Follow by Email

2015, സെപ്റ്റംബർ 28, തിങ്കളാഴ്‌ച

പുറമ്പോക്ക് ഡിജിറ്റൽ ആവാത്തത് എത്ര ഭാഗ്യം ....



ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തെ സ്വപ്നം കാണുന്ന
ശിലായുഗജീവികൾ മലർപൊടിക്കാരൻറെ
കഥ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോഴും
മുഖപുസ്തകത്തിന്റെയും തിരച്ചിൽ യന്ത്രത്തിന്റെയും
തലപ്പത്ത് ഇന്ത്യയുടെ യശസ്സ് ഉയർന്നു പാറുന്ന
അത്യപൂർവമായ കാഴ്ചകളിലേക്ക് മിഴി പായിക്കുന്നു

ആപ്പിൾ വേണോ ഓറഞ്ച് വേണോ അതോ മുന്തിരി വേണോ
എന്നതാണ് ഇന്നത്തെ യുവത്വത്തിന്റെ സങ്കടം എന്നൊരു
സഞ്ചാരി എവിടോക്കെയോ ഇരുന്നു തമാശ പൊട്ടിക്കുമ്പോൾ
പഴക്കടയിൽ നിന്ന് പെറുക്കി എറിഞ്ഞ ചീഞ്ഞ ആപ്പിൾ
പെറുക്കി കൂട്ടുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഇന്നത്തെ ബാല്യം

മുഖ്യധാരമാധ്യമങ്ങൾ  ലൈവ് ആയി ഉണ്ടതും ഉറങ്ങിയതും
അപ്പിയിട്ടതും ടെലികാസ്റ്റ് ചെയ്തു നിർവൃതി പൂകുമ്പോൾ
ബാലവേല നിരോധിച്ചതും ഉറപ്പിച്ച തൊഴിൽ ഇളകി പോയതും
മറന്നു; വരാൻ പോകുന്ന നല്ല ദിനത്തിലേക്ക് എല്ലാവരും
ആകാംക്ഷാഭരിതരായി നോക്കി ഇരിക്കുന്നു
 (ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടിൽ ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ വരും നാളെ അല്ലെങ്കിൽ
മറ്റെന്നാൾ വരും ടോണികുട്ടാ എന്നൊരു തമാശഗാനം)

വിശ്വാസങ്ങളിലും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിലും മാത്രം
നിലനില്ക്കുന്ന, വിഭിന്ന സംസ്കാരങ്ങൾ കൂട്ടികെട്ടി
ഒന്നാക്കിയ ഒരു മഹാരാജ്യത്തിന്റെ സോൾ തൊട്ടറിയാനുള്ള
സെൻസും സെൻസിബിലിറ്റിയും സെൻസിറ്റിവിറ്റിയും ഉള്ള
മിഡിൽ ക്ലാസും അപ്പർ ക്ലാസും ആ ദിനങ്ങൾ എത്തി കഴിഞ്ഞു
എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ആനന്ദതുന്ദിലരായി പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ
പറയുമ്പോൾ

പുറമ്പോക്കിൽ അലയുന്ന തേർഡ് റേറ്റുകൾ
 ഇന്ത്യ എന്തെന്ന് പോലും അറിയുന്നില്ലെന്നുള്ളത്
ആശ്വാസത്തിന് വക നൽകുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കൽ
അവരും മുഖപുസ്തകം വഴി പ്രതികരിച്ചു; ചലനങ്ങൾ
സൃഷ്ടിച്ചു; രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തം സമാധാനം നഷ്ടമാക്കുമായിരുന്നു
പുറമ്പോക്ക് ഡിജിറ്റൽ ആവാത്തത് എത്ര ഭാഗ്യം ....

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ