Follow by Email

2015, ഏപ്രിൽ 2, വ്യാഴാഴ്‌ച

കുമിള പോലെ

ചില്ലുജാലക ചതുരങ്ങൾ  ചാരി ഞാൻ ദിവാസ്വപ്നം കാണുന്നു. ജാലകത്തിനപ്പുറം ഒരു ലോകം ഞാനറിയാതെ ഒഴുകികൊണ്ടെ ഇരിക്കുന്നു 
തിരക്കേറിയ വീഥിയിലൂടെ  കടന്നു  പോകുന്ന പരിചിതമല്ലാത്ത മുഖങ്ങൾ
വഴിവിളക്കുകൾ തെളിയുന്ന നേർത്ത മഞ്ഞുള്ള സന്ധ്യയിൽ കണ്ണുകളിൽ കുടുങ്ങാത്ത നഗരത്തിന്റെ കടുത്തനിറങ്ങൾ... ആ നിറങ്ങൾക്കപ്പുറം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ പച്ചപ്പ്‌, ഇനിയും വറ്റാത്ത പ്രതീക്ഷയുടെ നേർത്ത നാമ്പുകൾ പോലെ...

 കണ്ണെത്താത്ത ദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന വിശാലമായ പുൽത്തകിടി 
അതിന്റെ ഒരു കോണിൽ ഒറ്റക്കിരിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടി വെറുതെ കുമിളകൾ ഉണ്ടാക്കി കളിക്കുന്നു പല വലിപ്പത്തിലുള്ള കുമിളകൾ.. നിറങ്ങൾ ചാലിച്ച കുമിളകൾ ...മറ്റാർക്കും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത ഒരു തരം ആവേശം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ.....ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ അതിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.. അവൾക്കു മുന്നിൽ പായുന്ന നഗരം അവളെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നില്ല.. പരിഹാസത്താൽ വക്രിച്ച ചുണ്ടുകൾ പുലമ്പുന്നതു അവൾക്കു കേൾക്കാനാവുന്നില്ല 

നാളെയൊരിക്കൽ ലോകം അവളെ നോക്കി ജീവിതമെല്ലാം 
ഒരു പകൽക്കിനാവിന്റെ പേരിൽ എരിച്ചു തീര്ത്തവൾ എന്നു പരിഹസിച്ചേക്കാം.. പാഴായി പോയ കിനാവുകൾ, കുമിളകൾ പോലെ പൊട്ടി തീർന്നവയാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ... അവൾ നാളയെ മാത്രമെ കാണുന്നുള്ളൂ... 
കുമിളകൾ പോലെ അസ്ഥിരമായ ജീവനിൽ,  ഇന്നു കിട്ടുന്നതെല്ലാം ഒരു ആനുകൂല്യം മാത്രമാണെന്ന് അവൾ എന്നേ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു .......




അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ