Follow by Email

2015, ഡിസംബർ 24, വ്യാഴാഴ്‌ച

അതിപുരോഗമനവാദി

ഞാനൊരു അതിപുരോഗമനവാദി ആകുന്നു
എൻറെ ആശയങ്ങൾ എല്ലാത്തിനെയും
വെല്ലുവിളിക്കുന്നതാണ്
ഇന്നലെ ശിക്ഷ കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ ഒരു പയ്യനെ
കൊല്ലണം എന്നു വരെ ആക്രോശിക്കുന്ന
മുഖപുസ്തകത്തിലെ
പുരോഗമനക്കാരെ എനിക്ക് പുച്ഛമാണ്

അവൻ ഒരു പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ ചെക്കനാണ്
ഒരു വല്ലാത്ത സങ്കടപൂർണമായ ഭൂതകാലം ഉള്ള
"ഒരു മാതിരി ഭൂതം" ആണ് ആ "പാവം പയ്യൻ"
ചെറുപ്പത്തിന്റെ കുസൃതിയിൽ അവൻ ചെയ്ത
"കുഞ്ഞുതെറ്റു"കളിൽ ഒന്ന് മാത്രമായ സ്വന്തം റോഡും
ഇരുമ്പ്റോഡും കയറ്റിയുള്ള പ്രയോഗം
വിശാലഹൃദയനായ
"ഗർവാസീസ്" ആശാനായ ഞാൻ ക്ഷമിച്ച പോലെ
"മൃഗതൃഷ്ണകൾ" വിട്ടു നിങ്ങളോരോരുത്തരും കഷമിക്കണം
എന്ന് ഞാൻ ഇതിനാൽ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു

ഒരാൾ കുറ്റവാളി ആക്കപ്പെടുന്നതാണ്..ആകുന്നതല്ല
ആയതിനാൽ അതിനിടയായ സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടി
കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്... നമ്മുടെ വ്യവസ്ഥിതി,
സ്ത്രീകളുടെ അസമയസഞ്ചാരം, ലെഗ്ഗിങ്ങ്സ്, പുരുഷസുഹൃത്ത്
എല്ലാം നമ്മൾ ചിന്തിക്കുക..
ആ പയ്യന്റെ കഴപ്പ് പ്രായത്തിന്റെ
പ്രശ്നവും അവൻറെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുടെ പ്രശ്നവും ആകുന്നു
ആയതിനാൽ അവനെ പുനരധിവസിപ്പിച്ചു മുഖ്യധാരയിൽ
കൊണ്ട് വരുന്നതിനായി എല്ലാവരും സഹകരിക്കുക.
 ഇനിയുള്ള പ്രായപൂത്രി ആകാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും
അവനൊരു മാതൃക ആവട്ടെ

എന്നാൽ, എൻറെ ഭാര്യയെയോ സഹോദരിയെയോ മകളെയോ
നോക്കി അനാവശ്യം പറയുകയോ, അവരെ ഉപദ്രവിക്കുകയോ ചെയ്യാൻ
ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തൻ വന്നാൽ പ്രായമോ, മേല്പറഞ്ഞ പുരോഗമനമോ
അവൻറെ അടിനാഭി ഇടിച്ചു കലക്കാൻ എനിക്ക് തടസ്സമാവില്ലെന്ന് കൂടി
ഇതിനാൽ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു...
എന്റെ സുന്ദരിയായ മകളെ പ്രണയിക്കാൻ വരുന്നവനും മേല്പറഞ്ഞ
നിയമം ബാധകമായിരിക്കുന്നതാണ്

2015, ഡിസംബർ 23, ബുധനാഴ്‌ച

ഇല്ല....എന്നെ നിങ്ങൾ അറിയില്ല......

 

അച്ഛനെന്നത് വടവൃക്ഷം അല്ലെങ്കിൽ പടുമരം 
അമ്മയുടെ നെരിപ്പോട് പുകഞ്ഞു തന്നെ

നിറം നോക്കി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ
എന്നും  രണ്ടാം തരം;  
ചിലപ്പോൾ  വെളിക്കിരിക്കുംപോഴോ
മുറ്റത്ത്‌ കളിക്കുംപോഴോ, സ്കൂളിൽ നിന്ന്
വരുമ്പോഴോ പെട്ടെന്നൊരു  മാജിക്‌
പിന്നെ....
 മരക്കൊമ്പിൽ നിന്നൊരു തുറിച്ചു നോട്ടം
 മെഴുകുതിരികൾ കത്താറില്ല..പതിവില്ല....   

അമ്മാത്തെ കുട്ടിക്ക് അച്ചടക്കം നിര്ബന്ധം
പേരുദോഷം കേൾപ്പിച്ചാൽ ആത്മഹത്യ തന്നെ
ശുദ്ധജാതകം നിര്ബന്ധം...ഇല്യാച്ചാൽ
ഒരു കഷണ്ടി തലയോ, നരവീണ മുടിയോ
പടിപ്പുര കടന്നു എന്നെങ്കിലും വന്നാലായി 

പള്ളിയും പട്ടക്കാരും കനിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ
പ്രാരാബ്ധചുമടും തൂക്കി ശിരോവസ്ത്രം
അണിയേണ്ടി വരുമെന്ന ഒരു നെടുവീർപ്പ്
കിഴക്കൻ മലയിറങ്ങി വരുന്നു

മൂടിപുതച്ചാൽ മാത്രമെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടൂ
എന്ന് കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷത്തിനുള്ളിൽ
വെളിവ് വരാത്ത;  മൂന്നു നേരത്തിൽ
 ഒന്നു പോലും
മുടക്കാത്ത ഒരു പ്രാർത്ഥന-
 പുറത്താക്കലിന്റെ ഭീഷണിയിൽ 
വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെവിടെയോ
ബിരിയാണിയും മട്ടനും പുഴുങ്ങുന്നു

ഇല്ല....എന്നെ നിങ്ങൾ അറിയില്ല......
എനിക്ക് ഫേസ്ബുക്കില്ല
പ്രതികരണശേഷിയുമില്ല
പ്രണയിക്കാനറിയില്ല
കവിത എഴുതാറില്ല 
അറിയുന്നത് ഒന്നു   മാത്രം
വെറുതെ
വെറുതെ കരയാൻ മാത്രം...





2015, ഡിസംബർ 19, ശനിയാഴ്‌ച

നാളെ നല്ല നാളെ



അങ്ങനെ ഇന്നലെ ആ പാവം പാൽക്കാരൻ പയ്യൻ ശിക്ഷകളിൽ നിന്നെല്ലാം മുക്തനായെന്ന് പറയാൻ പറഞ്ഞു,  പരമോന്നതനീതിപീഠം.  ഈ കളി കൊള്ളാം.  കാരണം, നുമ്മ ഒരു ചരക്കിനെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, അത് 18 തികയുന്നതിന് 1 ദിവസം മുൻപേ ആകുമ്പോൾ നുമ്മക്ക് ജനാധിപത്യ-നീതി-ന്യായ വ്യവസ്തിയിൽ നിന്ന് തലനാരിഴ വ്യത്യാസത്തിൽ ഊരി പോരാമല്ലോ.  പാർകിൽ കളിച്ചു കൊണ്ട് നിന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കുട്ടിയുടുപ്പിനടിയിലും കാമം പരത്തുന്ന ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗങ്ങൾക്ക് പ്രായം നോക്കി ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്ന, മഹത്തായ നീതി വ്യവസ്ഥയുടെ പിന്മുറക്കാരായതിൽ ഞാൻ അഫിമാനം കൊള്ളുന്നു.

ആ പാവം പാൽക്കാരൻ പയ്യൻ ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ ഇറങ്ങുമെന്ന്   അറിയാമായിരുന്നു.  പ്രായപൂത്രി ആയ പു-ലിംഗങ്ങൾ ചാമിയായും മുകേഷായും അക്ഷയ് ആയും അകത്തും സോഹൻലാലോ മറ്റാരൊക്കെയോ ആയി പുറത്തും നടക്കുമ്പോൾ, ഈ പീറപയ്യൻ വെളിയിൽ ഇറങ്ങുന്നത് കൊണ്ട് ആർക്കെന്തു ചേദം.  കാലോ, കഴുത്തോ, വിരലോ കണ്ടാൽ പോലും ഉദ്ധരിച്ചു പോകുന്ന വിധം അപകടകരമായ ചോദന ഉള്ള പൊട്ടെൻഷ്യൽ റേപിസ്ടുകളെ പേടിച്ചു മതത്തിനനുസരിച്ചു പർദയോ, സാരിയോ, സ്ലിറ്റ് ഇല്ലാത്ത, ലൂസ് ആയ ചുരിദാറോ, ഉന്തി നില്ക്കുന്നതും തള്ളി നിൽക്കുന്നതും, മറ്റുള്ളവർക്ക് ചലനം ഉണ്ടാവാത്ത വിധത്തിൽ മറച്ചു വെച്ച "അന്തസ്സും മര്യാദയുമുള്ള" വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ചു "പെങ്ങന്മാരെ" നിരത്തിൽ ഇറക്കുന്ന, മനുഷ്യരാശിക്ക് തന്നെ ദോഷമായ  ലെഗ്ഗിങ്ങ്സ് നിരോധനം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തിയ നമ്മൾക്ക്, ഇനി എന്നാ പേടിക്കനാന്നെ.  നുമ്മ സേഫ് ആണ്.  നല്ല വൃത്തിയായി എല്ലാം മറച്ചു, സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങാതെ നമുക്ക് വീട്ടിലിരിക്കാം(ചില വീടുകളാണെങ്കിൽ അവിശ്വസനീയമാം വിധം സേഫ് ആണ്  എന്നാണ് പാണന്മാർ പറയുന്നത്).  സുപ്രീം കോടതിക്ക് വരെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത കാലത്ത് ഇനി ഇപ്പോ മറ്റെന്താണ് വഴി.  

പെണ്ണുങ്ങളുടെ വസ്ത്രധാരണം, പീഡനം എന്ന വിഷയം വരുമ്പോൾ ഹിന്ദുവും  ക്രിസ്ത്യാനിയും  മുസ്ലിമും  ഒന്നിച്ചുണർന്നു ഒറ്റക്കെട്ടായി വസ്ത്രം ഇട്ടു സംരക്ഷിപ്പിക്കുന്നതിനെ പറ്റി മതപ്രസംഗം നടത്തും.  എന്നിട്ട് ഉണർന്നവരെല്ലാം കൂടി അതിനെ എതിർക്കുന്നവരുടെ പ്രൊഫൈലിൽ അല്ലെങ്കിൽ മുറ്റത്ത് ചെന്ന് മുള്ളി വെക്കും.  എന്നിട്ട് രാത്രിയാവുമ്പോൾ ഞരമ്പ്‌ രോഗത്തിനുള്ള മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ട് സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങും.  


ആ പാൽക്കാരൻ പയ്യന് ദൈവം നല്ല ശിക്ഷ കൊടുക്കേണ്ടെ?. 

നല്ലൊരു നാളേക്കായി   ജഗദീശ്വരനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ മറക്കണ്ട.

2015, ഡിസംബർ 18, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വാഴ"കുല"കൾ (ഒരു "ബാല"കവിത(?))



അച്ഛൻ ഒരു വാഴ നട്ടു. 
നാളുകൾ കടന്നു പോയി
കാറ്റും, മഴയും, വെയിലും, മഞ്ഞും
മാറി മാറി വന്നു...
വാഴ കുലച്ചു...

കുല വളരാൻ തുടങ്ങി..
കുലയുടെ ഭാരത്താൽ വാഴ
"വീണു" പോവുമോ  എന്ന "ഭയം "
ഒന്നു കൊണ്ട് മാത്രം അച്ഛൻ
വാഴയ്ക്ക് ഒരു "താങ്ങ്" വെച്ചു

അത് വടിവൊത്ത മുഴുപ്പൊത്ത
സുന്ദരമായ ഒന്നാന്തരം പൂവൻകുല
ആയിരുന്നെന്നതിനാലാവണം 
അച്ഛൻ അതിനെ "കരിയില" കൊണ്ട്
"ആദ്യം" "പൊതിഞ്ഞു" "സൂക്ഷിച്ചു".
 അത് മുഴുപ്പെത്തി വിളഞ്ഞപ്പോൾ
അച്ഛൻ "കുല വെട്ടി" "ചാക്കിൽ കെട്ടി"
പത്തായത്തിൽ വെച്ചു ...

"കുല പഴുത്തോ?" എന്ന് നോക്കാൻ മാത്രം
ഞാൻ പത്തായം തുറക്കുമായിരുന്നു
എന്നതൊഴിച്ചാൽ, കുല "പത്തായത്തിലെ"
"ചാക്കുകെട്ടിൽ" "സുരക്ഷിതമായിരുന്നു"

കുല "ചെറിയ മഞ്ഞ നിറം" കാട്ടി തുടങ്ങിയതിനു
അടുത്ത "ചന്ത ദിവസം" അച്ഛൻ അതിനെ
സൈക്കിളിൽ വെച്ച് കെട്ടി ചന്തക്കു കൊണ്ട് പോയി
അച്ഛനോടൊത്ത്  "സന്തോഷവതിയായി ചന്തക്കു
പോവുന്ന കുലയെ" ഞാൻ നിസ്സംഗയായി നോക്കി നിന്നു
ചന്തയിൽ അച്ഛൻ "കിട്ടാവുന്ന നല്ല വില"യ്ക്ക് കുല
വിറ്റ്, "സ്വസ്ഥനായി" വന്നിരുന്നു ടി വി കണ്ടു...

കുല,  കാറ്റും വെയിലും മഞ്ഞും കൊണ്ട്
"മൂപ്പെത്തി", "പഴുത്തു " വല്ല "അണ്ണാനോ", "കിളിയോ"
തിന്നുന്നതിലും എത്രയോ നല്ലതാണ്
വല്ലവന്റേയും അണ്ണാക്കിൽ പോകുന്നതെന്ന്
ഞാനും ആശ്വസിച്ചു..

ചാക്കിൽ കെട്ടി പഴുപ്പിക്കാൻ വെയ്ക്കുന്ന
എല്ലാ കുലകളും നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളാണ്...
നന്നായി പഴുത്തു  പാകമായി നല്ല വില കിട്ടാനുള്ള ,
പൂവൻപഴങ്ങൾ ആകാൻ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവ ..

എൻറെ പൂവൻപഴമെ, എന്റെ നാടിന്റെ രുചിയേ ...
നിനക്ക് നമോവാകം






2015, ഡിസംബർ 17, വ്യാഴാഴ്‌ച

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി


എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി
ഒരു സ്പോർട്സ് താരമായിരുന്നു ......
പഠിക്കാൻ മോശം ആയിരുന്നെങ്കിലും
സ്പോർട്സ് ഡേയിൽ എല്ലാ സമ്മാനങ്ങളും
അവൾ കൊണ്ട് പോകുമായിരുന്നു...
പ്രത്യേകിച്ച് ചാക്കിൽ കേറി  ഓട്ടത്തിന്
എല്ലാ കൊല്ലവും അവളായിരുന്നു മുന്നിൽ...
പ്രായം തികയാൻ നോക്കി നിന്ന പോലെ
കുടുംബിനിയായ അവളെ,  പിന്നെ കണ്ടത്
 കോളേജിൽ നിന്ന് വരും വഴിയിൽ....
വർഷങ്ങൾ പെയ്തു പെയ്തു കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു
കുത്തിയൊലിച്ച ടൌണിന്റെ ഓരത്തിൽ
ഒക്കത്തൊന്നും കയ്യിലൊന്നുമായി
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ പല വിശേഷങ്ങൾക്കുമൊപ്പം
ചാക്കിൽ കേറി ഓടാൻ ഇപ്പോളും നീ റെഡി
ആണോ എന്നെനിക്കു ചോദിക്കേണ്ടി വന്നില്ല
അവളുടെ സുന്ദരമായ, വിടർന്ന, മഷിയിട്ട
മിഴികൾ എന്നോടെല്ലാം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിരുന്നു......




2015, ഡിസംബർ 15, ചൊവ്വാഴ്ച

എൻറെ പ്രണയം എൻറെ ഏട്ടിലെ പശുവാണ്

എൻറെ  പ്രണയം എൻറെ ഏട്ടിലെ പശുവാണ്
അത്രയേറെ നിർമലവും പവിത്രവുമാണ്
പ്രണയവിസർജ്യങ്ങൾ പോലും ഞാൻ ഭവ്യതയോടെ
വാരിയെടുത്ത് മനസിന്റെ മണിമുറ്റത്ത്‌ തളിച്ചു വെക്കുന്നു
വെള്ളത്തിൽ കലക്കി ശുദ്ധികലശം നടത്തുന്നു

എൻറെ പശു എനിക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ പാൽ ചുരത്തുന്നു
രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും ഞാനത് മുത്തി കുടിച്ചു
ആരോഗ്യദൃഡഗാത്രനായി പരിലസിക്കുന്നു
വിരസമായ ഉച്ചമയക്കങ്ങളിൽ അവളുടെ  താളാത്മക
സംഗീതം കേട്ടുണരുന്ന ഞാൻ അവളുമായി സവാരിക്കിറങ്ങുന്നു
വെയിലു ചായുന്ന മലമടക്കുകളിൽ അവൾ മേയുന്നത് കണ്ടു
രസിച്ചിരുന്നു ഞാനെന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മനോഹാരിത നുണയുന്നു

കറവ മുറ്റി തുടങ്ങിയപ്പോൾ എൻറെ പശു alias എൻറെ പ്രണയം
എനിക്ക് മടുത്തു തുടങ്ങുന്നു;
അറവുകാരന് കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്തതിനാൽ
 അവളെ തീറ്റി പോറ്റി മുടിഞ്ഞ ഞാൻ
വിഷം കൊടുത്തു കൊന്നു, പകരം നല്ല കറവയുള്ള
മറ്റൊരെണ്ണത്തെ വാങ്ങി
എന്റെ പ്രണയം ചാക്രികമായി തുടരുന്നു
അതെ.....
എന്റെ പ്രണയം എന്റെ ഏട്ടിലെ പശുവാണ്
അത്രയേറെ നിർമലവും പവിത്രവുമാണ്

2015, ഡിസംബർ 12, ശനിയാഴ്‌ച

ബ്ലോഗിൽ ഒതുങ്ങുന്ന എന്റെ വിമോചനം



പെണ്‍കുഞ്ഞിൽ  മുതൽ പടുകിഴവിയിൽ വരെ
ലൈംഗികപാഠങ്ങൾ വ്യാപകമായി
അഭ്യസിക്കുന്ന നാട്ടിലിരുന്നു ഞാൻ
സ്ത്രീ വിമോചനം പ്രസംഗിക്കുകയായിരുന്നു
എൻറെ മുന്നിൽ കൂടി അപ്പോൾ കടന്നു പോയ
ജാഥയിൽ ലൈംഗികആരോപണവിധേയരായ
മന്ത്രിമാരെല്ലാം രാജി വെക്കണമെന്ന് ഉറക്കെ
വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
ജാഥയിൽ എന്നെ കടന്നു പോയവരുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ള 
ചിലരപ്പോഴും വാട്സപ്പിൽ ക്ലിപ്പ് വന്നോ എന്ന്
പരതുകയായിരുന്നു....
എൻറെ പ്രസംഗം കേട്ടിരുന്ന മറ്റു ചിലരാവട്ടെ 
എന്റെ അവയവങ്ങളുടെ മുഴുപ്പുകളിലായിരുന്നു
മിഴി പായിച്ചിരുന്നത്..വേറെ ചിലർ
 ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിലും..
പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴായിരുന്നു
അച്ഛൻറെ നോട്ടവും സ്പർശനവും അരോചകമാണെന്ന
കൂട്ടുകാരിയുടെ പരാതിയുമായി മകൾ വന്നത്..
അതിനെ പറ്റി തിരക്കാൻ മകളെയും കൂട്ടി
കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോളാവട്ടെ
കൂട്ടുകാരിയുടെ അമ്മ സ്ത്രീശക്തിയുടെ
മീറ്റിങ്ങിനു പോയിരിക്കുന്നു...
എങ്ങുമെങ്ങും എത്താത്ത വിമോചനവും
സുരക്ഷിതത്വവും അന്ന് മുതലാണ് ഞാൻ
എൻറെ ബ്ലോഗിൽ ഒതുക്കിയതും എൻറെ
മകളേയും കൂട്ടി നാട് വിടാൻ ഉറച്ചതും...

2015, ഡിസംബർ 11, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പലതരം കവികൾ





ഒരു കവി

 അന്തക്കരണത്തിൽ അഗ്നിസ്ഫുലിംഗങ്ങൾ
ഉണർത്തുന്നോരെൻ അപ്സരകന്യകേ
നിൻറെ അംഗപ്രത്യംഗമെൻ കവിഭാവനയെ
തഴുകിയുണർത്തട്ടെ...
ലോല കപോലവും, തളിരാധാരങ്ങളും
കുചകുംഭവും, അടിവയറും
സ്വാഹാ

മറ്റൊരു കവി

പെണ്ണേ,
കടക്കണ്ണിൽ എന്നെ കൊരുത്തിട്ടു നീ...
നിദ്രവിഹീനനായ് ഞാൻ...
പല്ലവ അധര പുടങ്ങളോ , നീണ്ട നാസികയോ
താമരകണ്ണുകളോ
തുള്ളിതുളുംബുന്ന  നിതംബമോ
താമരമൊട്ടിനൊത്ത കുംഭങ്ങളോ
എന്നെ വികാര വിവശനാക്കുന്നു
സ്വാഹാ

ഇതൊന്നു ലളിതമാക്കിയാൽ ഇപ്രകാരം എഴുതാം

നിൻറെ മുലകൾ, കുണ്ടി , തുട
സ്വാഹാ


കുതിര നാട് മൊത്തം ചുറ്റി ഒടുക്കം ലായത്തിൽ വന്നു കയറും...

സ്വാാാാഹാാാാ
  

2015, ഡിസംബർ 10, വ്യാഴാഴ്‌ച

എൻറെ ഇന്ത്യ...

തെരുവോരത്തെ, ജീവിക്കാൻ അർഹതയില്ലാത്ത
പട്ടിണിക്കാരെ, ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട്;
വീണ്ടു മൊരു പ്രഭാതത്തിനോട് പൊരുതാൻ
ഇടയാക്കാത്ത വിധം...
മനുഷ്യസ്നേഹവും സഹാനുഭൂതിയുമുള്ള;
മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന താരങ്ങളും ലാൻഡ്‌ ക്രൂയിസറുകളുമുള്ള ;
ജനാധിപത്യം എന്ന് കേട്ടാൽ ചോര തിളയ്ക്കുന്ന;
പാവപ്പെട്ടവനും പണക്കാരനും ഒരേ  നീതി നടപ്പാക്കുന്ന;
പെണ്ണിനും പശുവിനും ഒരേ വിലയുള്ള;
ദളിതനും ആര്യനും വർണ്ണവിവേചനങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത;
എൻറെ ഇന്ത്യയാണിത്...

കോടികളുടെ കടങ്ങൾ എഴുതി തള്ളിയാലും
ഒരു കൃഷിക്കാരൻ പോലും ലോണ്‍ അടക്കാതിരിക്കരുതെന്നു
എഴുതപ്പെട്ട നിയമവ്യവസ്ഥയുള്ള എന്റെരാജ്യമാണിത്‌.....
എന്റെ ഇന്ത്യ....

ജനങ്ങളാൽതിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനകീയമായ ഇന്ത്യ ..
ബീഫ് തിന്നുന്നവനെ കൊന്നു തിന്നുന്നവന്റെ ഇന്ത്യ ...
ദളിതൻ തന്നേ തീയിട്ടും, കെട്ടിതൂങ്ങിയും, മരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ;
 പെണ്ണിനു  ചരക്കെന്നും; പശുവിനു  മാതാവെന്നും ;
വിളിപ്പേരുളള,
കാലങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യവും സംസ്കാരവും..
സ്വന്തമായി ദൈവങ്ങൾ വരെയുള്ള...
 എൻറെ ഇന്ത്യ...

ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്
അതിൽ ഞാൻ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു...
ഒന്നല്ല ഒരായിരം വട്ടം..

പറുദീസ ഉപേക്ഷിച്ച ചെകുത്താൻ

ചെകുത്താൻ വെറുതെ ബീഡി വലിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ് ദൈവവിളി വന്നത്. ആഞ്ഞുവലിച്ചു തീർത്തു, ബീഡി ചവിട്ടി കൂട്ടി ഇട്ടിട്ട് ഓടി ചെന്നപ്പോളേക്കും ദൈവം കുപിതനായിരുന്നു.  ചെകുത്താൻ ദൈവത്തിനു മുന്നിൽ എന്നത്തേയും പോലെ തലകുനിച്ചു നിന്നു.  ദൈവം തുടങ്ങി "ഞാൻ നിനക്ക് പല വട്ടം വാണിംഗ് തന്നതാണ്.  ഇനിയും ഇതാവർത്തിച്ചാൽ"... "ആവർത്തിച്ചാൽ?"   പ്ലിങ്ങിതനായ ദൈവം പറഞ്ഞു " പിന്നെയും വാണിംഗ് തരേണ്ടി വരും... പോ മിണ്ടത്തില്ല".  ദൈവത്തിന്റെ മുഖം പിണക്കത്താൽ കൂടുതൽ സുന്ദരമായി.  അതിന്റെ ഭംഗി കണ്ടു, സ്വന്തം വൈരൂപ്യത്തെ കുറിച്ചു ചെകുത്താൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു പോയി.  കൊന്ത്രപ്പല്ലും, വാലും, കറുത്ത വൃത്തികെട്ട രൂപവും.  ഇങ്ങേർക്ക് എന്തൊരു ഗ്ലാമർ ആണ്. വീണ്ടും ചെകുത്താന് ദൈവത്തോട് അസൂയ തോന്നി.

 എന്തൊക്കെ ആയാലും ചെകുത്താൻ എന്നും ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞാനുവർത്തി ആയിരുന്നു.    എങ്കിലും അവർ തമ്മിൽ അതിസങ്കീർണമായ ഒരു അന്തർധാര സജീവമായി നിലനിന്നിരുന്നു.  ചെകുത്താനില്ലാതെ, ദൈവമോ, ദൈവമില്ലാതെ ചെകുത്താനോ ഇല്ലെന്നുള്ള വസ്തുത രണ്ടാൾക്കും നല്ല നിശ്ചയമായിരുന്നിട്ടും, ദൈവം ചെകുത്താനേക്കാൾ മേലെ ആയതും ചെകുത്താൻ അധകൃതനായതും വിശ്വാസികളുടെ വിവരക്കെടാണെന്ന് വിശ്വാസികളെ അറിയിക്കാതിരിക്കാൻ ദൈവം എന്നും ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.   ഗ്ലാമർ കുറഞ്ഞതിലുള്ള അപകർഷതാബോധത്തിനാലും, ജന്മനാ ഉള്ള വിവരക്കെടിനാലും തൻറെ കഴിവുകൾ തെളിയിക്കുന്നതിൽ ചെകുത്താൻ ഒരു തികഞ്ഞ പരാജയം ആയതു ദൈവത്തിനു രക്ഷയാവുകയും, വിശ്വാസികളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ എല്ലാം വിശ്വാസങ്ങളായി യാതൊരു കോട്ടവുമില്ലാതെ തുടർന്ന് വരുകയും ചെയ്തു പോന്നു.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് വിശ്വസികൾക്കിടയിൽ ഭിന്നിപ്പ് സജീവമായത്.  അവരിൽ ചിലർ നിരീശ്വരവാദത്തിലെക്ക് തിരിയാൻ തുടങ്ങി.  വർഷങ്ങൾ കഴിയും തോറും മേല്പറഞ്ഞ വാദികളുടെ എണ്ണം കൂടി വരുകയും ചില ഈശ്വരഅവതാരങ്ങൾ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നില്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.  ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ വൈദികവേഷവും സ്വാമികളെന്ന പേരിൽ കളർഫുൾ കോസ്ട്യുംസും  ഒക്കെ ധരിച്ചു പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്ന ചിലർ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് ആയതോടെ ദൈവത്തിനു ചെറിയ ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി.  അതീവബുദ്ധിമാനായ ദൈവം സ്വതവേ പൊട്ടനായ ചെകുത്താനെ വിളിച്ചു.  ആ-സാമികൾ ചെയ്തതൊന്നും പാവം പിടിച്ച ചെകുത്താന്റെ അറിവോടെ അല്ല എന്ന് പൂർണബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും ദൈവം ചെകുത്താനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഉറച്ചു.

"നീയെന്തിനാണ് ചെകുത്താൻ ബാധ ഒഴിപ്പിക്കാൻ വന്ന കുട്ടിയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തത്?"
 "എൻറെ ദൈവമേ, ഞാനോ?  ങ്ങള് വേണ്ടാതീനം പറയരുത് കേട്ടോ.  ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കെല്പ്പില്ലാത്ത ഞാനാണ്‌ ബലാൽസംഗം.  ഹോ....."

 ചെകുത്താന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.  ദൈവത്തിനു പാവം തോന്നി.  "ഓക്കേ,  വെറുതെ ചോദിച്ചതാണ്. നമ്മുടെ നിയമാവലിയിൽ ഒരാളെ പറ്റി   ആരോപണം ഉണ്ടായാൽ അയാളോട് തിരക്കണം എന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.  അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചെന്നു മാത്രം.  ആ ദൈവദാസൻ പറഞ്ഞത് നീ ആണ് അയാളെ കൊണ്ട് അങ്ങിനെ ചെയ്യിച്ചത് എന്നാണ്.  "

ചെകുത്താന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണവും പോയി.  "ജനിച്ച നാൾ മുതൽ എന്റെ വൈരൂപ്യത്തിലും, ദുഷ്പേരിലും നൊന്തു നീറി കഴിയുന്ന ആളാണ് ഞാൻ.  ഇതു വരെ ഒരു  ജീവിയെ പോലും ദ്രോഹിച്ചിട്ടില്ല.  എന്നിട്ടും ഞാൻ വെറുക്കപ്പെട്ടവൻ.  ചത്തവനും കൊന്നവനും നിങ്ങളുടെ പേരാണ് പറയുന്നത്.  എന്നിട്ടും നിങ്ങളുടെ ദാസന്മാർ എന്നിലാണ് എല്ലാ കുറ്റവും ചുമത്തുന്നതും, പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് അത് പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുന്നതും... മടുത്തു.  ഞാൻ ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കില്ല.  നിങ്ങൾ നോക്കിക്കോ ദൈവമേ.  നിങ്ങളെയും തള്ളിപറയുന്ന, ഒരു കാലം ഉണ്ടാവും.  അന്നു ഞാൻ മടങ്ങി വരും.  നിങ്ങളുടെ  തോൽവി കാണാൻ."

അത്രയും പറഞ്ഞു ചെകുത്താൻ പറുദീസയുടെ പടിയിറങ്ങി.  പിന്നെ ചെകുത്താനെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.  എങ്കിലും വിശ്വാസികളുടെ മനസ്സിൽ ചെകുത്താൻ എന്നും ഒരു പേടി സ്വപ്നമായി നില നില്ക്കുന്നു.  ദൈവദാസന്മാർ ആവട്ടെ പറുദീസയിൽ നടന്നതൊന്നും അറിയാതെ പാവം ചെകുത്താന്റെ പേരിൽ ചിക്കിലി വാങ്ങി സുമാറായി ജീവിച്ചു പോന്നു.

എന്നാൽ, ചെകുത്താൻ പോയതോടെ ദൈവം തളർന്നു പോയി.  ചെകുത്താനെ ദൈവം അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ദൈവമെന്നാൽ സ്നേഹം ആണല്ലോ. പതുക്കെ പതുക്കെ, ദൈവം  എല്ലാ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും, സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, പരിപാലനം, സംഹാരം ഉൾപ്പടെ എല്ലാം ദൈവദാസന്മാർക്കും വിശ്വാസികൾക്കും പതിച്ചു നൽകി എല്ലാ തിരക്കും വിട്ടു  പറുദീസയുടെ ഒരു കോണിൽ ഒതുങ്ങി കൂടി.  എന്നെന്നേക്കുമായി.





2015, ഡിസംബർ 4, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഏകത്വത്തിലെ നാനാത്വ൦



തമിഴ്നാടിനു നേരിട്ട "തിരിച്ചടി" പണ്ട് നമ്മുടെ വെള്ളം "കട്ടെടുത്തതിനും" വെള്ളത്തിന്‌ വേണ്ടി നമ്മളോട് അടിയുണ്ടാക്കിയതിനും ഉള്ള ദൈവശിക്ഷ ആണെന്ന് ചില സൈബർ വിപ്ലവ"കാറി"കളുടെ അഫിപ്രായം കണ്ടിരുന്നു.  ഒരു ലോഡ് പുച്ഛം തോന്നി.  "പാണ്ടി" എന്ന ഓമനപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ആക്രിപെറുക്കാനും തക്കം കിട്ടിയാൽ മുറ്റത്ത്‌ കിടക്കുന്ന കുപ്പിയും പാട്ടയും "കാശു" തരാതെ അടിച്ചു മാറ്റാനും മാത്രം കേരളത്തിൽ വരുന്ന പന്നപാണ്ടികളോട് നമ്മൾ അവജ്ഞ കാട്ടേണ്ടതാണ്.  ഇന്ത്യൻ ഫരണകടന പ്രകാരം അതിൽ കേസ് എടുക്കാനും പറ്റില്ല.  പക്ഷേ, ഈ പാണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഹൈ ക്ലാസ്സ്‌ ആയ മലയാളി പഠിക്കേണ്ട കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.  ആദ്യമായി മേലനങ്ങി പണിയെടുക്കാൻ.  പിന്നെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ "കൃഷി"(ശരിയായ അർത്ഥത്തിൽ) ചെയ്തു വിളവെടുക്കാൻ. മര്യാദാപൂർവം  സംസാരിക്കാൻ.  സ്വന്തം നാട്ടിൽ വന്നു താമസിക്കുന്നവനോട് സ്നേഹപൂർവ്വം പെരുമാറാൻ.  (അടിസ്ഥാനപരമായി എല്ലാവനും ഇന്ത്യക്കാരൻ തന്നെ ആണെന്ന വെളിവ്).  തമിഴൻറെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം അറിവില്ലായ്മ ആണ്.  അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആർക്കും എന്തും പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാനും ബ്രെയിൻ വാഷ്‌  ചെയ്യാനും എളുപ്പമുള്ള ഒരു ജനത ആണവർ.  എന്നാൽ ഒരു ദുരന്തം വരുമ്പോൾ അവർ അന്യോന്യം സഹായിക്കുന്നതും രക്ഷപെടാൻ ഒരുമിച്ചു ശ്രമിക്കുന്നതും ഒരിക്കലും മലയാളിയിൽ  കാണാൻ കഴിയില്ല.  മലയാളി ആദ്യം ജാതിയും മതവും പാർട്ടിയും  ഒക്കെ നോക്കി വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഇല്ലെന്നു തോന്നിയാൽ രക്ഷിക്കും.  അങ്ങനുള്ളവരൊക്കെയാണ്‌ പാണ്ടിയെ പരിഹസിക്കുന്നതും(സ്ഥായീഭാവം) ഇപ്പോൾ  കിട്ടിയ ശിക്ഷ ഓർത്തു അർമാദിക്കുന്നതും. ഇങ്ങനൊരു ദുരന്തം "ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ" വരില്ലെന്നോ വന്നാൽ ഇതു പോലെ ആവില്ലെന്നോ ഉള്ള അഹങ്കാരം ആണെങ്കിൽ നിങ്ങളെ ഒക്കെ ഓർത്തു സഹതാപം മാത്രമേ തോന്നുന്നുള്ളൂ. കാരണം ഇങ്ങനൊന്ന് കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായാൽ(ഉണ്ടാവാൻ എല്ലാ സാധ്യതയും ഉണ്ട്, ശാസ്ത്രീയമായി ചിന്തിച്ചാൽ) തമിഴൻ കാണിക്കുന്ന സഹാനുഭൂതി മലയാളി കാണിക്കണമെങ്കിൽ അതിനു കുറെ മാനദണ്ടങ്ങൾ നോക്കി ആയിരിക്കുമെന്ന് ഓർത്താൽ നന്നായിരിക്കും.

എൻറെ സംശയം ഇതാണ്.  തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും രാജ്യസ്നേഹം വിളമ്പുന്നവരൊക്കെ തമിഴ്നാട് പാകിസ്ഥാനിൽ ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചാവുമോ ഇമ്മാതിരി പ്രതികരിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതും? കറുത്തവൃത്തികെട്ട തമിഴനും തമിഴത്തിയും വെളുത്ത, വൃത്തിയുള്ള മലയാളിക്ക് നികൃഷ്ടരായത് പോലെ തന്നെയാണ് അതിലും വെളുത്ത സുന്ദരന്മാരായ വടക്കേഇന്ത്യൻ ആര്യൻമാർക്ക് തെക്കേഇന്ത്യയിലെ എല്ലാവരും നിക്രിഷ്ടരാവുന്നത്.  അത് നാഷണൽ പത്രങ്ങൾ ഈ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിനു കൊടുക്കുന്ന വാർത്താപ്രാധാന്യം കാണുമ്പൊൾ വ്യക്തമാവാറുണ്ട്.  ഈ വെള്ളപ്പൊക്കം  കേരളത്തിൽ ആയാൽ അവിടെ ഉള്ള നമ്പൂതിരിയേയും നായരേയും ഓർത്തു പ്രസ്തുത ആര്യന്മാർ സഹായഹസ്തം നീട്ടുമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നത്‌ നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ ജന്മനാ ഉള്ള  വിവരക്കേട് മാത്രമാണ്.  

വർണവിവേചനം (racism) എന്നാൽ സായിപ്പ് കറുത്തവനോടും ഇന്ത്യക്കാരനോടും കാണിക്കുന്ന  വിവേചനം മാത്രമല്ല.  തമിഴൻ മലയാളിയോട് കാണിക്കുന്നത്, സവർണ്ണൻ അവർണ്ണനോട് കാണിക്കുന്നത്, വടക്കേ ഇന്ത്യക്കാരൻ തെക്കേ ഇന്ത്യക്കാരനോട് കാണിക്കുന്നത് എല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു.  രാജ്യസ്നേഹം എന്നാൽ രാജ്യത്തിനോടുള്ള, രാജ്യത്തിലെ എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെയും ജനങ്ങളുടെയും  വികാരങ്ങളോടുള്ള ഐക്യദാർഡ്യം ആകണം.  അല്ലാതെ ഈ മാതിരി രാജ്യസ്നേഹം വെച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  നിങ്ങളൊക്കെ(ഇൻറെർനെറ്റ് ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാം എന്നതൊഴിച്ചാൽ) പണ്ട് പാർട്ടി പറഞ്ഞിട്ട് മുല്ലപ്പെരിയാർ വിഷയത്തിൽ കിട്ടിയ മലയാളിയെ ഒക്കെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ തല്ലിയ അക്ഷരാഭ്യാസം ഇല്ലാത്ത തമിഴനിൽ നിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്തരല്ല.

ഇന്ത്യ എന്ന "വികാരം" എല്ലാവർക്കും ഇപ്രകാരം ആണ്

"തങ്ങളിൽ തങ്ങളിൽ മുഖത്ത് തുപ്പും 
നമ്മൾ ഒന്നെന്നു ചൊല്ലും ചിരിക്കും"

ജയ് ഹിന്ദ്‌









2015, നവംബർ 28, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രവാസദുഃഖങ്ങൾ



അസഹിഷ്ണുത

 ആ നാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ ഭയമാകുന്നു
എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞതേ ഉള്ളു..
ഉടനെ പാകിസ്ഥാൻ വിസ റെഡി
ആർക്കാടാ അസഹിഷ്ണുത?
നിന്റെ ബിച്ചിനേം(ബീവി ആയിരിക്കും കവി ഉദേശിച്ചത്)
കൊണ്ട് പൊക്കോണം പാകിസ്ഥാനിലേക്ക്...
എന്നൊരു കുഞ്ഞു താക്കീത് മാത്രം പറഞ്ഞു
ഉദാരമതികളായ അവരെന്നോട് ക്ഷമിച്ചു


മാതൃനിന്ദ

 മാതാവായാലും പിതാവായാലും ഇരിക്കേണ്ടിടതിരിക്കണം
ഇല്ലെങ്കിൽ മാറ്റി  ഇരുത്താൻ മക്കൾക്ക്‌ അവകാശം ഉണ്ട്
 അതിനെ മാതൃനിന്ദയുടെ വകുപ്പിൽ പെടുത്താൻ പറ്റില്ല

നൊസ്റ്റാൾജിയ

എനിക്ക് വല്ലാത്ത നൊസ്റ്റാൾജിയ ആണ്
ഇവിടെ ഈ കോണ്ക്രീറ്റ് വനത്തിനു നടുവിൽ
ശ്വാസം മുട്ടുമ്പോഴും, തിരക്കിൽ ഞെരുങ്ങുമ്പോഴും
 നാടിന്റെ മണം,വെള്ളം, കാറ്റ്, മഴ, വെയിൽ 
ഓർക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത നൊസ്റ്റാൾജിയ ആണ്
എന്നാൽ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ പൊടിയുടെ അലർജി കാരണം
ഞാൻ എസി ഇട്ട കാറിൽ ഗ്ലാസ്‌ ഉയർത്തി
വെച്ച് അതിലൂടെയാണ്  പ്രകൃതിഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്നത്
എന്ത് കഷ്ടമാണ്..................

ദേശസ്നേഹം

വല്ലാത്ത ദേശസ്നേഹമാണെനിക്ക്‌
പാകിസ്ഥാനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ..
ക്രിക്കറ്റ്‌ കാണുമ്പൊൾ....
പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പ്രസംഗം കേൾക്കുമ്പോൾ...
കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ നാടിൻറെ പുരോഗതി..
കണ്ണടച്ച് തുറക്കും മുൻപേ നാട് മാറിയ മാറ്റം..
അത്ഭുതമാണ്‌... എന്ത് സുന്ദരമാണ് എന്റെ നാട്

നാട്ടിൽ വന്നു താമസിക്കാൻ വല്ലാത്ത കൊതിയാണ്..
മടുത്തു, ഈ പ്രവാസജീവിതം... പോകണം..പ്രധാനമന്ത്രി  വിളിക്കാറുണ്ട്...ചെല്ലാൻ...
മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല...നല്ല ജോലിയും  ഇവിടെ കിട്ടുന്ന സൌകര്യവും
കിട്ടില്ല...അതോണ്ടാ...ഇല്ലേ നമ്മ തകർതേനേ..



 

2015, നവംബർ 27, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഹാപ്പി റ്റു ബ്ലീഡ്- എൻറെ വീക്ഷണം




കുറെ ദിവസമായി ഒരു സംശയം.  ഈ ആർത്തവം എന്നുള്ളത് ഇത്ര വലിയ സംഭവമാണോ?  പണ്ട്, എന്ന് വെച്ചാൽ ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷം മുൻപ് ഇതിൻറെ പേരിൽ എല്ലാവരും കൂടെ ബഹളമുണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അന്നതിൽ കാര്യം ഉണ്ടെന്നു തോന്നി ഈയുള്ളവളും അതിനു ഐക്യദാർഡ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു എഴുതിയിരുന്നു.  ഇപ്പോ പിന്നെയും കേൾക്കുന്നു സന്തോഷത്തോടെ ബ്ലീഡ് ചെയ്യുന്നെന്ന്.  അല്ലാ, ന്താ പ്പോ ദിങ്ങനെ?  

 സന്തോഷത്തോടെ ബ്ലീഡാൻ പറ്റുമോ എന്നുള്ളതിനുള്ള  ജൈവശാസ്ത്രപരമായ സാധ്യത തുലോം കുറവാണ്.  കാരണം ആർത്തവ ദിനങ്ങൾ  പ്രശ്നം നിറഞ്ഞവയാണ്.  പിന്നെ, ഇപ്പോളത്തെ വിഷയം.  പരിശോധിച്ചു ഉറപ്പുവരുത്തി അമ്പലത്തിൽ കയറ്റുന്ന വിഷയം.  ലോകം മാർസിൽ എത്തിയപ്പോഴും നമ്മൾ മാർസിന്റെ ദോഷം കാരണം കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റാത്ത സങ്കടത്തിൽ കഴിയുകയായിരുന്നു എന്നുള്ളത് മറക്കരുത്.  അങ്ങനുള്ള നമ്മൾ, ലോകം മതതീവ്രവാദം ഭയന്ന് മെറ്റൽ ഡിക്ടക്ടർ വെക്കുമ്പോൾ തിരക്കേറിയ അമ്പലങ്ങളിലും, ഉത്സവസ്ഥലങ്ങളിലും, ആർത്തവ ഡിക്ടക്ടർ(ചിക്കാഗോയിൽ ഒരു സായിപ്പു കണ്ടു പിടിച്ചതാത്രേ) വെയ്ക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കുമെന്ന് അഭിപ്രായപെട്ടവരുടെ പ്രബുദ്ധതയെ വിമർശിക്കുന്നതിന്റെ സാംഗത്യം മനസിലാവുന്നില്ല.

ആർത്തവം ഉള്ളപ്പോൾ എല്ലാ "ആരാധന"കളിൽ നിന്നും "വഴിപാടു"കളിൽ (കിടപ്പറ) ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കുക എന്നുള്ളത് ഒരു "കീഴ്വഴക്കം"  ആണ്.  മതങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, ആരാധിക്കുകയും, നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇതിന്റെ പേരിൽ പ്രതികരിക്കാൻ അർഹത ഉണ്ടെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.  മതവിശ്വാസം എന്നാൽ അതിലുള്ള എല്ലാത്തിലും ഉള്ള വിശ്വാസമാണ്.  അത് പാലിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് വിട്ടു പുറത്തു പോകുക. അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് അതിനെ നവീകരിക്കാനായി, അതിലെ തലതൊട്ടപ്പന്മാരോട് യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ വിഡ്ഢികൾ ആണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും.  കാരണം, ഒരു മതത്തിലും സ്ത്രീക്ക് പ്രാധാന്യമില്ല.  പുരുഷൻ  മാത്രമാണ് മതത്തിന്റെ വിഷയം.  സ്ത്രീവിദ്വെഷിയായ ദൈവം എന്നെ കാണാൻ വരേണ്ടെന്നു പറയാൻ പറഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞു വിട്ടത് ഇത്ര കാലം വിശ്വസിച്ചിരുന്നിട്ടു ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ എനിക്ക് കാണണം ഒന്ന് കയറ്റി വിടൂ എന്ന് നിലവിളിക്കുന്നത് തന്നെ ശുദ്ധപോഴത്തരം ആണ്. അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അദ്ദേഹം ഇപോഴും അവിടുണ്ടോ, അതോ അദ്ധേഹത്തെയും എല്ലാവരും കൂടി വിഴുങ്ങിയോ എന്നൊക്കെ ഇത്രയും ബുദ്ധിയുള്ള നിങ്ങളൊന്നും ഇതു വരെ ചിന്തിക്കാത്തതിൽ ഞാൻ അദ്ഭുതം കൂറുന്നു.  

മതമെന്നത് എന്നും പെണ്ണിനെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടെ ഉള്ളു.  അതിൽ എല്ലാ മതങ്ങളും സമന്മാരാണ്.  മതങ്ങളുടെ മുൻനിരകളിൽ എവിടെയും സ്ത്രീകൾ ഇല്ല.  ഹിന്ദു മതത്തിൽ ശിവൻ അല്ലാതെ ആരും സ്ത്രീകളെ ബഹുമാനിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല.  അതിനും രണ്ടു പക്ഷം കേൾക്കുന്നുണ്ട്.  ക്രിസ്തു ഒരു വനിതാശിഷ്യക്ക് പോലും സീറ്റ്‌ കൊടുത്തിട്ടില്ല.  പിന്നൊരു മതത്തെ പറ്റി ഒന്നും പറയാനില്ല. ഇതൊന്നും പോരാത്തതിനു ഇടി വെട്ടിയവനെ പാമ്പു കടിച്ചെന്നു പറയും പോലെ ആർത്തവവും.  വെറുതെ സന്തോഷത്തോടെ ബ്ലീടാൻ നിൽക്കാതെ മറ്റു പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ നോക്കിയാൽ എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടാവും.  പണ്ടത്തെ ആർത്തവസമരത്തോട് യോജിച്ചതിനു കാരണം KSRTC  ആരുടേയും 
കുടുംബസ്വത്ത് അല്ലെന്നുള്ളത് കൊണ്ടും, കേരളം ഒരു ഹിന്ദുസംസ്ഥാനം അല്ലെന്നുള്ളത് കൊണ്ടും ആയിരുന്നു.  എന്നാൽ വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങൾക്കു അനാവശ്യശ്രദ്ധ കൊടുത്ത് ന്യൂസ്‌ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനോട് യോജിപ്പില്ല.  വെറുതെ വിവരദോഷികൾക്ക് ഹീറോ പട്ടം ചാർത്തി കൊടുക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.






2015, നവംബർ 19, വ്യാഴാഴ്‌ച

എൻറെ വികലമായ ചിന്തകൾ



മലയാളിയുടെ സദാചാരവും, മര്യാദപഠിപ്പിക്കലും, അസഹിഷ്ണുതയും സച്ചിന്റെ ബീമാനയാത്രക്ക് ശേഷം വെളിവാകുന്ന കാഴ്ചകളാണ് നമ്മൾ കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പ്രിയപ്പെട്ടവരേ.  ഏതോ ഒരുത്തൻ അവൻറെ ഭാര്യയെ മറ്റുള്ളവർക്ക് കൂട്ടി കൊടുത്തതും അവൾ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു കൂടെ ഇറങ്ങി തിരിച്ചതും അതിനവർ ചുംബനസമരം മറയാക്കി കൂടെ നിന്ന കുറെ പേരെ പറ്റിച്ചതും വെച്ച്, കേരളത്തിൽ " ലിംഗസമത്വം"  അരാജകത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുമെന്ന് പ്രവചിക്കാൻ തക്ക വണ്ണം ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട്  സ്ഥിതിഗതികൾ മാറി മറിഞ്ഞത് ഞാൻ അത്ഭുതപരതന്ത്രയായി നോക്കികാണുന്നു .  ഇതിപ്പോൾ ISIS ഇസ്ലാം ആയതു കൊണ്ട് എല്ലാ ഇസ്ലാമും തീവ്രവാദികളാണെന്നും, അവരെല്ലാം ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ നാട്ടിൽ തീവ്രവാദം വളർത്തുമെന്നും പറയുന്നത് പോലെ തന്നെയുണ്ട്‌.  അല്ലാ.... ഈ "ലിംഗ---സമത്വം" എന്ന് ഉദ്ധെശിച്ചത് സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വം അല്ലെന്നുണ്ടോ? ങേ? ങേ? ങേ?


കിസ്സ്‌ ഓഫ് ലവ് എന്നത് ചുംബിക്കാൻ മുട്ടി നിന്ന കുറെ പേര് കഴപ്പ് തീർക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണെന്നാണ് ചിലരൊക്കെ പറയുന്നത്. മോറൽ പോലീസിംഗ് അഥവാ സദാചാരപോലീസ് ആക്രമണത്തിനെതിരെ ആയിരുന്നു KOL എന്നാണ് ഈയുള്ളവളുടെ പരിമിതമായ അറിവ്.    അതിൽ രണ്ടു പേര് മേല്പ്പറഞ്ഞ ഉദ്ദേശത്തിൽ കയറി കൂടിയതിനു മറ്റുള്ളവർ എന്ത് പിഴച്ചു?  കൂട്ടുകാരെ ചുംബനം ഒരു പാപമല്ല.  "എന്നാ നിന്നെ ഞങ്ങളങ്ങു ചുംബിക്കട്ടെ" എന്ന് നിങ്ങളിപ്പോൾ ചോദിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.  എന്നെ ചുംബിക്കണമെങ്കിൽ ആദ്യം എനിക്ക് താല്പര്യം ഉണ്ടാവണം.  അതാണ് "ലിംഗസമത്വം" വരുമ്പോളുള്ള വലിയ പ്രശ്നം.  ഇതു തന്നെയാണ് KOL എന്നതിനെ പലരും പിന്തുണക്കാനും മുക്കാൽ പേരും എതിർക്കാനും ഉള്ള കാരണം.  കൊച്ചുസുന്ദരികളെ കാണാതെ പോയതിലുള്ള സങ്കടം പറഞ്ഞു കരയുന്ന ചേട്ടന്മാർ നാട് നന്നാക്കാൻ ഇറങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്ത പ്രതീക്ഷ തോന്നുന്നു.

KOL എന്നത് പരാജയപ്പെട്ടത് ചിലരുടെ ഒക്കെ മുന്നിലാണ്. ഒന്നാമതായി സ്ലിറ്റ് ഉള്ള ചുരിദാറിന്റെ അറ്റം പൊങ്ങുമ്പോൾ, കാത്തിരുന്ന് കണ്ട, ലെഗ്ഗിങ്ങിസിട്ട കാലും തുടയും കണ്ടു ഉദ്ധാരണം നടന്ന വികാരജീവികൾക്ക് മുന്നിൽ.  രണ്ടാമതായി സീൻ പിടിക്കാനും രാത്രി അതോർത്തു സ്വയംഭോഗം നടത്താനും വന്ന ഞരമ്പ്‌ രോഗികൾക്ക് മുന്നിൽ. മൂന്നാമതായി എനിക്ക് കിട്ടാത്തതിനെ വേറൊരുത്തന് കിട്ടിയതിൽ കലിമൂത്ത ആദർശശാലികൾക്ക് മുന്നിൽ. നാലാമതായി  ആണും പെണ്ണും അടുത്തിരുന്നാൽ പോലും ഗർഭം ഉണ്ടാകുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന  അല്പജ്ഞാനികൾക്ക് മുന്നിൽ. ബയോളജി ക്ലാസ്സിൽ മറിയാമ്മ ടീച്ചര് പഠിപ്പിച്ച "പാഷൻ" ഫ്രൂട്ടിന്റെ പരാഗണം ഈ അവസരത്തിൽ സ്മരിക്കുന്നു.  

ഓരോ ശത്രുവും അര്ഹിക്കുന്ന യുദ്ധമുറയുണ്ട്.  റോഡിലൂടെ പോകുന്ന എല്ലാ ചരക്കും എൻറെ സ്വന്തമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ;പോപ്പുലർ ആയ, സ്വന്തം കാലിൽ നില്ക്കുന്ന എല്ലാ പെണ്ണും പിഴയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന; സംസ്കാരമില്ലയ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സംസ്കാരം എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന; ഒരു കൂട്ടം പഴകി, ജീർണിച്ച മനുഷ്യർക്ക്‌ (ആണും പെണ്ണും) മുന്നിൽ  ഇങ്ങനൊരു സമരമുറ എത്രത്തോളം ഫലം തരും എന്നെനിക്ക് വ്യക്തിപരമായി ഉറപ്പില്ല.  ജന്മനാ ഹിപ്പോക്രട്ടുകളായ, വികാരജീവികളായ, വിവരദോഷികളായ ഈ മാതിരി ശത്രുവിന് വേണ്ടി AK 47 വേണോ അതോ വെറും ഏറു പടക്കം മതിയോ എന്ന് എല്ലാവരും തീരുമാനിക്കട്ടെ.  എനിക്കെന്തു വേണം?  ഇവിടെ ദിനംപ്രതി അല്പവസ്ത്രധാരിണികളെ കണ്ടു മടുത്ത എന്റെ ബുദ്ധി അതിനു പറ്റിയതല്ലലോ.






സാത്താന്റെ ചുംബനം



ചുംബനം കണ്ടു പിടിച്ചതേ ഞാനാണെന്ന്
ലോകത്തിനോടു  വിളിച്ചു പറയാനായിരുന്നു
എന്റെ ആ യാത്ര...
ഇപ്പോൾ എല്ലാ "സ്നേഹചുംബനങ്ങളും"
എന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്
എന്നതോർത്തു ഞാൻ വല്ലാതെ ഉത്തേജിതനാവുകയാണ്

സ്ത്രീ സമത്വം, സ്ത്രീ വിമോചനം എന്നിവയെല്ലാം
സമൂഹത്തിൽ എൻറെ "സങ്കൽപ്പകിനാചേരി" പോലെ
കെട്ടിപൊക്കി കൊണ്ട് വന്നതായിരുന്നു
പുരോഗമനവിരോധികളായ കരിങ്കാലികൾ
തച്ചുടച്ച എൻറെ "കൊച്ചുസുന്ദര"
രമണീയമായ കിനാചേരി...

സ്ത്രീവിമോചനം എങ്ങനൊക്കെ ആവാമെന്ന്
ഞാനും, എന്റെ സഹ"ധർമ്മിണിയും" പല
വട്ടം കാട്ടി കൊടുത്തിട്ടും മനസിലാവാത്ത കുറെ
"സ്ത്രീ സമത്വക്കാർ"... എല്ലാവളുടെയും മനസ്സിൽ
അടിമത്തമാണ്‌; എത്ര വിമോചനം പറഞ്ഞാലും
ഇവളൊന്നും ഒരു "തുറന്ന" സംസാരത്തിനോ
"വിപ്ലവത്തിനോ" തയ്യാറാവില്ല.. കച്ചറകൾ

വിമോചനം മറ്റെല്ലാ വിപ്ലവങ്ങളും പോലെ
കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ, "കൊച്ചുസുന്ദരികളിൽ" നിന്ന് തന്നെ
തുടങ്ങണം; അത് പറഞ്ഞാൽ ആര് മനസിലാക്കാനാണ്?
ഞാൻ പറയുന്ന വിപ്ലവം... എന്റെ ചുംബനം പോലെ
ആർക്കും മനസ്സിലാവില്ല....അതിന് പുരോഗമനം വേണം

എന്റെ ചുംബനം...
സാത്താന്റെ ചുംബനം.....
 വിഡ്ഢിവേഷം കെട്ടിയ എല്ലാവർക്കും..
എന്നെ സ്നേഹിച്ചതിന്, വിശ്വസിച്ചതിന്
കൂടെ നിന്നതിന്; അപഹാസ്യരായതിന്;
എല്ലാത്തിനും...
 എൻറെ വക...
എൻറെ വക
ഒടുക്കത്തെ ചുംബനം....

2015, നവംബർ 15, ഞായറാഴ്‌ച

വെറുതെ ഒന്ന് ലജ്ജിക്കുന്നു



രാത്രിമഴ ഇന്നലെ ചുമ്മാതെ കേണപ്പോഴാണ് ഞാൻ ചിന്തിച്ചത്...
അമ്പലമണി "പൂജാരി" പറഞ്ഞപ്പോൾ നാഴികക്ക് നാൽപതു വട്ടം കാര്യമില്ലാതെ മുഴങ്ങിയതും അപ്പോഴായിരുന്നു ....

1. കീഴാളന്റെ(ദളിതന്റെ അസഹിഷ്ണുത)

മേലാളന്റെ ചവിട്ടും തൊഴിയും കൊള്ളുന്നതും,സ്വന്തം പെണ്ണിനെ കണ്മുന്നിലിട്ടു ആശ തീർത്തു, കെട്ടി തൂക്കുന്നതും, ചുട്ടു കൊല്ലുന്നതും കണ്ട് മടുത്തിട്ടും ..അല്പം പോലും  പക മനസ്സിൽ വെക്കാൻ പോലും അവകാശം
ഇല്ലാതായവൻ...

2.  അച്ചടക്കമില്ലാത്ത പെണ്‍കുട്ടികൾ

മൊബൈൽ കയ്യിൽ വെക്കാൻ ലിംഗഭേദം നോക്കേണ്ടതും
അച്ചടക്കവും ഒതുക്കവും പെണ്‍കുട്ടികളെ പഠിക്കേണ്ടതിന്റെയും ആവശ്യകത ..

3.മുസ്ലിമിന്റെ അനാരോഗ്യകരമായ ഗോമാതാസേവ

സവർണനെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന മുസ്ലിമിന്റെ അനാരോഗ്യകരമായ ഗോമാതാസേവ... അതിന്റെ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ.. അവയെ കുറിച്ച് ബോധവല്ക്കരണം വേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത.

എന്നിലെ സവർണ്ണ കുലസ്ത്രീ ഉണരുന്നു ... ഞാനിത്ര നാൾ അണിഞ്ഞ പുരോഗമനമേൽക്കുപ്പായം  ജീർണിച്ചു തുടങ്ങിയതിനാൽ കാലഹരണപെട്ട അത് മാറ്റി ഞാൻ പുതിയ ചെഞ്ചൊപ്പു മങ്ങിയ നിറത്തിലുള്ള ഒന്ന് അണിയുന്നു.  ഇനി മേൽ ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഒരു  ടീച്ചർ ആണ്.. അതേ നിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ മറ്റു ടീച്ചറെ പോലൊരെണ്ണം...

ലജ്ജിക്കുന്നു... നിങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരുന്നതിൽ  .. ഒന്നല്ല ഒരായിരം വട്ടം...

2015, നവംബർ 14, ശനിയാഴ്‌ച

ഒട്ടകത്തിനു സ്ഥലം കൊടുത്ത പോലെ അഥവാ ഒരൊന്നൊന്നര പ്രായശ്ചിത്തം



ഒരിടത്ത് ഒരിടത്ത് ഉദാരമതിയായ, കുലീനനായ, ധനികനായ, ലോലഹൃദയനായ ഒരു കാർന്നവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.  തൻറെ പൂർവികർ ക്രൂരത കാട്ടിയ എല്ലാ പാവപ്പെട്ടവരേയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഉറപ്പിച്ച അദ്ദേഹം, പണ്ട് തൻറെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും അപ്പൂപ്പന്റെ അപ്പൂപ്പനും ഉപദ്രവിച്ചതും കൊലപ്പെടുത്തിയതുമായ എല്ലാ ആൾക്കാരുടെയും പിൻഗാമികളെ ദത്തെടുത്തു സ്വന്തം വീട്ടിൽ കൊണ്ടു വന്നു സ്വന്തം മക്കൾക്കൊപ്പം അവരെ പോലെ വളർത്താൻ തുടങ്ങി.  അവിശ്വസനീയമാം വിധം  സോഷ്യലിസം ഉള്ള ഒരു കാർന്നവർ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം.  അംഗബലം കൂട്ടാനാണ് അദ്ദേഹം ഇതൊക്കെ ചെയ്തതെന്ന് അസൂയ മൂത്ത ചില വിവരദോഷികൾ പറഞ്ഞിട്ടും അതൊന്നും അദ്ദേഹം ചെവികൊണ്ടില്ല.  അങ്ങനെ അദ്ധെഹതിന്ടെ മക്കൾക്കൊപ്പം പണ്ടത്തെ പീഡിതരും സുഖമായി, ആഡംബരപൂർവ്വം ജീവിച്ചു വന്നു.    കല്യാണരാമന്മാരായിരുന്ന 'പീഡിതർ' നാൾക്കുനാൾ പെരുകി വന്നു. കാർന്നവരുടെ സ്വന്തം മക്കളാവട്ടെ സ്വതവേ ഭീരുക്കൾ ആയതിനാൽ ഇതിൽ പരാതി പെടുകയും ചെയ്തില്ല.  അദ്ധ്വാനിക്കുന്നതിൽ ലേശം മടിയും, അത്യാവശ്യത്തിനു വിവരക്കേടും, അല്പം അസഹിഷ്ണുതയും, നിലനിൽക്കാനിടയില്ലത്തതിൽ ഉള്ള അതിരുകടന്ന വിശ്വാസവും മൂലം അന്ധരായ ദത്തുപുത്രന്മാർ, കാലക്രമേണ പാവങ്ങളായ ഒറിജിനൽ പുത്രന്മാരെ സ്വന്തം വഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാനും സ്വന്തം ആശയങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനും തുടങ്ങിയതോടെ ആ കുടുംബത്തിൽ ദുരന്തങ്ങൾ സംഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി.  പതിയെ പതിയെ ഒറിജിനൽ പുത്രന്മാരെ കൊന്നൊടുക്കാനും അധികാരം സ്ഥാപിക്കാനും ശ്രമിച്ച ദത്തുപുത്രന്മാർ ഒടുക്കം ആ കുടുംബം തന്നെ സ്വന്തമാക്കുകയും പിന്നീട് ആ കുടുംബം അവരുടെ പേരിൽ അറിയപെടുകയും ചെയ്തു.

മോറൽ: അപ്പൂപ്പൻ ചെയ്തതിനൊക്കെ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാൻ നിന്നാൽ കിടപ്പാടം പോലും കാണില്ല.




2015, നവംബർ 12, വ്യാഴാഴ്‌ച

പതിവ്രതകളെ വഴിതെറ്റിക്കരുത്



പതിവ്രതയെന്നാൽ പതിയെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നത് വ്രതമാക്കിയവൾ എന്നാണ് അർത്ഥം.  അതായത്, അയാളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ  കൊടുക്കേണ്ട സ്വകാര്യസ്ഥാപനം. ഈ സ്ഥാപനത്തിന് വേറെ ശാഖകളോ, ഉപശാഖകളോ, മനസാ, വാചാ, കർമണാ പാടില്ല എന്നാണ് വെയ്പ്പ്.  മനുസ്മ്രിതി പറയുന്നത് കാര്യേഷു മന്ത്രി, കർമേഷു ദാസി, രൂപേഷു ലക്ഷ്മി, ശയനേഷു വേശ്യ, ക്ഷമയാ ധരിത്രി എന്നാണ്.  അതായത് ഊട്ടുക, പരിചരിക്കുക, സുഖിപ്പിക്കുക എന്ന് ഹിന്ദു മത പ്രകാരം പറയാവുന്നതാണ്.  ഇതിൽ ഊട്ടലും പരിചരിക്കലും വിട്ടു സുഖിപ്പിക്കലിൽ വരുമ്പോളാണ് പണി പാളുന്നത്.  എങ്ങനെ സുഖിപ്പിക്കണമെന്ന് രണ്ടാൾക്കും ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല.  പ്രത്യുൽപാദനവും, ആണിന്റെ സുഖവും മാത്രമാണ് എല്ലാ ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീകൾക്കും രതി എന്നത്.  ആണിന് വികാരം ഉണ്ടാവുമ്പോൾ വന്നു വഴിപാട്‌ നടത്തുന്നു പോകുന്നു.  ബാകി മനുവണ്ണൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓക്കേ ആയതു കൊണ്ട് ഇതും ഓക്കേ ആവുന്നു.  കാരണം മനുവണ്ണൻ ഒരൊന്നൊന്നര ഷോവനിസ്റ്റ് ആയിരുന്നല്ലോ.  

ഇതാണ് ഹിന്ദുമാര്യേജ് ആക്ട്‌ എങ്കിൽ ക്രിസ്ത്യൻ മാര്യേജ് ആക്ട്‌ പ്രകാരം സെക്സ് പാപമാണ്. നമ്മളെല്ലാം പാപത്തിന്റെ സന്തതികളായി പിറന്നവരും.  അത് കൊണ്ട് ആ പാപം ചെയ്യാൻ ഭർത്താവു വരുമ്പോൾ, കുട്ടികൾ ആകുന്നതു വരെ ഒന്ന് സഹകരിക്കുക.  പിന്നീട് പറ്റുമെങ്കിൽ വ്രതം, നോമ്പ്, വെള്ളിയാഴ്ച, പള്ളിപെരുന്നാൾ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് സെലക്ട്‌ ചെയ്യുക.  അതുമല്ല, പുള്ളിക്കാരന് ഇതു നന്നായി ആസ്വദിക്കണം എന്നാണെങ്കിൽ ഒന്നുകിൽ വിരട്ടുക, അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുക.  കാരണം ഇന്നലെ കൂടി അച്ചൻ പറഞ്ഞതാണ്‌, പാപത്തിന്റെ സന്തതികളെ പറ്റി.  

മുസ്ലിം മാര്യേജ് ആക്ട്‌ പറയാൻ ഒട്ടും താൽപര്യപെടാത്തതിനാൽ ആ ഭാഗം ഒഴിവാക്കുന്നു.  

ഇനി പറയാനുള്ളത് പറയാം. രതിയെന്നത് ഒരു ആഘോഷമാണ്.  മനസിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും.  അതൊരു ഒന്നാന്തരം സ്‌ട്രെസ് റിലീഫ് ആണ്.  അതിനു ഒരുപാടു സ്ഥാനം  ഉണ്ട് ജീവിതത്തിൽ.  വാർധക്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ ചില പുരുഷന്മാർ ഞരമ്പ്‌ രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിച്ചു തുടങ്ങുന്നത് നല്ല പ്രായത്തിൽ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന രതിയുടെ അനന്തരഫലമായിട്ടാണ്.  ജീവിതത്തിൽ നിന്ന്, പ്രകൃത്യാ കിട്ടിയ എല്ലാത്തിനേയും ഒഴിവാക്കി, ഒരു ലോജികും ഇല്ലാത്ത വിശ്വാസങ്ങളിൽ അടിയുറച്ചു, അതാണ് ശരി എന്നുറപ്പിച്ചു, അതിനായി ജീവിക്കുമ്പോൾ, അതിൻറെ നേട്ടമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന മരണാനന്തരസുഖങ്ങൾ കിട്ടാനായി ജീവിക്കുമ്പോൾ, ശരിക്കും ഒരാൾ ജീവിതം അർഥശൂന്യമായി തള്ളിനീക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്.  ഇതിൽ നിന്നൊരു മാറ്റം വേണമെങ്കിൽ പ്രണയിക്കാനും, ജീവിക്കാനും, രതിയെ അതിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളാനും ആണിനും പെണ്ണിനും മനസുണ്ടാവേണ്ടാതുണ്ട്.

ഇനി ഇതൊക്കെ എഴുതി കൂട്ടുന്ന എൻറെ കഴപ്പിനെ പറ്റിയോ, എൻറെ ലൈംഗിക ജീവിതത്തിനെ പറ്റിയോ ഓർത്ത് ആരും ഇക്കിളി പെടേണ്ട.  കാരണം എൻറെ വികാരങ്ങൾ, എൻറെ ജീവിതം എല്ലാം എൻറെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തന്നെയാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് നിർത്തി ആ സമയം സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ വിനിയോഗിച്ചാൽ ചിലപ്പോ ബിരിയാണി വിളമ്പിയെക്കും.

2015, നവംബർ 6, വെള്ളിയാഴ്‌ച

അന്യമാവുന്ന ചിലത്

ചിലതൊക്കെ എത്ര പെട്ടെന്നാണ്  അന്യമാവുന്നത്?
ചിലരൊക്കെ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് അന്യരാവുന്നത്?
ഇന്നലെ വരെ എന്നോട് അടുത്തിരുന്ന ആമിന 
അവളിന്ന് പാകിസ്ഥാനിൽ പോകാൻ തുടങ്ങുന്നു... 
ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ അതിർത്തി ഉണ്ടായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു 

"ബാസീഗർ"... എന്റെ സ്വകാര്യഅഹങ്കാരം 
ഇന്ന്  എത്ര പെട്ടെന്നാണ് 
അയാൾ എന്റെ ശത്രുവായി മാറിയത്?
ഞാൻ അയാൾക്കെതിരെ 
രൂക്ഷവിമർശനം നടത്തേണ്ടി വന്നത്?

ഇന്നലെ വരെ പെറോട്ടക്ക് എന്ത് രുചിയായിരുന്നു 
ഇന്നെന്തേ, ഞാൻ പെറോട്ടകളെ ഒഴിവാക്കുന്നു?
എനിക്കറിയില്ല, ഞാനാകെ മാറിയിരിക്കുന്നു 
ഞാനിപ്പോൾ കന്നാലികളെ  സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു  
അവയുടെ  ദിവ്യമായ തേജസ് അറിയാൻ തുടങ്ങുന്നു 

പ്രാഞ്ചിയേട്ടനും, സുഹൃത്തുക്കളും പറയുന്നത് 
എന്റെ അടിച്ചമർത്തപെട്ട ശബ്ദമാണെന്ന് 
ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു; പ്രവാസിയായി 
ഈ മണലാരണ്യത്തിൽ, ഗൃഹാതുരത്വത്തിൽ 
മുങ്ങി കഴിയുമ്പോഴും, എന്റെ ഹിന്ദുരാഷ്ട്രം 
അതു മാത്രമാണെന്റെ സ്വപ്നം.........



2015, നവംബർ 4, ബുധനാഴ്‌ച

അവൻ...

അവിടെയിപ്പോൾ ശൈത്യം പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും..
അവനിപ്പോൾ അവന്റെ കുട്ടിക്കുറുമ്പനെ ശൈത്യകാല വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിക്കുന്ന തിരക്കിലാവും...
 അവൾ  കഴിക്കാനുള്ളവ പായ്ക്ക് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലും...
അവൻ...
മറ്റാർക്കും പകരം വെയ്ക്കാനാവാത്തവൻ...
നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു തണുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ എൻറെ ജീവിതത്തിലേക്ക്, നിറസാന്നിധ്യമായി കടന്നു വന്നവൻ...  ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നവൻ...
എൻറെ സ്വഭാവവൈകല്യങ്ങളെ,  ഭീരുത്വങ്ങളെ, എല്ലാത്തിനെയും എൻറെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ മാത്രം രൂക്ഷമായി വിമർശിക്കുന്നവൻ...
അവൻ...
കപടമായ സന്തോഷപ്രകടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച, ഘനീഭവിച്ച ദുഖത്തിന്റെ മേഘങ്ങളെ, മഴയാക്കി പെയ്യിച്ചു, തോളോടു ചേർത്ത് നിർത്തി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന...
 വാരാന്ത്യങ്ങളിൽ, വിഷാദത്തിൻറെ കമ്പളത്തിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടു കൂടുന്ന എന്നെ, അതിനുള്ളിൽ നിന്നും നിർബന്ധപൂർവ്വം പുറത്തിറക്കി, മലയോരത്തും, താഴ്വരകളിലും, കാർണിവൽ മൈതാനങ്ങളിലും കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി, നിർത്താതെ സംസാരിച്ചു,  നിഴലു പോലെ കൂടെ നടക്കുന്നവൻ...
ഉള്ളിലും പുറത്തും ഒരു പോലെ ശൈത്യം ഉറഞ്ഞു കൂടുമ്പോൾ,
വിളക്കുകൾ മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങുന്ന സന്ധ്യകളിൽ എനിക്കൊപ്പം നടന്നവൻ...
വെറുതെ, എൻറെ സന്തോഷം കാണുവാൻ മാത്രം എന്നെയും കൂട്ടി നഗരം ചുറ്റിയവൻ ...
അവൻ...
ഇന്നും എന്നും സൗഹൃദമെന്നാൽ അവനാണ്...
അവനോളമോ, അവനൊപ്പമൊ....ഒരിക്കലുമില്ല..

2015, ഒക്‌ടോബർ 31, ശനിയാഴ്‌ച

ആകാശവും ഭൂമിയും


ഞാൻ ആകാശവും നീ ഭൂമിയുമാവുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ വെള്ളമേഘക്കെട്ടുകൾ
ഞാൻ നിനക്കായി അയച്ചു തരുന്നു..
എന്നോടുള്ള തീവ്രാനുരാഗത്താൽ
നീയവയെ ഗാഡമായി പുണരുന്നു
നിൻറെ സ്നേഹത്താൽ നീലിച്ചുപോയ
എൻറെ മേഘങ്ങൾ നിനക്കു മേൽ
മഴയായി പെയ്തിറങ്ങുന്നു
നീയതിൽ ആവോളം നനയുന്നു
മഴയിൽ നിന്നും പ്രളയമായി മാറി
ജീവശ്വാസത്തിന് കൊതിച്ചു
 മുങ്ങിമരിക്കുമ്പോഴും
നീയെന്നെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു
വീണ്ടും പുണരാൻ കൊതിച്ചു..
വീണ്ടും മഴയിൽ നനയാൻ കൊതിച്ചു..
ഋതുക്കളിലും, സംവത്സരങ്ങളിലും,
യുഗങ്ങളിലും നാമിതു തുടരുന്നു
ഒരിക്കലും ഒന്നു ചേരാതെ......
ഒരിക്കലും മടുക്കാതെ....
ഒരിക്കലും പിരിയാതെ...

2015, ഒക്‌ടോബർ 30, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പേരില്ലാത്ത കുട്ടികൾ



അതിരാവിലെ വെളിക്കിരിക്കാൻ പോയപ്പോഴായിരുന്നു
എനിക്കവളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാൻ തോന്നിയത്
അവൾക്കെന്നെയും... ഞങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭരണകൂടം
കക്കൂസും എല്ലാ അടിസ്ഥാനസൌകര്യങ്ങളും തന്നിട്ടുണ്ട്
എങ്കിലും  വെളുപ്പിനെ എഴുന്നേറ്റു പരസ്യമായി..രസമാണ്

ഞാനവളെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു..അവളെന്നെയും...
ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കഴുത്തിൽ കയറിട്ടു കുരുക്കി
മരത്തിൽ തൂങ്ങിയാടി...കണ്ണൊക്കെ തുറിച്ചു, നാക്ക് തള്ളി
നല്ല രസമായിരുന്നു... ആ കിടപ്പ്..അങ്ങനെ കിടക്കാൻ...

വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് എൻറെ പതിനാറാം വയസ്സിലാണ്
ഞാൻ 42 പേരെ നാട് നീളെ നടന്നു ബലാത്സംഗം ചെയ്തത്
തുടങ്ങിയത് അവിടെ നിന്നാണ്..
അതിനു മുന്പും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷെ, ഇക്കിളി ആയി പറയാൻ അന്നൊന്നും രമച്ചേച്ചി
ഇത്ര മിടുക്കിയയിരുന്നില്ല... സൂര്യനെല്ലി എന്നോ മറ്റോ
അവരെന്നെ വിളിച്ചു... പിന്നെ എന്നെ അവർ വിതുര
എന്നായിരിക്കണം വിളിച്ചത്... പിന്നുള്ളത് മറന്നു ..

അതിനു ശേഷം ഞാനൊരു ഒറ്റക്കയ്യൻ പാണ്ടിയെ...
പിന്നീട്.....
 ഡൽഹിയിൽ ബസിൽ വെച്ച് ആയിരുന്നു..
അന്ന് ഞാൻ തനിയെ ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്‍ട് യോനിയിൽ
അടിച്ചു കയറ്റി..പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ..
പക്ഷെ അവരെന്റെ കള്ളം പൊളിച്ചു..
ഉടനെ ഇറങ്ങുമെന്ന്...

പിന്നെ, ഞാൻ ബോംബെ, ബാംഗ്ലൂർ
 അറിയപ്പെടാത്ത കുറെ സ്ഥലങ്ങളിൽ
പല പല പേരുകളിൽ
പലരേയും പീഡിപ്പിച്ചു രസിച്ചു... പലരും
എന്റെ കഥകൾ ആവര്ത്തിച്ചു കേട്ടും പറഞ്ഞും
രാത്രികളിൽ അതോർത്തു ഭോഗിച്ചും....

എന്നിട്ടും......
രാത്രി ഇറങ്ങി നടക്കാൻ
ഇപോളും എനിക്ക് പേടിയാണ്..
ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യാൻ...
വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കിരിക്കാൻ..
ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ പോകാൻ..
തിരക്കുള്ള ബസിൽ കയറാൻ...
ആണ്‍കുട്ടികൾ കൂട്ടം കൂടി
നിൽക്കുമ്പോൾ അവര്ക്ക് മുന്നിലൂടെ നടക്കാൻ ...
ബസ്‌സ്റ്റോപ്പിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ബസ് കാത്തുനില്ക്കാൻ ...
എന്തോ...
ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും വല്ലാത്ത ധൈര്യക്കുറവ്............


2015, ഒക്‌ടോബർ 29, വ്യാഴാഴ്‌ച

എത്രയും വ്യക്തിപരമായ ഒന്ന്



മഴ വീണു തുടങ്ങിയ മനസിന്റെ നടുമുറ്റത്ത്‌
ചുവന്ന വട്ടപൊട്ട് തൊട്ടു നീ നിൽക്കുന്നു
എന്നെ ശകാരിക്കുന്നു, പിണങ്ങുന്നു
തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു... ഞാൻ മാപ്പു ചൊല്ലി
പിന്നാലെ കൂടുമ്പോൾ കള്ളപിണക്കം നടിക്കുന്നു

ഒടുക്കം... തീർന്നു പോയ അവധിയുടെ കണക്കുപറഞ്ഞു
ഞാൻ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ, കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുവോളം
എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടബോധത്തോടെ നീ നോക്കി നില്ക്കുന്നു
വരഷങ്ങൾ കുത്തിയൊലിച്ചു പോയ ആ വഴികളുടെ 
വളവുകളിൽ  എവിടെയോ എത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ
മാസാന്ത്യം ആയതിനാൽ മാത്രം എനിക്ക്  തരാൻ കഴിയാതെ പോയ
സമ്മാനത്തെ കുറിച്ചുള്ള നഷ്ടബോധത്തിൽ അന്ന് നിന്ന
 അതേ നില്പ്...... എന്നും നീ എൻറെ ഓർമയിൽ അതാണ്

വെള്ളത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു കിടത്തിയ 
തണുത്തു മരവിച്ച ഉടലോ, അപോഴും നെറ്റിയിൽ ജ്വലിച്ചിരുന്ന
ചുവന്ന പൊട്ടോ, കൂടെയുള്ളവരുടെ നിലവിളികളോ
അതുമല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ താങ്ങിയെടുത്തവരുടെ വസ്ത്രങ്ങളിലെ
ചോരപ്പാടുകളോ എല്ലാം എന്നേ  ഞാനെന്റെ ഓർമയിൽ നിന്ന്
മായ്ച്ചു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു...

നിന്റെ കയ്യിലെ ചൂട്... ചുവന്ന വട്ടപൊട്ട്..കാച്ചെണ്ണ മണം
അതാണെന്റെ മരിക്കാത്ത ഓര്മ... പത്തിലേറെ സംവത്സരങ്ങൾ..
ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ഈ ദിനത്തിൽ... നീ പൂമുഖത്തുറങ്ങുമ്പോൾ
അലമുറകൾക്കിടയിലൂടെ ഞാൻ പടിഞ്ഞാറെ മുറ്റത്ത്‌ മരവിച്ചിരുന്നത്......
തകർന്ന, പാഴിരുൾ മൂടിയ, എൻറെ തറവാടിന്റെ അസ്ഥിവാരം തോണ്ടിയ
ശാപകഥകളിലും ഉപകഥകളിലും മനസ്സുടക്കാതെ...ഞാൻ, ഞാൻ, മാത്രം..

ഇന്നും എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു.... നീ മരിക്കുന്നില്ല.. എൻറെ മനസിലെങ്കിലും..
കാരണം ചുറ്റിനും കൂടിയിരുന്ന ബന്ധുക്കളായ ശത്രുക്കളിൽ
നിന്നെ... നിന്നെ മാത്രമെ ഞാനിന്നോളം സ്നേഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ..
നിന്നെ ഓർത്ത് മാത്രമെ എന്നും ഞാൻ കരഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ..
നിന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമെ ഞാൻ ശൂന്യത അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ
നീ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ..അതിൽ ജീവിക്കാൻ
അതാണ്‌ അത് മാത്രമാണ് എനിക്കിഷ്ടം ..

2015, ഒക്‌ടോബർ 27, ചൊവ്വാഴ്ച

നമ്മൾ



നിൻറെ ശരങ്ങളേറ്റു ഞാൻ
പാതിവഴിയിൽ മുറിവേറ്റു വീഴുന്നു
 കരയിലിട്ട മീനെ പോലെ പിടയുന്നു;
ചോദ്യം ചെയ്യാൻ നിന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന്
മരണപിടച്ചിലിലും എനിക്ക് തോന്നതിരിക്കുന്നതെന്ത്?

നീ വളരുകയാണ്..
എൻറെ കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറം
എൻറെ ചിന്തയ്ക്കപ്പുറം..
എങ്കിലും...
ഞാൻ വ്യത്യസ്ഥയെന്നും നിൻറെ ഭാഗ്യമെന്നും
നീ ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു
എത്ര തീർത്താലും തീരാത്തത്ര കടപ്പെട്ട മനസുമായി
നിമിഷങ്ങൾ എണ്ണുന്നത് ഞാൻ മറച്ചു വയ്ക്കുന്നു

കുഞ്ഞികണ്ണുകളിൽ കൗതുകം നിറച്ചു
നീ പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദ്യങ്ങൾ എയ്യുന്നു
പിടഞ്ഞു നീറുമ്പോഴും കണ്ണുതുളുമ്പാതെ
 ഞാൻ ഉത്തരങ്ങൾ പറയുന്നു;
അവയൊന്നും നീ കേൾക്കുന്നില്ല
എങ്കിലും....
ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ  എന്നെ നീ തിരിച്ചറിയുന്നു

പോയ കാലവും; മാഞ്ഞ സന്ധ്യകളും
നിറച്ചാർത്തോടെ തിരികെ എത്തുന്ന വസന്തത്തിനായി
നമ്മൾ കാത്തിരിക്കുന്നു... അവനും......

2015, ഒക്‌ടോബർ 23, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ



നമ്മുടെ കഥ നടക്കുന്നത്  ആ നാട്ടിലാണ്..
കാച്ചിൽ പോലെ നീണ്ടു നിവർന്നു പരന്നു കിടക്കുന്ന ആ നാട്ടിൽ...
കഥ തുടങ്ങുമ്പോൾ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ഓടിപോവുന്ന കുറെ വെളുമ്പന്മാർ.
അവരെ നാടുകടത്തിയ സന്തോഷാതിരേകത്താൽ, വരാൻ പോകുന്ന വൻദുരന്തങ്ങൾ അറിയാതെ ആനന്ദനൃത്തം ചവിട്ടുന്ന കുറെ പാവങ്ങൾ... അവരാഘോഷിക്കുകയാണ്... സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നോ മറ്റോ എന്തോ കിട്ടിയെന്നുള്ള വിശ്വാസത്തിലാവണം...ഓടി പോയ വെളുമ്പന്മാരെ ഓർത്തോർത്തു ചിരിച്ചു, വരാൻ പോകുന്ന നല്ല നാളുകൾ ഓർത്തു മതിമറന്നു.....ആനന്ദം അല്പമൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നു. കടിപിടി... അടിപിടി.... ഭാഗം വെപ്പ്...ഒടുക്കം കിട്ടിയതും വാങ്ങി "പച്ച"പിടിക്കാമെന്ന ഉറപ്പിൽ ഒരു കൂട്ടർ പടിഞ്ഞാറോട്ട്  യാത്ര തിരിക്കുന്നു.  കാവിയേയും, വെള്ളയെയും കൂടെയുള്ള പച്ചയേയും വേലി കേട്ടിതിരിച്ചു  അവിടെ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങുന്നു.  

 ടോസ്സ് നേടി ബാറ്റിങ്ങിന് ഇറങ്ങിയവരെല്ലാം ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി ഔട്ട്‌ ആയപ്പോളും, വല്ലാത്ത പ്രതീക്ഷയുള്ള ജനകൂട്ടം തളരുന്നില്ല..അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും കളിക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു കളത്തിലിറക്കി കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.  അടുപ്പിൽ പൂച്ച പെറ്റു കിടക്കുകയാണെങ്കിലും, കുളിക്കാതെയാണ് കോണകം പുരപുറത്ത് കൊണ്ടിട്ടതെങ്കിലും ആട്യത്വം ഒന്നിനു വേണ്ടിയും പണയം വെയ്ക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്ത, ഒരു പാട് വിശ്വാസങ്ങളിലും, ആചാരങ്ങളിലും ജീവിക്കുന്ന  ജനത കളിക്കാരെ കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു വീര്യം കൂട്ടി കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.  കളിക്കാർ നല്ല കളിക്കാരായതിനാലും, കാണികൾ വെറും മണ്ടന്മാർ ആയതിനാലും ആ ജനപ്രിയവിനോദം കൊണ്ട് മാത്രം, കളിക്കാർ പണക്കാരായി മാറുന്ന അതിമനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ .... 

ലോകം മാറിയിട്ടും, കാലം മാറിയിട്ടും, എന്റെ ഉപ്പൂപ്പായ്ക്ക് ഒരാന ഉണ്ടാരുന്നു  അത് കൊണ്ട് ഇപ്പോഴും എന്റെ പ്രിഷ്ടത്തിൽ തഴമ്പ് ഉണ്ടെന്നു  മേനി പറഞ്ഞു, ഇട്ടാവട്ടത്തിലെ പൊട്ടതവളകൾ ജീവിച്ചു പോന്നു.  കഥ ഇത്രടം വരെ എത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ ചിലരൊക്കെ പുരോഗമനവാദത്തിലേക്ക് മാറി ചവിട്ടുന്നു.  വീട്ടിലില്ലാത്ത പുരോഗമനം നാട്ടിൽ തപ്പുന്നു,  കണ്ടെത്തുന്നു, മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.  പെണ്‍കുഞ്ഞു മുതൽ, പടുകിഴവിയിൽ വരെ പൂർത്തീകരിക്കാനാവാത്ത ചോദനകൾ പരീക്ഷിക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങൾ പരിഷ്കൃതർ എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറയുന്നു. അല്ലെന്നു പറയുന്നവനെ  "പിതൃഹീനൻ" ആയി മുദ്ര കുത്തുന്നു.


ഒടുവിൽ, ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ട്വിസ്റ്റിൽ കഥ തീരുന്നു. അതിപ്രകാരമാണ്‌. ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ, മനുഷ്യകുഞ്ഞുങ്ങൾ പട്ടികുഞ്ഞുങ്ങളായി മാറുന്നു.  അവയെ എറിഞ്ഞോ, തീയിട്ടോ കൊല്ലുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഇറച്ചികഷണങ്ങളായി രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നു.   ഇന്നലെ വരെ തൊഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ടത് സ്വന്തം മാതാവിനെ ആണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ആ  തിരിച്ചറിവിൽ നിന്നുണ്ടായ കുറ്റബോധത്താൽ, യാന്ത്രികമായി മാതാവിനെ സംരക്ഷിക്കാനായി, ആ തിരിച്ചറിവുണ്ടാവാത്ത എല്ലാവരേയും കൊന്നു തള്ളുന്നു.  സമസ്തഅപരാധം പൊറുക്കാൻ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു പൂജ നടത്തി "പുണ്യാഹം" കുടിക്കുന്നു.  ഇന്നലെ വരെ റോഡിൽ അലഞ്ഞു നടന്ന സ്വന്തം അച്ഛനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആ അച്ഛനെ തലേന്ന് വരെ ഫ്രൈ ആക്കി കഴിച്ച സങ്കടം മാറ്റാൻ പാപനാശത്തിനു പരിഹാരക്രിയകൾ ചെയ്തു പുണ്യാത്മാക്കളായി തന്നത്താൻ ഉയർത്തപ്പെടുന്നതോടെ എല്ലാവരും കാത്തിരുന്ന ആ നല്ല ദിനം എത്തി കഴിഞ്ഞു എന്ന അശരീരി മുഴങ്ങുന്നു.  

                                               ശുഭം









2015, ഒക്‌ടോബർ 20, ചൊവ്വാഴ്ച

അവളും ഞാനും



പതിവ് ഉച്ചയുറക്കത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ അപ്പോൾ.  പാത്രങ്ങൾ തട്ടി വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഉണർന്നത്.  ആ മൂധേവി അടുക്കളയിൽ എല്ലാം തട്ടി ഇട്ടു സ്വസ്ഥത കളയുന്നത് ഇതു ആദ്യമല്ലല്ലൊ.  അവൾക്കിന്നു രണ്ടു കൊടുത്തിട്ട് തന്നെ ബാകി കാര്യം.  പാഞ്ഞു ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അച്ചാറിന്റെ പാത്രം താഴെ വീണു കിടക്കുന്നു.  അവൾ അത് തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.  ചെന്ന വഴിക്ക് തന്നെ ഒരു തൊഴി വെച്ച് കൊടുത്തു.  അവൾ തെറിച്ചു അപ്പുറത്തേക്ക് വീണു.  ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു എൻറെ നേരെ പാഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ കൈ നീട്ടി ഒന്നങ്ങു പൊട്ടിച്ചു.  "ഒന്ന് മയങ്ങി വന്നതാരുന്നു, ശല്യം ചെയ്താലുണ്ടല്ലോ ഇനിയും നീ മേടിച്ചു കൂട്ടും".  എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ "ഒരു ജോലിക്കും പോവാതെ, കുടുംബം നോക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങും. രാപകൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും എനിക്കിതാണല്ലോ കർത്താവെ നീ തന്നത്" എന്ന പരാതി കരച്ചിലിനോപ്പം കേട്ടു.  ഒന്നൂടെ പോട്ടിച്ചാലോന്നു ഓർത്തെങ്കിലും, വഴക്കായി സംഗതി രൂക്ഷമായാൽ രാത്രി അതിൻറെ പേരിൽ വീർപ്പിച്ചാൽ, പട്ടിണി ആയാലോ എന്നോർത്ത് ദേഷ്യം അടക്കി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.  നാശം, ഉറക്കം പോയി.  പതുക്കെ ഇറങ്ങി കവലയിൽ ചെന്ന് നാട്ടുകാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു.  

തിരികെ വന്നപ്പോൾ അവൾ ഫേസ്ബുക്കും നോക്കി ഇരിപ്പാണ്.  വലിയ കവയത്രിയാണത്രെ ഫേസ് ബുക്കിൽ.  ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി.  എന്തൊക്കെയാണോ  എഴുതി കൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്.  ഇന്നലെ കൂടി വായിച്ചു നോക്കി.  ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ല.  സ്ത്രീ വിമോചനം, സ്വന്തം ശരീരം പോലും സ്വന്തമല്ലാത്ത സ്ത്രീകൾ അതൊക്കെയാണ്‌ തീം എന്നാരോ പറയുന്നത് കേട്ടു.  ഇവളോക്കെ എന്ത് നന്നാക്കാനാണോ ആവോ.  എന്തായാലും സ്ത്രീ വിമോചനം പറഞ്ഞു എൻറെ അടുത്ത് വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പ്.  വന്നാൽ അവൾക്കു മിനിമം ഒരു ആശുപത്രി വാസം പ്രതീക്ഷിക്കാം.  അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആങ്ങളയോട് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ ഫീസ് കൊടുക്കാൻ കാശയക്കാൻ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടു.  അവൻ പെണ്ണ് കെട്ടുന്നത് വരെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യം അവൻ നോക്കിക്കൊള്ളും.  പിന്നെ പണിയാവും.  ആ, വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് കാണാം.  ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കാഞ്ഞല്ലല്ലോ, കിട്ടഞ്ഞിട്ടല്ലെ?  

വൈകുന്നേരം ചായ കുടിച്ചിട്ട് വെറുതെ ടി വി കണ്ടിരുന്നു നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല.  സന്ധ്യക്ക്‌ അവൾ വെള്ളം ചൂടാക്കി കൊണ്ട് കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് തന്നപ്പോൾ കുളിച്ചു ഉഷാറായി അവളോടൊത്ത് കുറെ നേരം സീരിയൽ കണ്ടിട്ട് ഫേസ് ബുക്കിലെ കിളികളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. അവരൊക്കെ അവളെക്കാൾ എത്ര ഭേദമാണ്.  എൻറെ വിധി.  അല്ലാതെന്താ..(നെടുവീർപ്പ്)  അത് കഴിഞ്ഞു ഗ്രൂപ്പിൽ പോയി സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം കാലിൽ നില്ക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും അതിൽ പുരുഷനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വവും എന്നതിൽ നല്ലൊരു പൊസ്റ്റിട്ടു തിരിച്ചു വന്നപ്പോളെക്കും കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉറക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ പതിവ് "ചടങ്ങുകൾ" കഴിഞ്ഞു ഞാൻ  തളർന്നു മയങ്ങുമ്പോൾ, വെളുപ്പിനെ എഴുന്നേല്ക്കാൻ അലാറം വെച്ചിട്ട്, സ്ത്രീകൾ ശാക്തീകരിക്കപെടേണ്ടതിന്ടെ അവശ്യകതയെ കുറിച്ച് അടുത്ത ഫേസ് ബുക്ക്‌ പോസ്റ്റ്‌ തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു അവൾ.   







2015, ഒക്‌ടോബർ 13, ചൊവ്വാഴ്ച

പ്രണയം-അത് അപൂർവമായി മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു

പ്രണയമെന്നത് നിൻറെ കയ്യെത്തും ദൂരത്തു
ഞാൻ എന്നും ഉണ്ടാവുന്നതോ, എന്നോട്
നിനക്കുള്ള തീവ്രമായ ആരാധനയുടെ
പലവിധ പ്രകടനങ്ങളോ ആകുന്നില്ല

പ്രണയമെന്നത് പരസ്പരം മടുക്കാതിരിക്കലാണ്
എത്ര പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത കഥകളുടെ
പങ്കുവെക്കലാണ്; എൻറെ സങ്കടങ്ങളെ നീയും
നിൻറെ സങ്കടങ്ങളെ ഞാനും സ്വന്തമാക്കുന്നതാണ്

എൻറെ ഭാവങ്ങളും  വേഷങ്ങളും നിൻറെ മുന്നിൽ
ഊർന്നു വീണു; എൻറെ പൂർണനഗ്നതയിൽ നീ
അലിഞ്ഞു ചേരുന്നതാണ്; പ്രണയമെന്നത്
 നീ പറയുന്ന, എഴുതി കൂട്ടുന്ന പൊയ് വാക്കുകളല്ല,

എന്നെ നീയറിയുന്നതും, നിന്നെ ഞാനറിയുന്നതും
മറ്റാരെക്കാളും, നിന്നിൽ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നതുമാവുന്നു
ജീവനുള്ള ഓരോ നിമിഷവും എനിക്കൊപ്പം
നീയും, ഉണരുകയും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുകയാണ്

പ്രണയം-
നേരമ്പോക്കുകൾ, അർഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ
പാഴായ വാഗ്ദാനങ്ങൾ, പൊള്ളയായ പ്രകടനങ്ങൾ
അടക്കിപിടിക്കലുകൾ, പ്രതികാരം
അർത്ഥം വളരെ മാറിപോയിരിക്കുന്നു

പ്രണയം-അത് അപൂർവമായി മാത്രം സംഭവിക്കുന്നു

2015, ഒക്‌ടോബർ 12, തിങ്കളാഴ്‌ച

സുനന്ദയുടെ ആങ്ങള



സുനന്ദയ്ക്ക്‌  "ഒരിക്കൽ  ഒരു ആങ്ങള" ഉണ്ടായിരുന്നു.  സ്ത്രീക്ക് സംരക്ഷണം വേണ്ടത് അത്യാവശ്യം ആണെന്ന് അവൾ  വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.  സഹോദരനാവാൻ ഒരമ്മയ്ക്ക് ജനിക്കണമെന്നില്ലെന്നും മറ്റുമുള്ള വികാരപൂർണ്ണമായ ഡയലോഗ് അടിച്ചു സന്തോഷപൂർണമായ ജീവിതം നയിച്ചിരുന്ന കാലം.  ആങ്ങളയുടെ പ്രണയത്തിനു കൂട്ടുനില്ക്കുകയും , അവൻറെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുകയും ചെയ്തു സുനന്ദ നല്ല പെങ്ങളായി ജീവിച്ചു പോന്നു.  സുനന്ദയോടു  മൃദുവികാരങ്ങൾ ഉള്ള എല്ലാ ആണ്‍കുട്ടികളെയും അടിച്ചമർത്തി അവളുടെ  വീരനായ ആങ്ങള അവളെയും  സംരക്ഷിച്ചു പോന്നു.  സുനന്ദയുടെ  വിവാഹശേഷവും അവർ  പഴയത് പോലെ തന്നെയായിരുന്നു.  ആങ്ങളയുടെ വിവാഹാനന്തരവും അതിൽ വലിയ മാറ്റം ഒന്നും വന്നിരുന്നില്ല.  

അങ്ങനിരിക്കെ, ഒരിക്കൽ അവൾക്കു കുറച്ചു പണത്തിന്റെ അത്യാവശ്യം വന്നു.  അവൾക്കു അത് ആരോടും പറയാനും താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു.  അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആദ്യം വന്നത് പുന്നാര  ആങ്ങളയുടെ  മുഖമായിരുന്നു.  അവൾ അവനെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.  ഞാൻ എവിടുന്നെങ്കിലും മറിക്കാൻ നോക്കാം.  നീ വിഷമിക്കേണ്ട എന്ന ആശ്വാസപൂർണമായ മറുപടിയിൽ സന്തുഷ്ടയായ സുനന്ദ കാത്തിരുന്നു.  മറ്റാരോടും കാശു  ചോദിക്കാനും മിനക്കെട്ടില്ല.  ദിവസങ്ങൾ ഓടി പോയി.  അവളുടെ ആവശ്യത്തിനു പണം അടക്കേണ്ട ദിവസം അടുത്ത് വന്നിട്ടും ആങ്ങള അനങ്ങുന്നില്ല.  അവൾ പൊന്നാങ്ങളയെ വീണ്ടും വിളിച്ചു.  അപ്പോൾ ആങ്ങളയുടെ ഫോണ്‍ കൂട്ടുകാരന്റെ കയ്യിൽ.  സ്ഥലത്തില്ലെന്ന് മറുപടി.  വരുമ്പോൾ പറയാമെന്ന ആശ്വാസവാക്ക്.  ആങ്ങള വന്നില്ല.  എന്നിട്ടും ആങ്ങളയിലുള്ള വിശ്വാസം തെല്ലും കുറഞ്ഞില്ല.  പതിവ് പോലെ പണം  ഭർത്താവ് തന്നെ അടച്ചു അവളെ സ്വസ്ഥമാക്കി.

കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം അന്ന് മുങ്ങിയ ആങ്ങള പിന്നെയും പൊങ്ങി.  വീണ്ടും ആങ്ങളയും പെങ്ങളും അടുത്തു.  അങ്ങനിരിക്കെ, സുനന്ദക്കു വിദേശത്ത് ഉപരിപOനത്തിന് പോകാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചു.  അവൾ അതും ആങ്ങളയോടായിരുന്നു ആദ്യം പറഞ്ഞത്.   അവനും സന്തോഷമായി കാണും എന്നവൾ വിശ്വസിച്ചു.  പതിവ് പോലെ കുറെ ഉപദേശങ്ങൾ കിട്ടി.  എല്ലാം ശിരസ്സാവഹിച്ചു അവൾ പറന്നു.  വീണ്ടും അവൾ അവനെ വിളിക്കും സംസാരിക്കും.  പക്ഷെ, അവൻ പലപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നതായി ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.  അതോടൊപ്പം മറ്റു പല സുഹൃത്തുക്കളും അവളിൽ നിന്ന് അകലുന്നതും ശ്രദ്ധിച്ചു.  ഒരിടക്ക് അവരുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ ആങ്ങള പെങ്ങളോട് അവനും വിദേശത്തു അവസരം ലഭിച്ചതും അവൻ രാജ്യസ്നേഹം മൂലം അത് നിഷേധിച്ചതും പറഞ്ഞു.   അത് തെറ്റായി പോയെന്നു നിഷ്കളങ്കമായ മറുപടിയായിരുന്നു അവൾ പറഞ്ഞത്. പിന്നൊരിക്കൽ, പണ്ടത്തെ കാമുകിയെ തൻറെ അസംഖ്യം ആരാധികമാരിൽ ഒരാളായി ഭാര്യയോട്‌ ചിത്രീകരിച്ച ആങ്ങളയുടെ സത്യസന്ധത ഇല്ലായ്മയും സുനന്ദയിൽ സംശയങ്ങൾ ഉളവാക്കി.   

അങ്ങനെ അങ്ങനെ, തൻറെ നിയന്ത്രണരേഖക്ക് പുറത്തു പോകുന്ന പെങ്ങളോട് ആങ്ങളയ്ക്ക് താൽപര്യം ഇല്ലാതായി.    പെങ്ങൾ ആകട്ടെ, കേരളമല്ല ലോകം എന്നും, ആങ്ങള ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കൂടുതൽ എളുപ്പമാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു അവളുടെ  ഇഷ്ടങ്ങളിലും താല്പര്യങ്ങളിലും ഒതുങ്ങി കൂടി ആരുമായും ഒരു അടുപ്പവും വെയ്ക്കാൻ നില്ക്കാതെ സ്വസ്ഥമായും സന്തോഷമായും ജീവിച്ചു പോന്നു.  കഥ ഇവിടെ തീരുമ്പോൾ നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളേ.  അത് വേറൊന്നുമല്ല.  

"ഒരു പെങ്ങൾക്ക്, ആങ്ങള ഒരു അവശ്യസമ്പത്താണോ?"

(വെറുതെ, വേറൊന്നും എഴുതാൻ ഇല്ലാത്ത കൊണ്ടാണ്.  അല്ലാതെ, ആങ്ങളമാരോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടായിട്ടല്ല.)

2015, ഒക്‌ടോബർ 9, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ആഴ്ചാന്ത്യങ്ങളിലെ മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ



മുഖപുസ്തകത്തിൽ കണ്ട  പീഡനകഥകൾ വായിച്ചു അതിലെ പീഡിപ്പിക്കപെട്ട പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ദാരുണമായ അവസ്ഥകൾ ഓർത്ത് രോഷം കൊണ്ട്; "ആണായി പിറന്നതിൽ ലജ്ജിക്കുന്നു പെങ്ങളെ" എന്ന ആത്മാർഥമായ കമന്റ്‌ ടൈപ്പ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞാനപ്പോൾ. ഇന്നലെ അടിച്ചതിന്റെ കെട്ട് മാറാത്തതു കൊണ്ടാവും നശിച്ച തലവേദന.  ആരുടെ എങ്കിലും ലൈക്‌ വീഴുന്നുണ്ടോ എന്ന് കൊറ്റിയെ പോലെ കാത്തിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചത്.  ഇന്നലത്തെ തകർപ്പിന്റെ ബാകിപത്രം.  ആ നേപ്പാളിപെണ്ണ് ആശുപത്രിയിലാണെന്ന് അവളുടെ ഏജെന്റ് വിളിച്ചെന്ന്- സുജിത്താണ്.

ഇവനൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ.. നാശം..

അവളുടെ നവദ്വാരങ്ങളിൽ എക്സ്പ്ലൊർ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതെല്ലാം നോക്കിയിട്ടും തൃപ്തി ആവാതെ പോന്നതിന്റെ സങ്കടം ഇനിയും മാറിയിട്ടില്ല. അപ്പോഴാണ്...

 മസ്കറ്റിൽ വന്നിട്ട് ഇത്ര നാളായി ഇങ്ങനെ എത്ര എണ്ണത്തിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു.  ഇതു മാത്രമെ ഉള്ളു ഫൗൾ ആയത്. 

"വെച്ചിട്ട് പോടാ കോപ്പേ, അവനോടു പോകാൻ പറ. ഒറ്റകാശു കൂടുതൽ കൊടുത്തു പോവരുത്.  നാല് പേർക്ക്, പറഞ്ഞതു പോലെ നാല്പതു  റിയാൽ എണ്ണികൊടുത്തിട്ടാണ്.  വെറുതെയല്ല. "  

"എന്നാലും എടാ അവൾക്കു ആശുപത്രി ചിലവിനു വേണമെന്ന് പറയുന്നു." 

അവൻ വിടുന്ന മട്ടില്ല.  

"അളിയാ, നീയിവിടെ പുതിയ ആളല്ലേ?  അതാണ്.  ഇതൊക്കെ നമ്പരാ. ഇവളുമാരൊക്കെഇതിനിറങ്ങുന്നതേ  ഇതൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചായിരിക്കുമല്ലോ.   കാശ് കിട്ടുന്നില്ലേ? ഒരു കച്ചവടം ആവുമ്പൊ കൊടുത്ത കാശു മൊതലാവണം.  അത്ര തന്നെ.  വെച്ചിട്ട് പോടെ."

ദേഷ്യപ്പെട്ടു ഫോണ്‍ വെച്ചപ്പോൾ ആ നേപ്പാളി പെണ്ണായിരുന്നു മനസ്സിൽ.  അവളുടെ ഒരു കരച്ചിൽ.  പുല്ല്, ഒരു തൃപ്തി വന്നില്ല.  എല്ലാവനും കൂടി മേയാൻ തയ്യാറായി വന്നവൾക്ക് എന്ത് യോഗ്യതയാണ് കരയാൻ.  ഇനി കാശും കൂടി വേണമത്രേ.  ദേഷ്യം ഒരു വിധം അടക്കി മുഖപുസ്തകത്തിൽ മുഴുകി.  ഒരു കിളി കൊത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. "ചേട്ടനെ പോലുള്ളവർ ഇപോഴും ഉണ്ടെന്നുള്ളതാണ് ആശ്വാസം എന്ന് "

ഹോ, കുളിര് കോരി പോയി.  "  എൻറെ പെങ്ങളേ, പെണ്ണ് എന്നും ആണിനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടെണ്ടവളാണ്.  അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവനൊന്നും മീശേം വെച്ച് നടന്നിട്ട് വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല." എന്ന് കമന്റിട്ടു ചാറ്റ് ബോക്സിൽ ഒരു ഹായ് ഇട്ടു കാത്തിരുന്നു.    അടുത്ത വീക്ക്‌എൻഡിൽ സെറ്റപ്പ് ആക്കാൻ വേറേതെങ്കിലും ഏജന്റിനെ തപ്പാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള സമീറിന്റെ തെറിയഭിഷേകം ഫോണിലൂടെ വന്നത് അപ്പോളായിരുന്നു.







2015, ഒക്‌ടോബർ 8, വ്യാഴാഴ്‌ച

പല തരം പ്രണയങ്ങൾ



പ്രശസ്തയായ പെണ്ണിനെ പ്രണയിക്കുകയെന്നാൽ
സീറോ റിസ്കിൽ ഇൻവെസ്റ്റ്‌മെൻറ് നടത്തുകയാണ് 
ഇന്ട്രെസ്റ്റ്  കവിതയായോ പ്രശംസകളായോ 
വെറുതെ വാരി തൂകിയാൽ മതിയാവും 

സുന്ദരിയായ പെണ്ണിനെ പ്രണയിക്കുകയെന്നാൽ 
 പേരും പ്രശസ്തിയും ഉണ്ടാവും എന്നുറപ്പുള്ള 
ഒരു സ്ഥാപനം തുടങ്ങുക എന്നത് പോലെയാണ് 
വെറുതെ സൗന്ദര്യം വർണിച്ചു കേൾപ്പിച്ചാൽ മതിയാവും  

വായനാശീലമുള്ള പെണ്ണിനെ പ്രണയിക്കുകയെന്നാൽ 
സ്വന്തമായി ഒരു ലൈബ്രറി തുടങ്ങുക എന്നതാണ് 
അവൾക്കു മുന്നിൽ പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ 
പരന്ന വായന വേണ്ടി വരുമെന്നുള്ളത് ഉറപ്പ് 

 ഒരു ഫെമിനിസ്ടിനെ പ്രണയിക്കുകയെന്നാൽ 
പൊട്ടും എന്നുറപ്പുള്ള ചിട്ടി കമ്പനി തുടങ്ങുകയാണ് 
ആണ്കൊയ്മകൾ- പലിശ അടക്കാത്ത പണയ പണ്ടങ്ങൾ 
കടം കയറി  ഒടുക്കം മുങ്ങേണ്ടി വന്നേക്കും 

പൊട്ടിപെണ്ണിനെ പ്രണയിക്കുകയെന്നാൽ 
ഏകാധിപത്യരാജ്യത്തെ രാജാവായി വാഴുകയാണ് 
എൻറെ തീരുമാനങ്ങളും ആശയങ്ങളും എന്നും എപ്പോഴും 
ശരി തന്നെയെന്നു ആവർത്തിച്ചുറപ്പിക്കുകയാണ്

സുന്ദരമായ പ്രണയം...
അത്....
എപ്പോഴും 
വെറും പെണ്ണിനോടാവണം..............

2015, ഒക്‌ടോബർ 7, ബുധനാഴ്‌ച

ഒളിച്ചു കടത്തുന്ന ഫാസിസം


ഇപ്പോൾ പരക്കെ ഉപയോഗിച്ചു കേൾക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ്‌ ഫാസിസം.  എല്ലാവരും ഫാസിസത്തെ പറ്റി പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും,   ബീഫ് തിന്നാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് മാത്രമാണ് ഫാസിസം എന്ന്.  ശരിക്കും ഇതിനെ പറ്റി ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്കുന്ന അഭിനവബുദ്ധിജീവികളിൽ എത്ര പേർക്ക് ഫാസിസം എന്നതിനെ അതിന്റെ ശരിയായ അർത്ഥത്തിൽ അറിയാം?  

     ഫാസിസം എന്നാൽ അടിസ്ഥാനപരമായി  വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ ഉള്ള കടന്നു കയറ്റമാണ് എന്നത് ഒരു പക്ഷേ എല്ലാവരും സമ്മതിക്കുമായിരിക്കും.   ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതി നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തിൽ ഏകാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തെ പോലെ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതു ഫാസിസം ആണെന്നുള്ളത്‌ പലവട്ടം ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമല്ല.    പക്ഷെ, ബീഫ് എന്ന വിഷയം വിട്ടു ഫാസിസത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങളെ പറ്റി ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കുക.  പ്രസ്തുത വിഷയത്തെ പറ്റി കൂലങ്കഷമായ ചർച്ചകൾ നടത്താനും അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയാനും അവനവനുള്ള യോഗ്യതയെ പറ്റി ചിന്തിക്കുക.   

അസമത്വം, അടിച്ചമർത്തൽ എന്നിവയാണ് ഫാസിസത്തിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങൾ.  അങ്ങിനെ വരുമ്പോൾ ഭാര്യയെ ജോലിക്ക് വിടാത്ത, സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനു മാത്രം വേഷം ധരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുന്ന, സ്വന്തം വീട്ടിൽ  പോയി കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്കാൻ അവളെ അനുവദിക്കാത്ത ഭർത്താവ് ഫാസിസ്റ്റ് അല്ലെ? മറുവശത്ത്, ഭർത്താവ് മറ്റു  സ്ത്രീകളോട് സംസാരിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത, സ്വന്തം അച്ഛനോടും അമ്മയോടും അടുക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത, അയാളുടെ സുഹൃത്തുക്കളോട് ഒത്തു സമയം ചിലവഴിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഭാര്യയും ഫാസിസ്റ്റ് അല്ലേ? ഇനി മുതിർന്ന  കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിൽ, സ്വന്തമായി വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാനോ, ഇഷ്ടപെട്ട വിഷയത്തിൽ ഉപരിപഠനം നടത്താനോ, ഇഷ്ടപെട്ട ആളെ വിവാഹം കഴിക്കാനോ അനുവദിക്കാത്ത അച്ഛനും അമ്മയും ഫാസിസ്റ്റ് തന്നെയല്ലേ?    റോഡിൽ കൂടി നടക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ (ചരക്കുകളെ), സൈബർ സ്പേസിൽ സ്വന്തം അഭിപ്രായത്തിനു എതിരായി സംസാരിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ,  എന്തും പറയാൻ യാതൊരു മടിയും കാണിക്കാത്ത, എന്നാൽ വിപ്ലവം പ്രസംഗിക്കുന്ന എല്ലാ യുവാക്കളും ഫാസിസ്റ്റ് എന്ന വിഭാഗമല്ലേ?  അതേ, ഇങ്ങനെ നോക്കിയാൽ നമ്മളോരോരുത്തരും കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു ഫാസിസ്റ്റുകളാണ്.  ഒരു കൊച്ചു മുസ്സോളിനിയോ, ഹിറ്റ്‌ലറോ ഒക്കെയാണ്.  സ്വന്തം വീട്ടിലും നാട്ടിലും ഒക്കെയാണെന്ന് മാത്രം.  

ഫെമിനിസം എന്നാൽ പുരുഷവിദ്വേഷം എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് പോലെ ഫാസിസം എന്നാൽ ബീഫ് നിരോധനം, പോർണ്‍ നിരോധനം എന്നൊക്കെ എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്നു.  അതിനെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു.  നിത്യജീവിതത്തിൽ എല്ലാ മേഖലകളിലും- വീട്ടിൽ, പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ, കിടപ്പറയിൽ, ബസിൽ, സൈബർ ഇടങ്ങളിൽ എന്ന് വേണ്ട എവിടെ നോക്കിയാലും മേൽക്കോയ്മ വെച്ചു പുലർത്തുന്നവരെല്ലാം ഫാസിസത്തിനെതിരെ ജാഥ നയിക്കുന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഏറ്റവും വലിയ തമാശ.  സ്ത്രീകൾ എന്നും പുരുഷന് താഴെയായിരിക്കണം എന്നും, സ്വതന്ത്രമായി തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുവാനോ, ഇഷ്ടമുള്ള വേഷങ്ങൾ ധരിക്കുവാനോ പാടില്ലെന്നും ശഠിക്കുന്ന ഒരാൾ ഇനി എത്ര വിപ്ലവം വരുത്താൻ പരിശ്രമിച്ചിട്ടും വലിയ നേട്ടം ഒന്നും തന്നെയില്ല.  കാരണം നിങ്ങളും നിങ്ങൾ ഫാസിസ്റ്റ് എന്ന് വിളിക്കുന്നവരും തമ്മിൽ ഒരേ ഒരു വ്യത്യാസം മാത്രമേ ഉള്ളു.  നിങ്ങൾ പരോക്ഷഫാസിസ്റ്റും അവർ പ്രത്യക്ഷഫാസിസ്റ്റും .  അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെക്കാൾ മെച്ചമാണ് അവരുടെ രീതി.  ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവരെന്താണെന്ന് അവർ പ്രത്യക്ഷമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടല്ലോ.  








2015, ഒക്‌ടോബർ 5, തിങ്കളാഴ്‌ച

മൂല്യച്യുതികൾ


സമയം:8.30pm 
സ്ഥലം: സിംഗപൂർ 

മെട്രോയിൽ നിന്നിറങ്ങി  ആൾക്കൂട്ടത്തിലൂടെ ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നു. പതിയെ രാത്രിയുടെയും വഴി വിളക്കുകളുടെയും ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു അപാർട്ട്മെന്റിലേക്കു നടക്കുന്നു.  എൻറെ ഇറച്ചി കണ്ടു കൊതി മൂത്ത ഒരു "ഇന്ത്യൻ തെരുവുനായ" മണം പിടിച്ചു പുറകേ കൂടിയിട്ടുണ്ട്.  ആ പട്ടിയെ വഴി തെറ്റിക്കാനായി ഞാൻ ഫ്ലാറ്റിൽ കയറാതെ കറങ്ങി നടക്കുന്നു.  വിശപ്പ് കൊണ്ടാവും ആ പട്ടി മാറുന്നില്ല.  ഒടുക്കം ഞാൻ തിരിച്ചു നടന്നു എന്തിനാണ് എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നതെന്ന് ചോദിക്കുന്നു.  ആ നായ ആരെയോ കാത്തു നിൽക്കുന്നു എന്ന് മറുപടി പറയുന്നു.  "പോലീസിനെ വിളിക്കണോ" എന്ന ചോദ്യം കേട്ടതും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ആരെയും വീണ്ടും കാത്തു നില്ക്കാതെ ഇറച്ചികഷണം വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു നായ മടങ്ങി പോവുന്നു.

സമയം:8.30pm 
സ്ഥലം: ഇന്ത്യ 

ഇരുട്ടു വീണ റോഡിലൂടെ ഞാൻ ധൃതിയിൽ വീട്ടിലേക്കു നടക്കുന്നു.  എൻറെ ഇറച്ചി കണ്ണുകളാൽ കടിച്ചു കീറി ഒരു തെരുവ് നായ പുറകേ വരുന്നു.  എനിക്കെതിരെ വരുന്ന മറ്റു നായകളും അതേ കൊതിയോടെ എന്നെ കടിച്ചു തിന്നുന്നു.  ഒറ്റയ്ക്ക് രാത്രി നടക്കുന്ന എനിക്ക് കൊടുക്കാൻ ഉള്ളതാണ് ഇറച്ചി എന്ന് അവരുറപ്പിക്കുന്നു.  എന്ത് കൊണ്ടോ എതിരേ വന്ന നായ്ക്കൾ പിന്തുടരാതെ അവരുടെ വഴിക്ക് പോകുന്നു.  എന്നാൽ ആദ്യം മുതൽ പിന്നാലെ കൂടിയ നായ മാത്രം വിടാതെ പുറകെ വരുന്നു.  ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്തിനാണ് പിന്നാലെ വരുന്നതെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ നീയൊക്കെ ഏതു ഐറ്റം ആണെന്നറിയാമെന്നു അധികാരത്തോടെ ആ ശ്വാനൻ വിളിച്ചു  പറയുന്നു.  ഇരുട്ടു പരന്ന റോഡിൻറെ ഒരു വളവിൽ വെച്ച് ആ പട്ടി എന്നെ അടുത്തുള്ള കുറ്റിക്കാട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി കടിച്ചു കീറുന്നു.  ശേഷിച്ച ഇറച്ചി അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു  വിശപ്പ് മാറിയ സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു പോകുന്നു.  എങ്ങനെയോ വീട്ടിലെത്തിയ എന്നെ വീട്ടുകാർ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു "കോമ" അവസ്ഥയിലാക്കുന്നു. നഷ്ടപെട്ട "മാനവും" സംരക്ഷിക്കാൻ പറ്റാതെ പോയ അഭിമാനവും ഓർത്തു ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു.  വീണ്ടും പട്ടികൾ ഇറച്ചികഷണങ്ങൾ തിരഞ്ഞു മാത്രം നടക്കുന്നു.

കഥയുടെ മോറൽ: മൂല്യച്യുതി, ദൈവഭയം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ എന്നിവ മൂലം നശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നാടിന്റെ ഭീകരാവസ്ഥ രണ്ടാമത് പറഞ്ഞ പ്രകാരം ആയിരിക്കും. നിയമങ്ങൾ, ശിക്ഷകൾ ഇവയൊന്നും ആളുകളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നില്ല.  അതിൻറെ ആവശ്യവും ഒരു ജനാധിപത്യരാജ്യത്തിൽ ഇല്ല.

2015, സെപ്റ്റംബർ 30, ബുധനാഴ്‌ച

My sunsets and sunrises

















അമ്മയല്ലാതൊരു ദൈവമുണ്ടോ?



അമ്മയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴൊക്കെ അദ്ദേഹം
വാ പിളർത്തി കരയുന്ന കുട്ടിയായി മാറാറുണ്ട്
ത്യാഗങ്ങളുടെ, നൊമ്പരങ്ങളുടെ ആഴിയിൽ
മുങ്ങിത്തപ്പാറുണ്ട്; കടന്നു പോയ ബാല്യത്തിന്റെ
കൈവഴികളിലൂടെ തീർത്ഥയാത്ര നടത്തി വികരാധീനനാവാറുണ്ട്

എങ്കിലും....
അദ്ധേഹമൊരിക്കലും സ്ത്രീകളോട് മമത കാണിച്ചു
കണ്ടിട്ടില്ല; അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെട്ടിട്ടില്ല
അമ്മ ദേവിയാണ്; അതിലും വലുതായി ആരുമില്ല
പക്ഷേ, ജീവിതത്തിലെ നേട്ടങ്ങളുടെ നിമിഷങ്ങളിൽ
സദസ്സിലെങ്ങും അദ്ദേഹതിന്റെ അമ്മയെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല

 അമ്മയുടെ  പത്തുമാസകണക്കും,
മുലപ്പാൽ കണക്കും, അമ്പിളിഅമ്മാവനെ പിടിച്ചു തന്ന
കണക്കും; ഇപ്പോളത്തെ നിലവാരവുമായി ടാലി
ആവാത്തതിന്റെ  പൊരുത്തക്കേട് വിദഗ്ധമായി ഒളിപ്പിച്ചതാവുമോ?
യഥാരാജ തഥാ പ്രജാ; എന്ന വാചകം വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം
സത്യമാവുകയാണോ എന്നൊരു ഉൽപ്രേക്ഷ തൊണ്ടയിൽ
കുരുങ്ങുന്നു....

അമ്മ ഫാൻസ്‌ അസോസിയെഷൻ എപ്പോഴും
മുഖപുസ്തകത്തിൽ നടത്താറുള്ള കവിതാ രചന
മത്സരങ്ങളും അനുബന്ധ അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളും
ഊറിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ടിരിക്കുന്ന അഭിനവബുദ്ധിജീവികളിൽ
ഒരാളായതുകൊണ്ടുള്ള എൻറെ തെറ്റിദ്ധാരണയും ആവാം ഇത്

"അമ്മദിന"ത്തിൽ "സെൽഫി വിത്ത്‌ അമ്മ" എടുത്തു പരസ്യമാക്കി  
അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം തെളിയിക്കേണ്ടി വരുന്ന
ഒരു മകൻറെ/ മകളുടെ മനോവിഷമം, വേഷം കെട്ടിയാടാൻ
പല തരം വേഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നാട്ടിൽ ഇത്ര കാലം
വളർന്നിട്ടും പഠിക്കാത്തവന്റെ കഴിവില്ലായ്മ  അല്ലാതെ
ഇതൊക്കെ വേറൊന്നും ആവാൻ തരമില്ല ........