Follow by Email

2015, ജൂൺ 7, ഞായറാഴ്‌ച

വെറുതെ ഞാൻ ഇനി എന്തിനു മഴ നനയണം?

ഒരു തലനാരിഴയുടെ അകലത്തിൽ സൌഹൃദത്തിൽ നിന്ന് വെറുപ്പിലേക്ക്   വീഴാനോങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചില ബന്ധങ്ങൾ.... 
എന്റെ ശരികൾ നിന്റെതല്ല; നിന്റെ ശരികൾ എന്റെതും 
നമുക്കെന്നൊരൊറ്റ ശരി പോലും ഇന്നു വരെ കണ്ടു പിടിക്കപെട്ടിട്ടേ ഇല്ല താനും..

അപ്പോൾ എന്നിൽ നീ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ആരോപിക്കുന്ന സൽഗുണങ്ങളും പരോക്ഷമായി പുകഴ്ത്തുന്ന ദുർഗുണങ്ങളും പ്രസക്തമാവുന്ന മണ്ഡലം
എന്റെ ചക്രവാളത്തിനും അപ്പുറമുള്ള ഇരുണ്ട ഏതോ ലോകം മാത്രം...

എന്നെ വാർത്തെടുക്കാൻ പുതിയ അച്ചു തേടുന്നതിലും എളുപ്പമാണ്
ഒരു കടൽ കുടിച്ചു വറ്റിക്കുക എന്നത് 

സമയവുമായുള്ള ഓട്ടപന്തയത്തിൽ നൈരന്തര്യങ്ങളിൽ നിന്നൊറ്റ പെട്ടു 
ഓടി എത്താവുന്ന തുരുത്തുകളിൽ;
പങ്കുവെയ്ക്കപെട്ട നിമിഷങ്ങൾ വ്യർഥമാണെന്ന് മച്ചിലിരുന്നൊരു പല്ലി ചിലക്കുന്നുണ്ട്..

എവിടെയോ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടാവാം...
ഒരു വിഡ്ഢിയെ പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും 
അതു നനഞ്ഞു പനിച്ചു കിടന്നു
എന്റെ ദിനങ്ങൾ ഞാനെന്തിനു പാഴാക്കണം?
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഏതു മഴയിലാണ് 
ഇതു വരെ ഞാൻ പനിക്കാതിരുന്നിട്ടുള്ളതും  ദിവസങ്ങൾ പാഴായി  പോകാതിരുന്നിട്ടുള്ളതും ..

വെറുതെ  ഞാൻ  ഇനി എന്തിനു മഴ നനയണം?

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ