞ്ഞു നീറുമ്പോഴും കണ്ണുതുളുമ്പാതെ
 ഞാൻ ഉത്തരങ്ങൾ പറയുന്നു;
അവയൊന്നും നീ കേൾക്കുന്നില്ല
എങ്കിലും....
ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ  എന്നെ നീ തിരിച്ചറിയുന്നു

പോയ കാലവും; മാഞ്ഞ സന്ധ്യകളും
നിറച്ചാർത്തോടെ തിരികെ എത്തുന്ന വസന്തത്തിനായി
നമ്മൾ കാത്തിരിക്കുന്നു... അവനും......

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ