Follow by Email

2014, ഡിസംബർ 19, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പീഡനത്തിന്റെ ആണ്‍പക്ഷം



പെണ്‍കൊന്തൻ എന്ന വിളിപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ന്യൂനപക്ഷം കേരളത്തിലെ പുരുഷമേധാവിത്വസമൂഹത്തിൽ കാണാറുണ്ട്.  എന്താണീ വാക്ക് കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്‌?  പെണ്‍കോന്തൻ എന്നാൽ ഒരു കോന്തനെ പോലെ പെണ്ണിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് നടക്കുന്നവൻ എന്നാണ് നമ്മുടെ മലയാളി സമൂഹത്തിന്റെ നിർവചനം.  ശരിക്കും നിഷ്പക്ഷമായി ചിന്തിച്ചാൽ അങ്ങനൊരു വിഭാഗം ഇല്ലെന്നു പറയാം. കാരണം നമ്മുടെ സമൂഹം സ്ത്രീക്ക് അനുവദിച്ചു കൊടുത്തിരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങൾക്കു ഉള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് അവൾക്കു ഒരു പുരുഷനെ ഭരിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം കാൽകീഴിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.  എന്നോ എഴുതപ്പെട്ട തിരക്കഥയിൽ ആടിതകർക്കുന്ന അവർക്ക് ഇതെങ്ങനെ സാദ്ധ്യമാവും?  അപ്പോൾ മേല്പറഞ്ഞ പെണ്‍കോന്തന്മാർ അവരുടെ ഭാര്യമാർക്ക് ബോധപൂർവം അറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന  സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളാണ്‌ അവരുടെ കീഴ്പെടലായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത്.  സാധാരണയായി വിവാഹിതരായ പുരുഷന്മാർ സൌഹൃദസദസ്സുകളിൽ നിന്ന് രാത്രികളിൽ നേരത്തെ വീട്ടിൽ പോകുകയോ അല്ലെങ്കിൽ  അവരുടെ ഭാര്യമാർ ഫോണ്‍  വിളിച്ചു വരാൻ പറയുകയും അത് കേട്ട് അവര് പോകുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ ഈ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണാറുണ്ട്.  അത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ മേധാവിത്വ മനസ്ഥിതിയുടെ ഒരു പ്രതിഫലനം മാത്രം.

ഈ പെണ്കൊന്തമനസ്ഥിതിയുടെ കുറെ കൂടി തീവ്രത കൂടിയ ഒരു വിഭാഗമാണ് ഭാര്യയെ പേടി.  ഭാര്യയെ പേടിച്ചു കഴിയുന്ന ഒരു പാട് ഭർതാക്കൻമാരുണ്ട്.  ആ പേടിയുടെ മനശാസ്ത്രം  ശരിക്കും അവരുടെ ജീവിത  പരാജയങ്ങളോ സ്നേഹം കൊണ്ടുള്ള കീഴടങ്ങലോ അല്ലാതെ  മറ്റൊന്നുമല്ല.  അത് മുതലെടുത്ത്‌ ഒരു ഷൊവനിസ്റ്റിനെക്കാൾ മോശമായി ആടിതകർക്കുന്ന സ്ത്രീരത്നങ്ങളെയും ധാരാളം കാണാൻ കഴിയും.   സ്നേഹിച്ചു പോയെന്ന ഒറ്റ തെറ്റിന് ജീവിതം തന്നെ ബലിയാക്കേണ്ടി വന്ന പുരുഷന്മാർ(അതേ അവസ്ഥയിലുള്ള സ്ത്രീകളെ പോലെ തന്നെ) ഇന്നു കൂടി വരുന്നു.  അവരെ പറ്റി ആരും അത്ര പറഞ്ഞു കേൾക്കാറില്ല. സ്ത്രീ അബല ആയ പോലെ പുരുഷൻ അബലൻ അല്ലാഞ്ഞിട്ടാവും.

ഇനി പ്രണയത്തിന്റെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിൽ-  "ആത്മാർഥമായി " പ്രണയിച്ചു, നീയില്ലാതെ ഞാനില്ല, നിന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മരിക്കും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പാട്ടും പാടി പ്രണയിച്ചു നടന്നിട്ട് ഒരു നല്ല കല്യാണാലോചന വരുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ ഹാർട്ട്‌ അറ്റാക്ക്‌ അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയുടെ കണ്ണീരു അതുമല്ലെങ്കിൽ  അനിയത്തിയുടെ ഭാവി  ഒക്കെ  നല്ല കാരണങ്ങളായി കണ്ടു, "എന്നെ വെറുക്കരുത്" എന്ന കേട്ട് മടുത്ത ഓഞ്ഞ ഡയലോഗിന്റെ അകമ്പടിയോടെ പൊടിയും തട്ടി പോകുന്ന തരുണീമണികൾ അവളുടെ വാക്ക് വിശ്വസിച്ചു പുറകെ നടന്ന പാവത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥയെ പറ്റി അല്പം പോലും ചിന്തിക്കുകയില്ല.  മാത്രമല്ല ഒരു മടിയും കൂടാതെ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ വീണ്ടും അവനെ കാണാനും സംസാരിക്കാനും തയ്യാറാവുകയും ചെയ്യും.  പെണ്ണ് ചതിച്ചാൽ  പുരുഷനു  മാനക്കേട്‌ ഉണ്ടാകാത്തത് കൊണ്ടും അവൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാത്തത് കൊണ്ടും ആയിരിക്കണം  ഇതൊന്നും വാർത്തകൾ ആകാത്തത്.

ഒരിക്കൽ ആത്മാർഥമായി പ്രണയിച്ച പെണ്‍കുട്ടിയെ പെട്ടെന്ന് മറക്കാനോ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാനോ അല്പമെങ്കിലും വ്യക്തിത്വമോ സ്വന്തമായ നിലപാടുകളോ ഉള്ള ഒരാണിന് പെട്ടെന്ന് കഴിയാറില്ല.  നിര്ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ, പ്രണയത്തിൽ ചതിക്കുന്നത് കൂടുതലും പെണ്ണ് തന്നെയാണ്.  അതിന്റെ മനശാസ്ത്രം പെണ്ണിന് എല്ലാത്തിനോടും പെട്ടെന്ന് പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയുന്നു എന്നതാണെന്ന് എത്ര മനശാസ്ത്രന്ജന്മാർ ആണയിട്ടു പറഞ്ഞാലും കാരണങ്ങൾ മറ്റു പലതുമാണ്.  ജീവിതത്തിലെ തുലാസുകളിൽ കാമുകനെയും വരാൻ പോകുന്ന ഭർത്താവിനെയും തൂക്കി നോക്കുമ്പോൾ നഷ്ടകച്ചവടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാനുള്ള ബുദ്ധിപരമായ നീക്കം മാത്രമാണ് പിരിയുംപോൾ  ഉള്ള മുതലകണ്ണീരും പ്രകടനങ്ങളും.

ഇതിൽ ആണ്‍പക്ഷത്തു നിന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ പ്രണയത്തിൽ കൂടുതൽ സമർപ്പണമനോഭാവം കാണിക്കുന്നത് എപോളും ആണ് തന്നെയായിരിക്കും.  അതിനു കാരണം അവന്റെ പ്രണയം വൈകാരികമായ ഒരുപാടു കാര്യങ്ങളിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു എന്നതാണ്.  അത് കൊണ്ടാവും സ്വപ്‌നങ്ങൾ നെയ്തുകൂട്ടുന്നതും ജീവിതം വരച്ചു വെക്കുന്നതും അവൻ തന്നെയാണ്.  പെണ്ണിന് പ്രണയം അത്രക്കൊന്നും തീവ്രമല്ല ( അപൂർവമായി ചിലർ വേറിട്ട്‌ നില്ക്കാറുണ്ട്) .  അവൾ പ്രണയിക്കുമ്പോൾ ഒരു സ്വപ്നലോകതിങ്ങനെ പാറി പറന്നു നടക്കും. പ്രസ്തുത  പ്രണയം സ്വന്തം ജാതിയുടെയോ  മതത്തിന്റെയോ  കുടുംബമഹിമയുടെയോ  പേരിൽ വരുന്ന  വിവാഹാലോചനകളിൽ ഇടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ റിയാലിറ്റിയിലേക്ക് വരും,  ഒരു തുലാസിൽ തൂക്കി നോക്കും, വീട്ടുകാരെ ഓർക്കും, നാട്ടുകാരെ ഓർക്കും.  എല്ലാം മറക്കാം എന്ന മാനസികാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേരും.

പ്രണയം എന്ന വികാരത്തിന്റെ ആഴമോ പരപ്പോ ഒന്നും അറിയുകയോ മനസിലാക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത, എല്ലാം കച്ചവടകണ്ണിലൂടെ മാത്രം കാണുന്ന, മറ്റുള്ളവരോട് സഹാനുഭൂതിയോ പരിഗണനയോ ഇല്ലാത്ത ഒരു തലമുറയിൽ നിന്നും ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.  ജീവിതസുരക്ഷിതത്വം, നിലവാരം, ജാതി, മതം, കുടുംബമഹിമ, സൽപേര് ഇതിനൊക്കെ അപ്പുറം ഈ പ്രണയമൊക്കെ എന്ത്?

ഇതിലെ ഏറ്റവും രസകരമായ ഭാഗം,
ചന്ദ്രിക മുതൽ ഇങ്ങോട്ട് എല്ലാ വഞ്ചകി കാമുകിമാരും പറയുന്ന ക്ലിഷെ ഡയലോഗുകൾ ഇപ്രകാരം  ക്രോഡീകരിക്കാം.

1. എന്നെ വെറുക്കരുത് ചേട്ടാ.
2. ഈ വേർപിരിയൽ നമ്മുടെ നന്മക്കു വേണ്ടിയാണു.
3. എനിക്കെന്റെ വീട്ടുകാരെ വേദനിപ്പിക്കാൻ വയ്യ.  അവരെ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് എനിക്ക് മാത്രമായി ഒരു സന്തോഷം വേണ്ട.
4.  ഞാനെവിടെ ആണെങ്കിലും എന്റെ മനസു  ചേട്ടനോടൊപ്പമായിരിക്കും.
5.നമ്മൾ ഒന്നിക്കേണ്ട എന്നാവും ദൈവ നിശ്ചയം.  അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നമുക്ക് ഒന്നിക്കാം.
6. എവിടെ വെച്ചെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടിയാൽ എന്നോട് മിണ്ടുമോ?
7.  എന്റെ വിവാഹശേഷവും നമുക്ക് നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി തുടരാം.
8.  ചേട്ടന് ഞാൻ തന്നെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി തരാം.
9. ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയായി വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഭാഗ്യവതിയാണ്‌. എനിക്കതിനുള്ള യോഗം ഇല്ല.

ഇനിയുമുണ്ടാവും ഡയലോഗുകൾ.  പരിമിതമായ അറിവിന്റെ പിൻബലത്തിൽ എഴുതുമ്പോൾ ഇത്ര മാത്രമെ ഓർമ വരുന്നുള്ളൂ. അനുഭവസ്ഥർക്ക് പൂർണമാക്കാവുന്നതാണ്.















2014, ഡിസംബർ 17, ബുധനാഴ്‌ച

സ്ത്രീസുരക്ഷിതത്വം- വെറുതെ ഓരോ അസ്വസ്ഥതകൾ


ഡൽഹിയിലെ കൊട്ടിഘോഷിച്ച ഗാങ്ങ് റേപിനു ഇന്നലെ രണ്ടാം ജന്മദിനം.  മെഴുകുതിരി കൊളുത്തി വെച്ച് ആഘോഷിച്ചതിനും ചില അമ്മായിമാരു  ലോക് സഭയിൽ മുതലക്കണ്ണീർ ഒഴുക്കിയതും ഒക്കെ ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞ പോലെ. വെറുമൊരു ബലാത്സംഗത്തിനപ്പുറം  ഡല്ഹി കേസ് ശ്രദ്ധേയമാവുന്നത്‌ അതിന്റെ ക്രൂരത കൊണ്ടാണെന്നോക്കെ കുറെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക വിചക്ഷണർ ചാനലുകളിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും ഇരുന്നു അവലോകനം നടത്തിയെന്നല്ലാതെ ഒരു കോപ്പും ഇതു വരെ മാറി കണ്ടില്ല. ഏറ്റവും അവസാനമായി പീഡനപട്ടികയിൽ വന്ന പുതിയ ഐറ്റം കാറിലെ പീഡനമായിരുന്നു.  അതായതു  2 വർഷം കൊണ്ട് ഇന്ത്യയുടെ പീഡനപുരോഗതി ബസിൽ നിന്ന് കാറിലേക്കു എന്നതാണ്.


ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത രാജ്യമായി ഇന്ത്യ കണക്കുകളിൽ ഇടം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു- ഒരു വിദ്യാഭ്യാസമോ വിവരമോ  ഇല്ലാത്ത ജനങ്ങളുള്ള ചില ആഫ്രിക്കൻ നാടുകൾക്കൊപ്പം.  അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇവിടെ ആർക്കാണ് വിവരം എന്ന ചോദ്യം തികച്ചും ന്യായം.  പക്ഷെ ഇതു വിവരക്കേടാണോ അതോ നിയമത്തിന്റെ കുഴപ്പമാണോ അതുമല്ല പുരുഷമേധാവിത്വമാണോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചാൽ കുഴയും.  എല്ലാം വിഷയമാണ്‌. എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് കരുതിയ ആ ടാക്സിഡ്രൈവറുടെ ഒരു കുഞ്ഞുപതിപ്പാണ്‌ മിക്കവാറും എല്ലാ ഇന്ത്യൻ പുരുഷന്മാരും.  പെണ്ണ് ചിരിച്ചാൽ, മിണ്ടിയാൽ, നോക്കിയാൽ എല്ലാം  അവള്ക്കെന്നോട് പ്രേമമാണ്, കാമമാണ് എന്നൊക്കെ തോന്നി "പരിപാടി" നടത്തിക്കളയും.  അത് കുറെ കൂടി മൂക്കുമ്പോൾ പിന്നെ അവളെന്റെ സ്വത്താണ് എന്നുള്ള തോന്നലിൽ ആ "ശരീരത്തി"ലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റമായി.  ഒരു പെണ്ണിനെ ശരീരം എന്നതിനപ്പുറം കാണുന്ന എത്ര ആണുങ്ങളുണ്ട്‌ നമുക്ക് ചുറ്റും?  കിടു ചരക്ക്, അടിപൊളി ഫിഗറു, എന്നാ മൊതല്, ഈ വിശേഷങ്ങളാണ് എല്ലാ പെണ്‍കുട്ടികൾക്കും സാധാരണ കിട്ടാറുള്ളത്.  

പെണ്ണിനെ സഹജീവിയായി കാണാനോ ബഹുമാനിക്കാനോ സ്നേഹിക്കാനോ ഒരു മതവും ജാതിയും സമൂഹവും അവനെ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല.  എവിടെ പോയാലും സ്കാൻ ചെയ്യുന്ന കണ്ണുകളാണ് അവൾക്കു ചുറ്റും.  ഉടലിന്റെ മുഴുപ്പും വളവും തിരിവുമെല്ലാം നല്ലവണ്ണം മനസിലാക്കുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ സൗന്ദര്യാസ്വാദനം.  യു ട്യൂബ് തുറന്നാൽ കാണാം ഒരുപാടു ചേച്ചിമാരുടെ മൂടും മുലയും എല്ലാം ക്ലിപ്സ് ആയി.  ഇതെല്ലാം അവര് പോലുമറിയാതെ "അതിനൂതന മൊബൈൽ സാങ്കേതിക വിദ്യ" ഉപയോഗിച്ച് അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയ്യപ്പെടുന്നവയാണ്.

ഒരു ശരാശരി മലയാളിപുരുഷൻ വിവാഹം കഴിക്കണമെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത്‌ 25 വയസു എങ്കിലും ആകണം.  17-25 വയസിലാണ്‌ "വികാരം" ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ ആകുന്നത്.  അതൊന്നു ശമിപ്പിക്കാൻ ചുറ്റിനും രതിചേച്ചിമാരെ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്ന പപ്പുക്കുട്ടന്മാരെ നമുക്ക് ചുറ്റും ധാരാളം കാണാം.  നമ്മുടെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയിൽ ഈ മാതിരി സദാചാര കേസുകളിൽ പെട്ട് പോയാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയേക്കാവുന്ന ഇമേജ് ഓർത്തു മാത്രമാണ് ഭൂരിഭാഗവും പിന്തിരിയുന്നത്.  ആ അസഹിഷ്ണുത തന്നെയാണ് ഇവരെയൊക്കെ വനരന്മാരായി പുനർജനിപ്പിക്കുന്നതും.  

ഇനി കാത്തുകാത്തിരുന്നോന്നു കല്യാണം കഴിച്ചാലോ, അന്ന് വരെ വായിച്ചതും അറിഞ്ഞതുമായ എല്ലാം വാത്സ്യായൻ പോലും മൂക്കത്ത് വിരല് വെക്കുന്ന നിലയിൽ സ്വന്തമാക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കും.  ആദ്യരാത്രിയിലെ അധികാരം സ്ഥാപിക്കൽ ഈയൊരു മനോനിലയുടെ ഭാഗമാണ്.  സ്നേഹമോ പ്രണയമോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരു ഉടമ്പടിയായി വിവാഹജീവിതം മാറുന്നത് ഇങ്ങനെ ആണ്.  ഇതിന്റെ പരിണതഫലം പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാവുന്ന വെറുപ്പാണെന്നു മിക്കവാറും പുരുഷകേസരികൾ അറിയാറില്ല.  രതി എന്നത് ഒരു വണ്‍ വേ  ട്രാഫിക്‌ ആവുന്നതും ഇങ്ങനെ ആണ്.  പെണ്‍കുട്ടികളിൽ പലരും ഈ മാതിരി പീഡനങ്ങൾ വീട്ടിൽ  പറയാറില്ല കാരണം അവരുടെ അമ്മമാർ അവരെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് പെണ്ണുങ്ങളാണ് എല്ലാം സഹിക്കേണ്ടാതെന്നാണ്.  നാട്ടുകാരോ ബന്ധുക്കളോ അറിഞ്ഞാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട് പോകാവുന്ന അന്തസ്സ് ഓർത്ത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ രതിവൈകൃതങ്ങൾ സഹിക്കുന്ന ഒരു പാട് പേരുണ്ട്. ബസിലും പൊതുസ്ഥലത്തും സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥ മറിച്ചല്ല. പബ്ലിക്‌ ട്രാൻസ്പോർട്ട് ബസുകളിൽ യാത്രക്കാരാണ് ശല്യക്കാരെങ്കിൽ പ്രൈവറ്റ് ബസുകളിൽ ചുമ്മാ ചിലക്കുന്ന വാതിൽക്കൽ ഞാലി കിളികളാണ് ഈ റോളിൽ.  ഈ പീഡനങ്ങളും ആരും പുറത്തു പറയാറില്ല കാരണം ആരും അവരെ സഹായിക്കാൻ ചെല്ലില്ല എന്നവർക്കറിയാം.  അഥവാ പറഞ്ഞാലും നന്നായി വസ്ത്രം ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങാനും വേണമെങ്കിൽ  യാത്ര തന്നെ ഒഴിവാക്കാനും ഉപദെശിക്കുമെന്നും അവര്ക്ക് നല്ല ഉറപ്പുണ്ട്.  

എനിക്കത്ഭുതം തോന്നിയ ഒരു കാര്യം ഇന്ത്യ ഒഴിച്ചുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രധാരണമാണ്.  സിംഗപോർ സ്ത്രീകള്ക്ക് സുരക്ഷിതത്വമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കേരളത്തിലെ സദാചാരപോലീസുകാർ കണ്ടാൽ തല്ലികൊല്ലാൻ പാകത്തിലുള്ള വസ്ത്രധാരണ രീതിയാണ്‌ ഇവിടെ കണ്ടുവരുന്നത്‌.  ഇവിടുത്തെ ആണുങ്ങളെല്ലാം impotent ആണെന്ന് ഏതു സദാചാരവാദിക്കും തോന്നിപ്പോകുന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു പെരുമാറ്റമാണ് ഇവിടുത്തെ പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളോട്  കാണിക്കുന്നത്.  സിങ്കപ്പൂർ പോലുള്ള ഒരു പീക്കിരി  നാടിനെ നീണ്ടു നിവര്ന്നു പരന്നു കിടക്കുന്ന ഇന്ത്യാമഹരാജ്യത്തോട് ഉപമിക്കാനൊ?   ലജ്ജാകരം.    അതെ, ലജ്ജാകരമാണ്.. കാരണം 2 വര്ഷം കൊണ്ട് അതിവേഗകോടതി ശിക്ഷവിധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡൽഹി പ്രതികളും ഗോവിന്ദചാമിമാരും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഇന്ത്യയെന്ന ഇൻക്രെടിബിൽ ആയിട്ടുള്ള രാജ്യത്തെ, ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ഇന്ത്യയിലാനെന്നോർത്തു മെട്രോയിൽ അടുത്ത് നിന്ന പെണ്ണിനെ തോണ്ടി ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ 9 മാസത്തെ ജയിൽ വാസവും ചന്തിക്കു ഒന്നാന്തരം 'പെടയും' കിട്ടിയ ഇന്ത്യക്കാരനുള്ള സിങ്ങപൂരിന്ടെ  അവസ്ഥയുമായി  താരതമ്യപെടുതുന്നത് തീര്ത്തും ലജ്ജാകരം തന്നെയാണ്.

 പ്രശ്നം കുടുംബം എന്ന എസ്ടാബ്ലിഷ്മെന്റിൽ നിന്നു  തുടങ്ങുന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ അമ്മമാർ ആണ്‍കുട്ടികളെ ആണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടപെടുന്നത്.  അവനെ 'ആണ്‍കുട്ടിയായി' വളർത്തി വലുതാക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിൽ അമ്മയും അച്ഛനും പെണ്ണിനെ ബഹുമാനിക്കാനോ  സ്നേഹിക്കാനോ  അവനെ പഠിപ്പിക്കാറില്ല.  അത് കൊണ്ടാണ് എല്ലാ വീട്ടിലും അനിയന്മാർ ചേച്ചിമാരെ ഭരിക്കുന്നതും അനുസരിപ്പിക്കുന്നതും. ഈ ആണ്‍കുട്ടി കല്യാണം കഴിക്കുമ്പോ ഭാര്യയെ നിലക്കുനിരത്താനും പഠിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രം.  നിയമമോ സമൂഹമോ കുടുംബമോ കൂട്ട് നിൽക്കാത്ത സ്ത്രീ സുരക്ഷിതത്വം പ്രാവർതികമാക്കാൻ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ ഒട്ടും എളുപ്പമല്ല. ഒരേ ഒരു ആശ്വാസം  ഞാനിപ്പോ സുരക്ഷിതയാണല്ലോ, എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരും.  പിന്നെ വെറുതെ എന്തിനീ അസ്വസ്ഥതകൾ?





















2014, ഡിസംബർ 6, ശനിയാഴ്‌ച

കുലസ്ത്രീകളും ആർഷഭാരതസംസ്കാരവും



"മലയാളി പെണ്ണ്" എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തുന്ന ഒരു രൂപമുണ്ട്.  സെറ്റ്സാരിയുടുത്ത, മുല്ലപ്പൂചൂടിയ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി.  വളരെ സന്തോഷം തരുന്ന ഒന്നാണ് അങ്ങനൊരു പെണ്ണിനെ കാണുന്ന നിമിഷം.  അത് നമ്മുടെ സംസ്കാരം അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ പൈതൃകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു ആശയം മാത്രമാണ്.  ഒരു സ്ത്രീയുടെ വേഷവും അവളുടെ സ്വഭാവവുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. കസവുമുണ്ടു അല്ലെങ്കിൽ ചുരിദാർ അല്ലെങ്കിൽ സാരി ഇതൊന്നുമല്ലാതെ എന്തെങ്കിലും ധരിക്കുമ്പോൾ നശിച്ചു പോകുന്നതാണീ പൈതൃകം അല്ലെങ്കിൽ സംസ്കാരം എങ്കിൽ തുമ്മിയാൽ തെറിക്കുന്ന മൂക്ക് പോലെ അങ്ങ് തെറിച്ചു പോട്ടെന്നു വേണം കരുതാൻ.  കാരണം വസ്ത്രധാരണം ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്.  ജീൻസും ലോങ്ങ്‌ ടോപും ധരിച്ച ഒരു പെണ്ണിനെ കാണുമ്പൊൾ സദാചാരം പോട്ടുന്നെങ്കിൽ അത് ഡ്രസ്സ്‌ മോശമായതിലുള്ള അമർഷമല്ല അവളുടെ അടക്കം, ഒതുക്കം എന്നിവയിലുള്ള വിശ്വാസക്കുറവിൽ നിന്നുണ്ടാവുന്ന കേവലം അസഹിഷ്ണുത മാത്രമാണെന്ന് നിസംശയം പറയാം. കാരണം സാരി എന്ന, ഏതു വശത്തു നിന്ന് നോക്കിയാലും നോക്കുന്നവന്  നയനാനന്ദം നല്കുന്ന, കേരളീയത മുറ്റിയ വേഷത്തേക്കാൾ, എന്ത് കൊണ്ടും പീഡനവികാരം ഉണർത്താത്ത ഒന്നാണ് ജീൻസ് എന്ന ആംഗലേയ വസ്ത്രം.  ഇപോളും നിങ്ങൾ ഈ ആശയത്തോട് വിയോജിക്കുന്നുന്ടെങ്കിൽ സാരിയുടെ മുകളിൽ  കോട്ട് നിര്ബന്ധമാക്കിയ സ്കൂളുകളിലെ അധ്യപികമാരോട് തിരക്കി നോക്കുക.  നമ്മുടെ സ്കൂളുകളിലെ 'കുഞ്ഞു' 'മലയാളി പുരുഷന്മാർക്ക്' കൌമാരത്തിന്റെ "കൌതുകം " കൂടുതൽ ഉണ്ടാവുന്നത് കുറച്ചൊക്കെ "കാണാൻ " പറ്റുന്ന അധ്യാപികമാർ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.

കേരളീയ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ നിന്ന് കുലസ്ത്രീ എന്ന ആശയതിലേക്കു തിരിച്ചു വരാം.  കുലസ്ത്രീ എന്നാൽ "തറവാട്ടിൽ പിറന്നവൾ" എന്നർത്ഥം.  ഇപ്പോൾ  ആരാണ് തറവാട്ടിൽ പിറക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കാം. ചില  സാങ്കേതികപരമായ പരിമിതികൾ കൊണ്ട്  തറവാട്ടിൽ പിറക്കാൻ പറ്റാതെ പോയത് കൊണ്ട് അവരെ നമുക്ക് "തറവാട്ടിൽ വളർന്നവർ" എന്നു വിളിക്കാം.  തറവാട് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ നാലുകെട്ടും നടുമുറ്റവും എന്നൊന്നും കയറി ചിന്തിച്ചു കളയരുത്.  തറവാട് എന്നാൽ കേരള പാരമ്പര്യം, ഭാരത സംസ്കാരം എന്നിവയൊക്കെ ജീവിതചര്യ ആക്കിയ സ്ത്രീരത്നങ്ങൾ എന്നൊക്കെ വിവക്ഷിക്കാം.  അങ്ങനൊരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഭാര്യയായി കിട്ടുന്ന പുരുഷൻ "പുണ്യം" ചെയ്തവനാണ്. ഈ സ്ത്രീകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുക്കൾ തറവാട്ടിൽ പിറക്കാത്ത അല്ലെങ്കിൽ വളരാത്ത 'ഫെമിനിച്ചികൾ' ആയിരിക്കും.  അവരെ 'തറ'പറ്റിക്കാൻ  ഏതറ്റം വരെ പോകാനും മേല്പറഞ്ഞ തറവാടികൾ മടിക്കാറില്ല.  എല്ലാ മേഖലകളിലും തറവാടിത്തം പുലർത്തുന്ന ഇക്കൂട്ടർ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിലെ സെലിബ്രിറ്റികൾ ആയിരിക്കും.  സോഷ്യൽ പ്രൊഫൈലുകൾ പരസ്യമോഡലുകളെ അതിശയിപ്പിക്കും വിധം ഫോട്ടോകൾ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു പുരുഷതറവാടികളുടെ ഇക്കിളിപെടുത്തുന്ന കമന്റുകളും ലൈക്കുകളും വാരികൂട്ടുന്ന ഇവർ ഫോട്ടോകൾ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്താണ് 10000 അനുയായികളെ (ഫോളോവെർസ്) സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.  ഇവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരും നല്ലോന്നാന്തരം
എഴുത്തുകാരായിരിക്കും.  അത് "ഓട്ടപാത്രത്തിൽ ഞണ്ട് വീണാൽ ലോടലോടലോ" എന്ന പഴയ ഒരു സിനിമാഗാനവുമായി സാമ്യം തോന്നുന്ന രീതിയിൽ ആണെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് തോന്നുന്നെങ്കിൽ അത് കേവലം നിങ്ങളുടെ ആസ്വാദനശേഷിയുടെ കുറവോ അസൂയയോ മാത്രം.  

ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും പലരൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും വളരെ എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താൻ പറ്റുന്നവരാണ് ഇകൂട്ടർ.  ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ആരെങ്കിലും ബസിൽ വെച്ച് ശല്യം ചെയ്തെന്നു കരുതുക.  അവൾ പ്രതികരിച്ചു, വേണമെങ്കിൽ കരണത്തോന്നു പൊട്ടിച്ചു എങ്കിൽ അവളെ ഏറ്റവും അധികം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതും വൃത്തിയായി വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ ഉപദേശിക്കുന്നതും ഇവരായിരിക്കും.  അത് വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല, ആർഷഭാരത സംസ്കാരം  ഏതു സന്ദർഭത്തിലും ഊട്ടി ഉറപ്പിക്കേണ്ടത് അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് ഈ സാധ്വികൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.  അത് പോലെ തന്നെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു എന്ന്  കേൾക്കുമ്പോൾ അത് വല്ലവനും പിഴപ്പിച്ചിട്ടായിരിക്കുമെന്നും, അഴിഞ്ഞു നടന്നപ്പോ ഓർക്കാത്തതിന്റെ പരിണതഫലമാണെന്നും  വിളിച്ചു കൂവി പുരുഷതറവാടികളുടെ കയ്യടി വാങ്ങാനും ഇവര്ക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ല.  എന്നിരുന്നാലും ഏതു കാര്യത്തിലും വളരെ പക്വമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ഇവർ പ്രണയത്തിലും ആ പക്വത വെച്ച് പുലര്ത്തുന്നത് കാണാം.  പ്രണയം എന്നത് വിവാഹവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ഒന്നാണെന്ന പുരോഗമനആശയത്തിൽ അടിയുറച്ചു  വിശ്വസിക്കുന്നവരാനിവർ.  നല്ല കാശും ജോലിയും സൌകര്യങ്ങളും ഉള്ള, ഒരു "ബാധ്യതകളും" ഇല്ലാത്ത ഒരു പുരുഷനെ വിവാഹം കഴിച്ചു പെട്ടെന്ന് പക്വമതികളായ ഭാര്യമാരാവാനും പഴയ കാമുകനെ സ്വന്തം റിസ്കിൽ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചയക്കാനും, തന്റെ കുഞ്ഞിനു പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമ്മക്കായി  അവന്റെ പേരിടാനും തക്ക മനസ്വിനികളാണ് ഇക്കൂട്ടർ.  

ആർഷഭാരതസംസ്കാരം   നിലനിര്ത്താൻ വേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നവരും അവർക്ക് പിന്തുണയുമായി ഇറങ്ങുന്ന നാരീമണികളും ഒരു കാര്യം മറന്നു പോകുന്നു.  ഇന്നത്തെ കേരളത്തിന്റെയും, ഭാരതത്തിന്റെ ആകെയും സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ ലോകത്തിലെ അല്പമെങ്കിലും വികസിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ നാടുകളെക്കാളും പരിതാപകരമാണ്.  അതിനു മറ്റു നാടുകളിലെ സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ എന്താണെന്നു മനസിലാക്കണം.  'സാംസ്കാരികമായി'  ഇന്ത്യയേക്കാൾ അല്ലെങ്കിൽ കേരളത്തേക്കാൾ വളരെ പിന്നിൽ നില്ക്കുന്ന ഇന്തോനേഷ്യയും ചൈനയും പോലുള്ള നാടുകളിൽ സ്ത്രീകള്ക്ക് ഇതിലും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്, സുരക്ഷിതത്വമുണ്ട്‌.  ഇതൊന്നും നല്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സംസ്കാരം കൊട്ടിഘോഷിച്ചു മഹത്തരമാണെന്നു പറഞ്ഞു. അത് അല്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവരെ അടിച്ചമർത്തുന്നത്, ഇരുട്ടു കൊണ്ട് ഓട്ട അടക്കുന്നപോലെ വിഡ്ഢിത്തമാണ്.  കുലസ്ത്രീകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ മേധാവിത്വവ്യവസ്ഥിതിയും, അവിടെ സേഫ് സോണ്‍ കണ്ടെത്തുന്ന തറവാടികളായ സ്ത്രീകളും, അവരുടെ സാംസ്‌കാരികപുരോഗമനവാദവും  ഇത്രയും അധപതിച്ചു പോയ ഒരു സമൂഹത്തിനെ വീണ്ടും പടുകുഴിയിൽ തള്ളിയിടുകയെ ഉള്ളൂ.  അത് മറ്റുള്ളവന്റെ അമ്മക്ക് പ്രാന്തു വന്നാൽ കാണാൻ നല്ല ചേലാണെന്നുള്ള മനോനിലയോടെ കണ്ടു രസിക്കാം,  നമ്മുടെ അമ്മക്ക് പ്രാന്ത് വരുന്ന വരെ.










2014, ഡിസംബർ 2, ചൊവ്വാഴ്ച

ശ്ലീലവും അശ്ലീലവും



ഇന്നത്തെ മലയാളി സമൂഹം ഒരു വല്ലാത്ത ആശയകുഴപ്പത്തിലാണ്.  അവര്ക്കിപ്പോ മലയാളത്തിലെ ചില വാക്കുകളുടെ അർഥം പിടികിട്ടുന്നില്ല.  പീഡനം, സദാചാരം, അശ്ലീലം ഇതെല്ലാം ആ പട്ടികയിൽ വരുന്ന വാക്കുകളാണ്. മറ്റു രണ്ടു വാക്കുകളും അവിടെ നില്ക്കട്ടെ.നമുക്ക് അശ്ലീലത്തെ പറ്റി 
ചിന്തിക്കാം.  അശ്ലീലത്തിൽ നിന്ന് ശ്ലീലത്തിലേക്ക്  വലിയ ദൂരമുണ്ട്. നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? വ്യക്തമാക്കാം .

രംഗം ഒന്ന് : ഒരാൾ അയാളുടെ  പെണ്സുഹൃതിനോട് പൊതുസ്ഥലത്ത് നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നു.  അവർ അപ്പൊൾ  വ്യകതിപരമായ കാരണങ്ങളാൽ നിയന്ത്രണം വിട്ടു കരയുന്നു.  അയാൾ  തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു..... ഇതു അശ്ലീലം. 

രംഗം രണ്ട് :  നിങ്ങളുടെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ പ്രണയഭ്യർത്ഥന നിരസിച്ച ഒരു പെണ്ണിനെ കയറി പിടിച്ചു ചുംബിക്കുന്നു.  ഇതു ശ്ലീലം.  

രണ്ടാമത്തെ രംഗത്തിൽ നിങ്ങള്ക്കവനെ തോളിൽ തട്ടി അഭിനന്ദിക്കാം. ആ നിമിഷത്തെ നിർവൃതി വർണിക്കാൻ പറയാം, കേൾക്കാം, ആസ്വദിക്കാം.  ആദ്യത്തെ രംഗത്തിലെ പോലെ  അശ്ലീലമായത് കാണുന്ന നിങ്ങൾ പ്രതികരിക്കാതിരിക്കരുത്.  അങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ നിങ്ങൾ ഈ സമൂഹത്തോട് ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാവും അത്.

നമ്മുടെ സിനിമകളിലും ഈ ആശയകുഴപ്പം കാണാം.  ഒരാളെ നടുറോഡിൽ  ഇട്ടു വെട്ടികൊല്ലുന്നു.  അങ്ങനൊരു രംഗം തെറ്റില്ലാത്ത ഒന്നാണ്.  പക്ഷെ രണ്ടു പ്രണയികൾ ചുംബിക്കുന്നത് സ്ക്രീനിൽ  വരുമ്പോ ചാനൽ മാറ്റുന്നതാവും നല്ലത്. അത് ഭാര്യയുടെ മുന്നില് ഇരുന്നു കാണുന്നത് ശരിയല്ല.  അത് പിന്നെ യുടുബിൽ ആ രംഗത്തിൽ അഭിനയിച്ച "നടിയുടെ ലിപ് ലോക്ക് "  എന്ന പേര് വെച്ച് സെർച്ച്‌ ചെയ്തു കാണാവുന്നതല്ലെ ഉള്ളൂ.  

ആശ്ലീലത്തിനു ലിംഗഭേദവും ഉണ്ട്.  ആണ്‍  എന്ത് കാണിച്ചാലും അത് അശ്ലീലമല്ല.  ഉദാഹരണത്തിന്, നടന്നു പോകുന്ന വഴിയിൽ  ഒരാൾ നമ്മളെ നോക്കി നിന്ന് സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ അതിനെ അശ്ലീലത്തിൽ ഉള്പ്പെടുത്താൻ പറ്റില്ല.  കാരണം അത് കാണുമ്പൊൾ പെണ്ണിന് വികാരം ഉണരുന്നില്ലല്ലോ.  പക്ഷെ ഒരു പെണ്ണ് ജീൻസ്, ലെഗ്ഗിങ്ങ്സ് മുതലായ വേഷങ്ങൾ ഇടുന്നതും  അത് ഇറുകി പിടിചിരിക്കുകയോ സൈഡ്  അല്പം ഓപ്പണ്‍ ആയി ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അത് അശ്ലീലമാണ്.  കാരണം ആണിന് പെട്ടെന്ന് ലൈംഗികവികാരം ഉണരും.  ആണിന്റെ വികാരം ഒരു വീര്പ്പിച്ച ബലൂണ്‍ പോലെയാണ് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പൊട്ടാം.  പൊട്ടിയാൽ പിന്നെ സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നിനും അവനെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.  അശ്ലീലം കാണിച്ചു അവനെ ഉണർത്തിയ അവളാണ് തെറ്റുകാരി.

വീട്ടില് ചോദിക്കാനും പറയാനും അച്ഛനോ അമ്മയോ ആങ്ങളമാരോ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കുറെ പെണ്ണുങ്ങൾ കുറെ ചെക്കന്മാരേം കൂട്ടി ചുംബനസമരം നടത്തി.  തികഞ്ഞ അശ്ലീലം.  കേരള ചരിത്രത്തിൽ ഇതു വരെ ആരും ചുംബിചിട്ടില്ല.  ചുംബനം എന്നത് ബി ഗ്രേഡ് മലയാള സിനിമകളിൽ കാണുന്ന 'ആക്രാന്തം' മാത്രമാണ്. 
  
പൊതുനിരത്തിൽ  മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നത് ശെരിയാണോ?  എന്ന് ചുംബനസമരത്തിനിടെ ആരൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നതു  കേട്ടു.  എന്തൊരു വിവരക്കേടാണ് ഇതു?  മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നത് ഒരു മാനുഷികമായ ആവശ്യമാണ്.  അതിനെ ചുംബനവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്നത് തന്നെ വലിയ തെറ്റാണ്. ജീവിക്കാൻ ചുംബിക്കണമെന്നില്ല.  പക്ഷെ മൂത്രം ഒഴിക്കുക എന്നത് ജൈവികമായ അനിവാര്യത ആണ്.  അത് ചില കന്നാലികളെ പോലെ നടന്നു പോകുന്ന വഴിയിലാകുമ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ആത്മസുഖം ഈ പരിഷ്കാരം പറയുന്ന ജനതയ്ക്ക് മനസിലാകില്ലല്ലോ.

പഠിച്ചതും വായിച്ചതും മനസിലാക്കിയതുമായ വാക്കുകളും അർത്ഥങ്ങളും എല്ലാം തെറ്റാണെന്ന് മനസിലാക്കി നിസ്സഹായതയോടെ  നില്ക്കുന്ന ചിലരെങ്കിലും ഇതൊക്കെ ശെരിയായ അർത്ഥത്തിൽ മനസിലാക്കുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടാവുമോ? ഉണ്ടായാലും ഇല്ലെങ്കിലും അശ്ലീലം ശ്ലീലം ആവുന്നതും ശ്ലീലം അശ്ലീലം ആവുന്നതും ഇന്ത്യ എന്ന മഹാരാജ്യത്തെ മാത്രം പ്രതിഭാസം ആണെന്ന് കിണറ്റിലെ തവളകൾ തിരിച്ചറിയാത്തിടത്തോളം എല്ലാം ഇതു പോലെ തന്നെ ഉണ്ടാവും.  എന്നും.  





2014, നവംബർ 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഫെമിനിസവും പുരോഗമനവാദവും




 ഒരു പുരോഗമന വാദി സ്ത്രീ സമത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന പെണ്‍ സുഹൃത്തിനോടു: ഞാനൊരു പുരോഗമനവാദിയാണ്.  ഞാൻ സ്ത്രീകളെ വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കുന്നു.  അവർ അവരുടെ കഴിവുകള സ്വയം തിരിച്ചറിയുകയും സമൂഹത്തിന്റെ മുഖ്യധാരയിലെത്താൻ പരിശ്രമിക്കുകയും വേണം. അടുക്കളയിൽ തളച്ചിടെണ്ടതല്ല അവളുടെ കഴിവുകൾ. കുട്ടിയുടെ പോസ്റ്റുകൾ നന്നായിരിക്കുന്നു.  എന്ത് ശക്തം ആണ് വാക്കുകൾ.  ഇനിയും എഴുതണം.. എന്റെ എല്ലാ പിന്തുണകളും (ലൈക്‌ ആയിരിക്കണം)

പുരോഗമനവാദി മറ്റൊരു പുരോഗമനവാദിയായ ആണ്‍സുഹൃത്തിനോട്‌:  അളിയാ നീ ഇന്നലെ അയച്ച മറ്റേ വീഡിയോ ഉണ്ടല്ലോ.  എന്റെ മച്ചൂ എന്നാ ചരക്കാ.  ഞാൻ ഇന്നലെ തകർത്തു. നീ അയച്ച രണ്ടാമത്തെ വീഡിയോ ഉണ്ടല്ലോ 'ഒരു ചേച്ചി കൊച്ചിന് പാലുകൊടുക്കുന്നെ' അത് പകുതിയെ ഒള്ളല്ലോ. ഛെ, വെറുതെ MB കളഞ്ഞു.  പിന്നൊരു ന്യൂസ്‌ ഉണ്ട്, നീ പറഞ്ഞ മറ്റെ  പീസ് ഇല്ലേ, ഹാ അളിയാ,  നമ്മടെ മറ്റേ ഗ്രൂപ്പിൽ കണ്ട ആ ഫെമിനിസ്റ്റ് പെണ്ണെ.  അവളോടൊന്ന് മുട്ടി നോക്കി. ഇത്തിരി പാടാണ്. എങ്കിലും ഒന്ന് ശ്രമിക്കണം.  ഫോട്ടോ ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ബ്ലോക്ക്‌ ആണ്. @@#$$.

പുരോഗമനവാദി വീട്ടിൽ ഭാര്യയോട്‌ :  എടീ, നീ എന്തൊന്ന മൊബൈലിൽ ഇട്ടു  ഇടക്കിടെ തോണ്ടിക്കോണ്ടിരിക്കുന്നെ?  നിന്റെ മറ്റവൻ അതിലുണ്ടോ?  അന്നേ വിചാരിച്ചതാ, വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ള പെണ്ണിനെ കെട്ടിയാൽ അവളെ ജോലിക്ക് വിട്ടില്ലേലും അവള് ചൊല്പ്പടിക്ക് നിൽക്കില്ലെന്ന്.  നിന്റെ കെട്ടിയത് ഞാനാണേൽ, നിനക്ക് ചെലവിനു തരുന്നത് ഞാനാണേൽ  നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാനും, നീ എന്ത് ചെയ്യണം, ചെയ്യേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിക്കാനും എനിക്ക് അവകാശം ഉണ്ട്.  

ഇതാണ് നമ്മുടെ പുരോഗമനവാദസമൂഹത്തിന്റെ പരിച്ചേദം.  എന്താണീ പുരോഗമനവാദം? ആ വാക്കിനെ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ വിഭജിക്കാം.  പുരോഗമനം+വാദം.  പുരോഗതിയിൽ എത്താനുള്ള വാദം.  എന്താണ് അപ്പൊ പുരോഗതി.  പുരോഗതി എന്നാൽ നമുക്ക് "പുറമെ" മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാനുള്ള "ഉന്നതമായ ചിന്ത" ആകുന്നു.  ഇതു ആണിനും പെണ്ണിനും ഉണ്ട്.  പുരോഗമന വാദികളായ ചില പെണ്സിംഹങ്ങൾ സൈബർ സ്പേസിൽ ഘോരഘോരം പ്രസംഗിക്കുകയും ഒളിച്ചിരുന്നു മറ്റു പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ പാരവെക്കുകയും അല്ലെങ്കിൽ വെപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു ഈ പുരോഗമനവാദത്തിന്റെ പരിണതഫലമാണ്.  മേല്പറഞ്ഞ പുരോഗമന വാദികൾ സ്ഥിരം പറഞ്ഞു കേൾക്കാറുണ്ട്.  ഞാൻ പുരോഗമനപരമായി ചിന്തിക്കുന്നു എന്ന് കരുതി എനിക്ക് ഫെമിനിസം എന്നത് അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല. അപ്പൊ എന്താണീ ഫെമിനിസം? മുകളില പറഞ്ഞതാണ്‌ നിങ്ങളുടെ പുരോഗമനവാദം എങ്കിൽ  നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും ഫെമിനിസം എന്ന കോണ്‍സെപ്റ്റ് അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല  കാരണം ഫെമിനിസത്തിന്റെ നിർവചനം താഴെ പറയും പ്രകാരമാണ്. 

  1. "Feminism is a collection of movements and ideologies aimed at defining, establishing, and defending equal political, economic, cultural, and social rights for women. This includes seeking to establish equal opportunities for women in education and employment."
ഫെമിനിസം എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ ഭൂരിഭാഗം കേരളീയര്ക്കും(ആണ്‍പെണ്‍ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ) ചൊറിച്ചിൽ ഉണ്ടാവുന്നത് സാധാരണയാണ്.  അതിനു കാരണം ചില കൊച്ചമ്മ (ഫെമിനിസ്റ്റ്) എന്ന ലേബലിൽ നടക്കുന്ന ഉടായിപ്പ് അമ്മായിമാർ ആണെന്നുള്ളത്‌ ചെറിയൊരു സാധ്യത മാത്രമായി തള്ളികളയുന്നു.  പുരുഷ മേധാവിത്വം അരങ്ങു വാഴുന്ന നമ്മുടെ സാക്ഷരസമൂഹത്തിൽ ആണിനു ഭരിക്കാനും  പെണ്ണിനു ഭരിക്കപ്പെടാനും  ഉള്ള മനോഭാവം എല്ലായിടത്തും  പ്രകടമാണ്.  ആണ്‍ എന്ന സുപ്രീം പവർ പെണ്ണിൽ ഉണ്ടാക്കി എടുക്കുന്ന, ക്രമേണ അവളുടെ ഉള്ളിൽ  വളരുന്ന  ഒരു വികാരമാണ് കീഴ്പെടാനും അടിമപ്പെടാനും ഉള്ള മനോനില.  അതിൽ നിന്ന് മോചിതയാവാൻ അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല കാരണം 'സേഫ് സോണ്‍' നഷ്ടപെടുത്താനുള്ള ഭയം.  സ്വന്തമായി വിദ്യാഭ്യാസവും ജോലിയും എല്ലാം ഉള്ള പെണ്‍കുട്ടികൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നരകിക്കുന്നത് ഈ മിഥ്യബോധം കൊണ്ട് മാത്രമാണ്.  ഇങ്ങനെ പെണ്ണിനെ ആക്കിതീർക്കുന്നതിനു പിന്നിലുള്ള രണ്ടാമത്തെ വില്ലൻ  സമൂഹം ആണ്.  അതിനു ഉദാഹരണമാണ്‌ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ വീടിന്റെ വാതിലിൽ രാത്രി മുട്ടുന്ന അയല്പക്കകാരനായ സദാചാരവാദിയും വാതിൽ തുറക്കാതെ വരുമ്പോൾ അപവാദം പറഞ്ഞു പരത്തുന്ന അയാളുടെ  സദാചാര കവലപ്രസംഗവും.

ഫെമിനിസം എന്നാൽ ആണിനെ തുടലിലിട്ടു നടത്തുക എന്നതാണ് എന്ന് ചില സൂപ്പർ താരങ്ങൾ ചില സൂപ്പർ സംവിധായകരുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ജീവന്കൊടുത്തു അനശ്വരമാക്കാൻ വേണ്ടി സിനിമകളിൽ നടത്തിയ വിടുവായത്തരം മാത്രമാണ്.  ലോകത്തൊരിടത്തും അങ്ങനൊരു സമവാക്യം ഫെമിനിസതിനില്ല.  അത് പുരുഷവിദ്വേഷമല്ല. പുരുഷവിദ്വെഷം എന്നാൽ  'misandry' എന്നതാണ് ഇംഗ്ലീഷിൽ ഉള്ള വാക്ക്.  അതാണ് കിംഗ്‌ പോലുള്ള സിനിമകളിൽ  നായകൻ ചവച്ചു തുപ്പുന്ന കൊച്ചമ്മ സംസ്കാരം.  അത് കേട്ട് വിശ്വസിച്ചു തുല്യഅവകാശത്തിനും  കുറഞ്ഞ പക്ഷം ഒരു സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അല്പം മനുഷ്യത്വത്തിനു എങ്കിലും  വേണ്ടി വാദിക്കുന്ന റിയൽ ഫെമിനിസ്ടുകളെ വെറുതെ തെറ്റിധരിക്കുകയാണ് അല്ലെങ്കിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയാണ്.

പെണ്ണായി ജനിച്ചു പോയത് ആരുടേയും തെറ്റല്ല.  പെണ്ണിന് വേണ്ട അവയവങ്ങൾ ഉണ്ടായതും ഒരു തെറ്റല്ല. പക്ഷെ അവളെ "wonderful instrument for enjoyment" ആയി കാണുന്നത് ഒരു വൈകൃതം ആണ്.  അതിനിനി എന്തൊക്കെ ന്യായീകരണങ്ങൾ നിരത്തിയാലും, അവളുടെ വസ്ത്രധാരണവും, രാത്രി സഞ്ചാരവും പ്രകൊപിപ്പിചെന്നു പറഞ്ഞാലും അതൊക്കെ എന്ത് ആഭാസവും കാണിക്കാനുള്ള കേവലം ന്യായീകരണങ്ങൾ മാത്രം.  അല്പം ഒരു പരസ്പരബഹുമാനം മതി ഇതു നിയന്ത്രിക്കാൻ.  അത് കേരളസമൂഹത്തിലും "വളരെ കർക്കശമായ" നിയമവ്യവസ്ഥ നിലനില്ക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിലും ഒരിക്കലും പ്രാവർത്തികമല്ല.  പക്ഷെ പ്രവർത്തികമായ ഒന്നുണ്ട്.  സ്വയം തിരിച്ചറിവ്.  പെണ്ണിന് കൊടുക്കാവുന്ന ബഹുമാനം, പരിഗണന. അത് ഭാര്യ ആയാലും അന്യ പെണ്ണ് ആയാലും. അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ ആണുങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചില അവയവങ്ങൾ മാത്രമാണെന്ന് പെണ്ണിനും തോന്നുന്നുണ്ടാവും.  അവളതു പേടികൊണ്ട് പുറത്തു പറയില്ലെന്ന്  മാത്രം.






2014, നവംബർ 24, തിങ്കളാഴ്‌ച

പ്രണയം



ഒരുപാടു കേട്ട് പഴകിയ എന്നാലും ഒരിക്കലും കുളിര്മ നഷ്ടപെടാത്ത ഒരു വികാരമാണ് പ്രണയം. പക്ഷെ ഇന്നത്തെ ചുറ്റുപാടുകളിൽ അർത്ഥവും സ്വത്വവും നഷടപെട്ടു, ചിലപ്പോലൊരു കാലത്ത് അർത്ഥരഹിതമായി അനായാസം മാറാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു വികാരമാണ് പ്രണയം.  പ്രായത്തിനു അനുസരിച്ച് മാറുന്ന ഒരു അർത്ഥമാണ്  എന്റെ കണ്ണിൽ പ്രണയത്തിനു ഉള്ളത്.  കൗമാരത്തിലെ പ്രണയത്തിന്റെ അർഥം യൗവനമാവുമ്പോൾ  മറ്റൊന്നാവുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ കുറച്ചു കൂടി പക്വമാവുന്നു.  പ്രായം ഏറും തോറും ഈ വികാരം ചിലരിൽ നശിക്കുന്നു മറ്റുചിലരിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നുന്നു.  

പ്രണയമെന്നത് എല്ലാ രീതിയിലും ആർദ്രമായ ഒരു വികാരമാണ്.  അത് വ്യക്തിനിഷ്ടവുമാണ്.  മനസ്സിൽ മൃദുല വികാരങ്ങൾ അല്പമെങ്കിലും ഉള്ള ഒരാൾക്ക് നല്ല ഒരു കാമുകനോ കാമുകിയോ ആകാൻ അനായാസം കഴിയും.  പക്ഷെ ഇന്നു  കാണുന്ന, പ്രണയം എന്ന് പലരും വിളിക്കുകയും, നഷ്ടപെടുമ്പോൾ നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ "വികാരം" പ്രണയമാണോ അല്ലയോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല.  കാരണം പ്രണയത്തിൽ നഷ്ടപെടലോ നേടിയെടുക്കാലോ ഇല്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പൂവിനെ നമുക്ക് രണ്ടു രീതിയിൽ ആസ്വദിക്കാം. ഒന്ന്, അതിനെ പറിച്ചെടുത്തു കയ്യിൽ വെച്ച് 'സ്വന്തം' എന്ന് അഹങ്കരിച്ച് ആസ്വദിക്കാം.  രണ്ട്, ചെടിയിൽ തന്നെ നിർത്തി അതിനെ അതിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ വിട്ടു മാറി നിന്ന് കണ്ടു ആസ്വദിക്കാം.  പ്രണയവും ഇതു പോലെ ആണ്.  നമ്മുടെ 'സ്വന്തം ആകണം' നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്ന ആൾ എന്ന് കരുതി ജീവിതപങ്കാളി ആക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.  പക്ഷെ അയാൾ/അവൾ  ഒരു വ്യക്തി ആണ്.  അവർക്ക് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം, വികാരങ്ങൾ, വിചാരങ്ങൾ  എല്ലാം ഉണ്ടെന്നു മറന്നു പോവുമ്പോൾ കയ്യിലിരുന്നു വാടി പോകുന്ന പൂവ് പോലെ ആ പ്രണയവും മായാൻ തുടങ്ങുന്നു. 

പ്രണയം എന്നത് ജൈവശാസ്ത്രപരമായി സെക്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എങ്കിലും അതിന്റെ പൂർണത സെക്സിൽ ആണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് ഒരു തരo  പ്രാകൃതമായ രീതിയാണ്‌.  കാരണം പ്രണയത്തിനു പല തലങ്ങളുണ്ട്.  ഓഷോ പറയുന്ന പ്രകാരം പലതരത്തിലുള്ള പ്രണയങ്ങളിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ് സെക്സിൽ അവസാനിക്കുന്നത്‌.  ഒരാളോടുള്ള പ്രണയം അയാളുമായുള്ള സെക്സിൽ അവസാനിക്കുകയും അതിനപ്പുറം അയാളോടുള്ള വികാരം വറ്റിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ  അതിനു അനിമൽ സെക്സിൽ നിന്ന് വലിയ വ്യത്യാസം ഒന്നുമില്ല.  മറ്റൊരു രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ ജൈവിക ആവശ്യകതക്കപ്പുറം അതിനെ പ്രണയം എന്ന് വിളിച്ചതാണ് തെറ്റ്. എന്നിരുന്നാലും ആഴത്തിലുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ പ്രകടനമാണ് സെക്സ്. ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത, മടുക്കാത്ത ഒരു ഒന്നുചേരലാണ്   അതിൽ നിന്നും കിട്ടുന്നത്. അപ്പോൾ പ്രണയം പോലെ രതിയും വിശുദ്ധമാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. പക്ഷെ പ്രണയത്തെയും രതിയും അങ്ങനെ കാണാനോ ആസ്വദിക്കാനോ നമ്മുടെ സമൂഹം തയ്യാറല്ല.  അതൊക്കെ വലിയ തെറ്റുകൾ ആയിട്ടാണ്‌ മതങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.  സദാചാരത്തിന്റെ മേല്ക്കുപ്പായത്തിനുള്ളിൽ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ 'ചുംബനം' പോലും പാപം ആകുന്നത്  അതുകൊണ്ടാണ്.   

എന്റെ ഭാര്യ അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവ്  എന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്താണെന്നും അതിനു താനല്ലാതെ മറ്റൊരു അവകാശി ഇല്ലെന്നുമുള്ള തോന്നലിൽ നിന്നാണ് ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെയും,  ഭർത്താവു ഭാര്യയുടെയും സ്വകാര്യതകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു തുടങ്ങുന്നത്.  ഒരു തരo  അരക്ഷിതാവസ്ഥ ആണ് ഇതിനു പിന്നിൽ.  അവരുടെ പേർസണൽ ഐ ഡി തുറക്കാനും പരിശോധിക്കാനും ഹിസ്റ്ററി തോണ്ടാനും തോന്നുന്നത് ഈ അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെ പരിണതഫലം മാത്രം.  അത് അവൾ/അവൻ വഴിതെറ്റാതിരിക്കാൻ ആണെന്നാണ് വാദം എങ്കിൽ നമ്മുടെ 'സ്വന്തം' ആകുന്നതിന്  മുൻപ്  തെറ്റാത്ത വഴി പിന്നെ തെറ്റുന്നെങ്കിൽ  അതിനുള്ള ഉത്തരവാദി നമ്മൾ മാത്രമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്ത എന്തോ ഉണ്ട് എന്നാണ് അർത്ഥം. അത് ഉറപ്പായും 'സ്വന്തമാക്കലില്ലാത്ത പ്രണയം' അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. നല്ലൊരു മനസും, വികാരങ്ങളും, വിചാരങ്ങളും ഉള്ള ഒരു  സാധാരണക്കാരനോ/ സാധാരണക്കാരിയോ,  തന്നെ മാത്രം പ്രണയിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു പങ്കാളിയെ ചതിക്കാൻ തയ്യാറാവില്ല.  അതാണ് പ്രണയത്തിൻറെ  ശക്തി. അഥവാ അവർക്കാരോടെങ്കിലും ആകർഷണം തോന്നുന്നു എങ്കിൽ അത് ആദ്യം നമ്മളോട് പങ്കുവയ്ക്കാൻ പോലും അവർ തയ്യാറാവും.  

ജീവിതം എന്നത് സ്വന്തമാക്കലിനോ  പിടിച്ചടക്കലിനോ  ഉള്ള വേദി അല്ല. എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ അവകാശം  ഉള്ളത് പോലെ എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും/ ഭർത്താവിനും അവകാശം ഉണ്ട്.  അവനും/ അവൾക്കും പേർസണൽ സ്പേസ് ഉണ്ട് എന്ന ഒരു വിശാലമായ ചിന്ത കൊണ്ട് മാറ്റാവുന്ന ഒരുപാടു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.  ജീവിതം ഒരു സമൂഹത്തിനോ, മതത്തിനോ, കുടുംബത്തിനോ വേണ്ടി ജീവിച്ചു തീർക്കാനുള്ളതല്ല. എന്റെ ജീവിതം എന്റേത് മാത്രമാണ്.  അതിൽ കടന്നു പോയതൊക്കെ ഇനി തിരിച്ചു പിടിക്കാവുന്നതല്ല.  എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പൊട്ടിപോകാവുന്ന ഒരു കുമിളയുടെ ആയുസ്സിൽ ജീവിക്കുന്ന നമ്മൾ ആർക്ക് വേണ്ടിയാണു ജീവിക്കേണ്ടത്? വെറുതെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കുക.

(ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം എന്റെ വീക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം. തെറ്റാവാം ശരിയാവാം.  എന്ത് തന്നെ ആയാലും ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു)

















2014, നവംബർ 21, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വ്രണപ്പെടുന്ന മതവികാരം




എന്താണ് മതവികാരം?  ശരിക്കും മതത്തെ ഒരു വികാരമായി കാണുന്നത് ശരി ആണോ ?  ഭാവി എന്നതു ഒരു  ഉറപ്പുമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിൽ, മനുഷ്യന്റെ മനസിന്റെ ഒരു അഭയകേന്ദ്രമായ ദൈവം എന്ന അതിന്ദ്രിയ ശക്തിയിൽ  നിന്നുണ്ടായ മതം എന്ന ചട്ടക്കൂട് നമ്മുടെ ഉള്ളില സ്നേഹവും ദയയും സഹാനുഭൂതിയും ഒന്നുമില്ലാത്ത, ഒന്നുമല്ലാത്ത, ഒരു "വികാരം" ആയി വളര്ന്നതും വളർത്തിയതും  അതിൽ നിന്ന് നേട്ടം ഉള്ള ചിലരുടെ സ്വാർത്ഥത അല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലുമായി തോന്നുന്നെങ്കിൽ അത് തികച്ചും നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളുടെ കുഴപ്പം മാത്രം.

ഭ്രാന്താശുപത്രിയിൽ പല തീവ്രതയിൽ ഉള്ള ഭ്രാന്തന്മാർ ഉള്ളത് പോലെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലും പല രീതിയിൽ ഈ "വികാരം" ഉള്ളവരെ കാണാം.  ചില ആളുകള് ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുമ്പോൾ  സ്വന്തം ജാതിയാണ് അല്ലെങ്കിൽ മതമാണ്‌ എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ വളരെ അധികം സന്തോഷിക്കുകയും "മുൻജന്മബന്ധം" ഉള്ള പോലെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നതായി കാണാറുണ്ട്.  മറ്റുചിലർ ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു സ്വന്തം മതക്കാരെ മാത്രം പ്രീണിപ്പിച്ചു ഭരിക്കുന്നത്‌ കാണാം.    എന്തിനു കൂടുതൽ പറയണം?  ദൈവത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിനെ തന്നെ  ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലെ അഗ്രഗണ്യരായ ആളുകളുടെ കയ്യില പോലും ചരട് ജപിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കാണാം.  റോക്കറ്റ്  വിക്ഷേപിക്കുന്നത് പോലും ഗണപതിഹോമം നടത്തിയിട്ടാവുംപോൾ  പഠിച്ചതിലോ  തെളിയിക്കപ്പെട്ടതിലോ ഉള്ള വിശ്വാസകുറവും തെളിയിക്കപെട്ടിട്ടില്ലാത്തതിൽ ഉള്ള ഉറച്ച  വിശ്വാസവും വ്യക്തമാണല്ലോ.

പുറമെ പുരോഗമനം നടിക്കുന്നവർ പോലും ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തരല്ല. കവലകളിൽ  പ്രസംഗങ്ങൾ കാഴ്ചവെക്കുകയും താണജാതിക്കാരന്ടെ ഉന്നമനത്തിനായി രാപകലില്ലാതെ പാടുപെടുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മായിമാരും അമ്മാവന്മാരും  സ്വന്തം മകനോ മകളോ അങ്ങനെ ഒരാളെ വിവാഹം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരെ വീട്ടില് നിന്ന് പുറത്താക്കുന്ന  രീതിയിൽ കാര്യങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുന്നത് കാണാം.  ദളിതനും ആദിവാസിയും എന്നും വെറുക്കപെട്ടവരനെങ്കിലും അവർക്കിടയിലെ പെണ്‍ശരീരങ്ങൽക്കു മാത്രം ഈ വെറുപ്പ്‌ ബാധകമായി കാണാറില്ല.  ആ കാര്യത്തിൽ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.

മതങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുന്നു.  ജീവനുള്ള ദൈവങ്ങൾ സ്കൂൾ, ആശുപത്രി, കോളേജ് അങ്ങനെ ജനോപകാരപ്രദമായ ഒരുപാടു സ്ഥാപനങ്ങൾ പണിഞ്ഞു അവരാണ് ശെരിക്കും ഉള്ള ദൈവങ്ങൾ എന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യപിച്ചു വാഴുന്നു.  ഈ ദൈവവാഴ്ച ഏതെങ്കിലും കള്ളപ്പണ ഇടപടിലോ പീഡന കേസിലോ കുടുങ്ങുന്നത് വരെ തുടരുന്നു. ഒരു ദൈവം ജയിലിൽ ആകുമ്പോൾ ആയിരം ദൈവങ്ങൾ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു, വാഴുന്നു, കുടുങ്ങുന്നു.  ഇതൊരു ചാക്രികമായ പ്രതിഭാസമായി തുടരുന്നു.

എന്താണീ വ്രണപ്പെടുന്ന മതവികാരം? എന്ത് കൊണ്ടാണ് മതവികാരം മാത്രം പെട്ടെന്ന് വ്രണപ്പെടുന്നത്?  ഒരു കുഞ്ഞു ബലാല്സംഗം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ വാത്സല്യമോ ഒരു സ്ത്രീ ക്രൂരമായി കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ സഹാനുഭൂതിയോ എന്ത് കൊണ്ട് വ്രണപ്പെടുന്നില്ല?
ഒരു സിനിമയിൽ അച്ചനെയോ മൌലവിയെയോ നമ്പൂതിരിയെയോ തമാശയായി ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ ഉടനെ വ്രണപ്പെട്ടു പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന ഈ വികാരം എന്ത് കൊണ്ട് ഒരു സ്ത്രീയെ അവഹേളിക്കുന്ന രംഗങ്ങളിൽ ആനന്ദത്തിൽ ആറാടുന്നു?  ആർത്തലച്ചു കയ്യടിച്ചു സ്‌ക്രീനിൽ കണ്ട ആ അതിമാനുഷരൂപതിനെ വാഴ്ത്തി പാടുന്നു?

ഇന്ത്യൻ  ജനതയിൽ(കേരളീയരിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ) മാത്രം കണ്ടു വരുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം രോഗമാണ് ഇതു . നിങ്ങളിൽ  ചെറിയ രീതിയിൽ ഈ രോഗലക്ഷണം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഒറ്റക്കെവിടെങ്കിലും പോയിരുന്നു ഒന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.  എങ്ങനെ എവിടെ നിന്ന് എന്ത് കൊണ്ട് എനിക്കീ രോഗം വരുന്നു എന്ന്. അതിനായി ചില ടെസ്റ്റുകൾ സ്വയമേ ചെയ്തു നോക്കാവുന്നതാണ്.  ഒരു ചെറിയ ഉദാഹരണം  പറയുകയാണെങ്കിൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഒരു മിശ്രവിവാഹം നടന്നു എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം നമ്മൾ എങ്ങനെയാണ് പ്രതികരിക്കുക എന്ന് മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി.  അതിൽ നിന്നും നമുക്കീ രോഗം ഉണ്ടോ നമ്മുടെ വികാരം വ്രണപ്പെട്ടോ എന്ന് ഉറപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.   നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം "അവള്ക്കെങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു " അല്ലെങ്കിൽ "കുടുംബത്തെ പറ്റി അവളോര്തില്ലല്ലോ " എന്നിങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ തീര്ച്ചയായും ചെറിയൊരു മുറിവ് ആ വികാരത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.  ഇനിയും ഉണ്ട് സന്ദർഭങ്ങൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ  ചില പോസ്റ്റുകൾ കാണുമ്പൊൾ സ്വന്തം മതവിശ്വാസം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു എന്ന് തോന്നുകയും പ്രതികരണ ശേഷി ഉണരുകയും ചെയ്യുന്നു എങ്കിൽ ഉറപ്പിച്ചോളൂ നിങ്ങൾ ഈ രോഗവസ്ഥയിലാണ്.

നിങ്ങൾ ഒരു മതത്തിൽ ജനിച്ചതോ വളര്ന്നതോ മറ്റൊരാൾ  താണജാതിയിൽ ജനിച്ചതോ ആരുടെ എങ്കിലും  മിടുക്ക് കൊണ്ടാണെന്ന് കരുതുന്നു എങ്കിൽ തീര്ച്ചയായും ആ സാങ്കേതിക വിദ്യ മറ്റുള്ളവര്ക്ക് കൂടി പകര്ന്നു കൊടുക്കുവാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാവുക.  കാരണം ഒരിക്കലും മാറാൻ തയ്യാറല്ലാത്ത ഒരു ജനതയിൽ, പുനർജന്മത്തിൽ അൽപമെങ്കിലും  പേര് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ഒരു താണജാതിക്കാരൻ(എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ ) എങ്കിലും ഉന്നതകുലജാതനായി പുനര്ജനിക്കട്ടെ.  മതത്തിന്റെ മതിൽ കെട്ടിനപ്പുറം ആണെന്നും പെണ്ണെന്നും രണ്ടു മതവും അവര്ക്ക് തുല്യമായ സ്ഥാനവും അതിൽ ഊന്നിയ പ്രത്യയശാസ്ത്രവും എന്ന് നമുക്ക് വരുന്നോ അന്നായിരിക്കും വികാരങ്ങൾ  എന്നതിന് ജീവിതത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ടെന്ന് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുക.