Follow by Email

2015, ഏപ്രിൽ 7, ചൊവ്വാഴ്ച

അവസാനത്തെ വണ്ടി



അവസാന വണ്ടിക്കായുള്ള പാച്ചിൽ...........................
മാറാപ്പിൽ തൂക്കുന്ന നീണ്ട നെടുവീർപ്പുകൾ, ഗദ്ഗദങ്ങൾ, ഒടുക്കം കണ്ണീരും
ഒറ്റയ്ക്കു പോകേണ്ടെന്ന  സ്നേഹതലോടലുകളെ
പുറംകയ്യാൽ തള്ളിയകറ്റി;  കൂടെ വരേണ്ടെന്ന ശാസനയിൽ നിശബ്ദമാക്കുന്നു.

പോയ കാലത്തിന്റെ നീരാളിപിടുത്തത്തിൽ വേച്ചു പോകുന്ന കാലുകളെ
വലിച്ചു വലിച്ചു തളരുമ്പോഴും, ഒടുക്കത്തെ വണ്ടി മാത്രം കണ്ണിൽ....
ഉള്ളിലപ്പോഴും  അതിന്റെ നഷ്ടമൊരു  തീരാനഷ്ടമെന്നു പറഞ്ഞുറപ്പിക്കുന്നു
തൊണ്ട വരളുന്നതും, മേനി കുഴയുന്നതും ഒന്നുമറിയാതെ....

പാഴാക്കിയ സമയവും നഷ്ടമാവുന്ന ജീവിതവും ജനക്കൂട്ടം
പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നു;  അവർക്കതല്ലെ അറിയൂ ...പാവങ്ങൾ
പെയ്തു തോർന്ന മഴയിൽ, ചെളികെട്ടികിടന്ന പാതകളിൽ,
മൂടികെട്ടിയ ദിക്കുകളിൽ, ഒന്നും മിഴിയുടക്കുന്നില്ല

ചുറ്റും കനക്കുന്ന  ഇരുളിനിപ്പോൾ പേടിപ്പിക്കുന്ന രൂപമല്ല...
ഒരുപാടു മുന്നിലായി ആരൊക്കെയോ നടന്നു പോവുന്നു
അവർ പിന്നിലേക്ക്‌ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ അവ്യക്തമായി പിറുപിറുക്കുന്നു
അതിനിടയിൽ ഉച്ചത്തിലൊരു അട്ടഹാസം മാത്രം വ്യക്തമായി കേട്ടു

ചെവിക്കുള്ളിൽ തളർന്നു പോവുന്ന പരുന്തിന്റെ ചിറകൊച്ച
തൂവലുകൾ കൊത്തി  മാറ്റി ഉയർന്നു പറക്കാൻ വെമ്പുന്ന ഹൃദയം....
പാച്ചിലിനോടുക്കം ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിൽ വന്നു നില്ക്കുന്ന അവസാന വണ്ടി
നിമിഷങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം നഷ്ടമാവാതിരുന്നതെന്ന
ആത്മഗതം..............





അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ