Follow by Email

2015, ഫെബ്രുവരി 16, തിങ്കളാഴ്‌ച

...........................

മങ്ങിയ കാഴ്ച്ചകൾക്കൊടുവിൽ മനസിലേക്ക് വീഴുന്ന ഒരു നോട്ടമുണ്ട്....
പാഴായി പോയ കാത്തിരുപ്പെന്നോ മറ്റോ പറയാവുന്ന
തളർച്ചയും മടുപ്പും ഇടകലർന്ന ഒന്ന്.....
മനസിന്റെ അനിയന്ത്രിതമായ കുത്തൊഴുക്കിനൊടുവിൽ,
തീരത്തടിഞ്ഞ അവശിഷ്ടങ്ങളിലുള്ള തിരച്ചിലിനൊടുവിൽ,
വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ...
പൂക്കളോ, അഴുകാത്ത ഇലകളോ, നനഞ്ഞ പൂമോട്ടുകളോ കിട്ടാതിരിക്കില്ല
എന്നിട്ടും......
ചിന്തകൾ പോവുന്നത് അവയുടെ ദുരവസ്ഥയിലെക്കാണ്..
കൊഴിഞ്ഞു വീണതിനെ കുറിച്ച്...
കുത്തിയൊലിച്ചു പോന്നതിനെ കുറിച്ച്...
മൊട്ടിലെ അടർന്നു വീണ ദുരന്തത്തെ കുറിച്ച്....
ഒടുക്കം....
ഒന്നിനേയും
നിയന്ത്രിക്കാനോ,
മാറ്റിയെടുക്കാനോ,
പുനർജീവിപ്പിക്കാനോ,
കഴിയാത്ത വിധം ദുർബലമാണെന്ന് സ്വയം തോന്നുന്ന നിമിഷം..........
വല്ലാതെ
വല്ലാതെ
ഒരു ഒതുക്കമുണ്ട്....
തന്നിലേക്ക് മാത്രമായി.....................

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ