Follow by Email

2015, ഏപ്രിൽ 30, വ്യാഴാഴ്‌ച

ഉറങ്ങുന്ന സുന്ദരി

ഉറങ്ങുന്ന സുന്ദരീ, 
നീയെന്നെ കൈവിട്ടിട്ടു ഇന്നേക്കു നാലു  സംവത്സരങ്ങൾ കടന്നിരിക്കുന്നു. നിന്നിലൂടെ ഞാൻ കണ്ട ഋതുക്കൾ, സ്വപ്‌നങ്ങൾ... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ ഓർക്കാറുണ്ട്. ഒരു തണുത്തുറഞ്ഞ പ്രഭാതത്തിൽ നീയെന്നെ സ്വീകരിച്ചതും മറ്റൊരു തണുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നതും... ഈ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയിലും എന്റെ  ജാലകത്തിനപ്പുറം, പച്ചപ്പിനപ്പുറം, കോണ്‍ക്രീറ്റ് തോട്ടങ്ങൾ മറക്കുന്ന എൻറെ കാഴ്ചക്കപ്പുറം, നീ എനിക്ക് തന്ന വിശാലമായ ഒരു ലോകമുണ്ടായിരുന്നു.  അവൻറെ മാറിലെ ചൂട് പറ്റിയിരുന്നു ഞാൻ കണ്ട നിന്റെ സുന്ദരമായ, വശ്യമായ, മദാലസമായ സൗന്ദര്യം. അവനെപ്പോളും നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു, നിന്നെ പറ്റി വാചാലനാകുന്നു.  നീയൊരു ഉറങ്ങുന്ന സുന്ദരിയെന്നു നിൻറെ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ കയറി നിന്നാണ് ആദ്യം അവനെന്നോട് പറഞ്ഞത്.  നിന്നെ പോലെ ആരും അവനെ കൊതിപ്പിച്ചിട്ടില്ലെന്നും.  

പിന്നെന്നോ ഒരു  മഞ്ഞുനിറഞ്ഞ പകലിലായിരുന്നു എൻറെ കണ്ണ് തോരാതെ ഒഴുകിയിരുന്നത്‌. ഗ്രാമത്തിലെ അമ്പലത്തിൽ അന്നൊരു വിവാഹമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ വിവാഹം.  ഇന്നും എൻറെ മിഴികൾ ഈറൻ ആക്കുന്ന ഒരു വിവാഹം.  അതെ, അന്നാണ് ആദ്യമായി നീയെന്നെ നിന്റെ മഞ്ഞുകട്ടകൾക്കിടയിലെ തടവുകാരിയാക്കിയത്.  വസൂരി പൊള്ളിച്ച മുഖവുമായി ഒരു ക്രിസ്മസ് പ്രഭാതത്തിൽ മഞ്ഞുപാളികൾക്കിടയിൽ വഴി അറിയാതെ കുടുങ്ങിയ എന്നെ  രക്ഷിക്കാൻ  വെള്ളതാടിയും മുടിയും ഉള്ള സാന്താക്ലോസ് വന്നത്.  അന്നവും വീഞ്ഞും തന്നത്. 

അത് കഴിഞ്ഞുള്ള വേനലിലായിരുന്നു  എൻറെ ചില്ലകളെ നീ പൂർണമായി ഉണക്കിയത്.  ഒരിക്കലും പിന്നൊരു വസന്തത്തിനു വരാൻ കഴിയാത്ത വിധം നീയെൻറെ ചില്ലകളെ വരട്ടികളഞ്ഞു. എൻറെ സ്വപ്നത്തിന്റെ ഭാണ്ഡവും മുറുക്കി പടി ഇറങ്ങുമ്പോളും ഒരു പിൻവിളി ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു .  പക്ഷേ.... ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.  ഇപോളും നിന്നിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ഓർമകൾക്ക് മേൽ മുഖം ചേർത്ത് ഞാൻ ഉറങ്ങാറുണ്ട്.  എന്നെങ്കിലും നീ എന്നെ വിളിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ....

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ